Waterballonnen & groene snoepslierten

Mijn kleinzoon Tijn (4) was uitgenodigd op een feestje van zijn vriendinnetje Liz.
      Niet zomaar een feestje, nee… een onderwaterfeestje.

      Een onderwaterfeestje!

Wat moest ik me daarbij voorstellen? Had ik weer iets gemist? Een nieuw fenomeen? Trendy? Was het iets Amsterdams?

Tijn’s pappa & mamma wisten het ook niet en dat was eigenlijk wel geruststellend. Sommige mensen aan wie ik het vroeg dachten aan het zwembad, een zwemparadijs of een aquarium, maar dat leken me toch geen locaties voor kleuterfeestjes. Er was zelfs iemand, die opperde dat het misschien wel een feestje aan boord van een oude duikboot was. Je kon het tegenwoordig namelijk niet gek genoeg voor die kinderen bedenken.

Het feest is geweest.  Het werd gewoon thuis in Amsterdam bij Liz gehouden.
      Op het gras aan de overkant werd een wedstrijd zaklopen gehouden, waarbij de zakken waren vervangen door zeemeerminstaarten. Op het balkon was een badje waar met waterpistooltjes op badeendjes werd geschoten. Er werd driftig met waterballonnen gegooid en iedereen had een prijs.

Ze mochten ook nog zeewier (groene snoepslierten) happen en er was een gelatinetaart, die er heel smerig uitzag. Maar ja; er zaten wel (snoep)- krokodillen, -kikkers, -nijlpaarden en natuurlijk -vissen in en die waren gaaf lekker.

Tijn had zich goed vermaakt. Vooral het waterballonnen gooien vond hij leuk.
      Zo leuk, dat hij ’s avonds thuis heel hard van de badrand viel, toen hij het voor deed.

Maar de schade viel mee en het is volgens hem 'al weer honderd jaar geleden’. 

En Lizzie komt op school naast hem zitten