Van Zuid-Afrika naar Groningen

Antjie Dutoit (De Aar, Zuid-Afrika 1964) is filoloog.

Zij studeerde in Johannesburg en Cambridge. Spreekt vloeiend elf  talen (Afrikaans, Engels, Nederlands, Frans, Spaans, Portugees, Italiaans, Xhosa, Zoeloe, Russisch en Korjaaks).

Is bevriend met een Nederlander, die zij tijdens een studiereis op het Siberische schiereiland Kamtsjatka ontmoette.
Woont sinds die tijd op het platteland van Groningen 'ergens in de buurt van Hongerige Wolf'.
      Daar maakt zij lange wandelingen en voert korte gesprekken met jonge boerenzonen en polderjongens. 

Schreef daar een boek over:
'Verhalen in klei'. 

Een  bespiegeling:

Verlangen naar Oneindig

Tussen twee punten gaat een lijn.
Die lijn is oneindig lang.

Maar omdat wij daar niets aan hebben
laten we de lijn beginnen in het oneindige
en doorgaan tot min-oneindig.
Daarmee wordt de eindigheid aangegeven.

Iedere atlas kent kaarten
met zonnen, sterren, melkwegen & een heelal.
Altijd een uitdijend heelal.

Die kindervraag komt steeds weer op:
'Is er nog iets achter het heelal?'
Het antwoord luidt:
      'Niets'
Maar ook als er niets is, is er iets.
Namelijk niets.

Twee evenwijdige lijnen kunnen elkaar niet snijden.
Maar komen wel samen
in het oneindige.

Daar:
naar dat snijpunt wil ik.
Dat kan niet;
nog niet.

Ik wist het wel.
Ik ben te vroeg geboren!