Algemeen (338)

 

Zomaar een werkdag

(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

Ik heb m’n wekker gezet op 07.00 uur, maar ben al om 05.00 uur klaarwakker. Er spookt van alles door m’n hoofd en ik kan de slaap niet meer vatten. Vandaag heb ik een vergadering in mijn bibliotheek met 10 collega’s.
      Collega locatiemanagers. Of heten we nu locatiebeheerders, of programmamakers? Programmamakers?
Jullie werken toch in bibliotheken? Ja zeker, maar in de afgelopen jaren hebben onze leidinggevenden - oftewel regiomanagers of heten ze nu teammanagers- samen met de binnengestroomde verandermanagers nieuwe lijnen uitgezet met bijbehorende nieuwe functienamen. Begrijpt u het nog?

      Nou, wij wel hoor. We werken net als voorheen met dezelfde gedrevenheid en proberen de veranderingen bij te houden met cursussen, brainstormsessies en vooral veel positieve gedachtes. Tijdens de vergadering van vanmorgen hoorde en zag ik één van mijn geliefde collega’s een betoog houden, waar ze niet uitkwam.
      Tot ik tegen haar zei: “iets met werkdruk misschien”. Er volgde een diepe zucht, een volmondig ja en een traan.

De bomen groeien niet meer zo hoog als 10 jaar geleden en daar moeten wij ons ook naar aanpassen.
      De één gaat dat makkelijker af dan de ander.

      Het goede nieuws van vandaag? Onze gemeente gaat een groot deel van de productcatalogus afnemen. Dit betekent dat wij als specialisten mooi werk mogen blijven leveren voor de jongeren en volwassenen in ons werk- en leefgebied. Zoals het organiseren van activiteiten voor kinderen rondom de Nationale Voorleesdagen, de Kinderboekenweek, Zomerlezen (om de kinderen uit groep 3 en 4 dóór te laten lezen tijdens de grote schoolvakantie). Voor volwassenen de Boekenweek in maart, de Spannende Boekenweken in de maand juni, de Poëziemaand in september, Nederland Leest in november.

      En tussen al deze landelijke lees en promotiecampagnes door mogen we ook de provinciale eigenzinnige uitspattingen ondersteunen en uitvoeren. Zoals bijvoorbeeld De Grunneger Weeke. Een promotieweek voor de Groninger Taal. Schouderklopje voor ons team en gemeenteambtenaren bedankt!

Stiekem ben ik nog het meest content met het aanbod van onze plaatselijke vereniging Het Nut. Waarom? Nou, dat gaat over persoonlijk contact, elkaars capaciteiten zien, er samen zijn voor de burgers. Samen sterk voor de dorpsbibliotheek. Goh, het lijkt wel een campagnepraatje
      Anyway…De voorzitter van Het Nut kwam vorige week schoorvoetend mijn kantoor binnen lopen, :”Eh, Mar? Mag ik je iets vragen? Wij hebben nog wat subsidieruimte, kunnen we iets voor jou betekenen?”
     ''Oh, wauw'' dacht ik, ''hoor ik dit goed?'

 

Ik voelde me zeer vereerd, kon de man wel zoenen en wist gelijk waar ik de aandacht op zou vestigen. Op mijn Interculturele High Tea met Poëzie. Meneer de voorzitter was hier ook al een paar keer als bezoeker geweest en vond het een prachtig idee. Hij verliet mijn kantoor met het lovende persbericht en wat aantekeningen van de High Tea van juli jongstleden. Om mee te nemen naar zijn eerstvolgende vergadering met het Nuts-bestuur.
      Nu maar hopen dat dit gehonoreerd wordt! Ik heb er nu al zin in! In alles eigenlijk!


Verhalen uit de dorpsbieb 1: De leukste baan ter wereld

Verhalen uit de dorpsbieb 2: Zomaar een werkdag

De leukste baan ter wereld

(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

Er was eens….een bibliothecaresse

In veel bibliotheken staan de sprookjesboeken nog in de kast en kun je ze lenen om thuis heerlijk in weg te dromen of  jezelf voor te laten lezen. Hoe fijn is dat!
      Ik werk nu 20 jaar bij de Bibliotheek en voel me daar als een vis in het water.
      Waarom?
      De bibliotheek ken ik als klein meisje als een heerlijke plek waar je boeken kunt lenen.
      Waarbij je kunt wegdromen, of iets uit kunt leren om je nieuwsgierigheid te stillen en je kennis uit te breiden.
      Ik kwam daar vroeger altijd met een vervuld gevoel vandaan en kon dan weer verdere levensstappen maken.     
      Ontspannen, leren en ontdekken..

      Hoe blij was ik dat ik als groot meisje ook daadwerkelijk mocht gaan werken. 
      In een Bibliotheek!
 41 Jaar was ik, solliciteerde op een invalbaan in een naburige bibliotheek en werd aangenomen op mijn enthousiasme.
      Na een jaar als invalkracht gewerkt te hebben in een 5-tal bibliotheken was ik beland in mijn eigen sprookje.
Dit werk paste mij als een warme jas. Ik wilde er wel een sjaal en een muts bij. Na een gesprek met de directeur mocht ik de bibliotheekopleiding volgen en werd locatiemanager van twee dorpsbibliotheken tegelijk.
      Inmiddels zijn we een aantal jaren verder in de tijd en ben ik sinds 5 jaar werkzaam als locatiemanager in de fijnste dorpsbibliotheek van Nederland, in het Wassenaar van Noord Nederland. Hier kun je nog steeds ontspannen, leren en ontdekken.

Dat er veel veranderd is in bibliotheekland hoef ik u waarschijnlijk niet te vertellen.
      Of toch wel?
Oh ja, en …. mijn klanten noemen mij Mar.

Samen met mijn 10 vrijwilligers zorg ik voor een aantrekkelijke bibliotheek. We vormen een enthousiast en hecht team. De aansturing van de medewerkers is één van mijn taken. In mijn mails ‘ontmoet’ ik collega’s die bibliotheektechnische zaken meedelen en vragen; klanten die mutaties doorgeven.
      Ik volg cursussen, hou een oogje op de collectievorming, vergader en maak posters en flyers voor activiteiten in mijn werkregio. Ik coördineer bibliotheekactiviteiten en het allerleukste komt nu, ik organiseer de jaarlijkse Interculturele High Tea met Poëzie.
      Kortom; ik heb de leukste baan ter wereld.


Bibliotheek Bellingwolde Groningen

 

 

 

Geplaatst in oktober

31 oktober: Goedemorgen 716; WIJSHEID (3)

30 oktober: Atlas van de kleinste landen 89; Bahrein (Midden Oosten)

29 oktober: Voorstraten 102; Scharnegoutum Friesland 

28 oktober: Photosophieën 358: Een gruwelijk martelwerktuig

28 oktober: Blogcitaten 79; De Honest John en zijn atoombommen (2)

27 oktober: Home From Abroad 146; Resentment and Hatred

25 oktober: Reportages 150; Langs de oevers van ''De Zuiderzee"

24 oktober: Goedemorgen 713; Wijsheid (2)

23 oktober: Voorstraten 101; Anjum Friesland

22 oktober: Audio 139; Marathon-interview met Ina Muller-Van Ast

21 oktober: Nieuwe woorden 96; Scheldschade

20 oktober: Photosophieën 357: Katten gooien & baby’s pesten

20 oktober: Home From Abroad 145; The Kiss of Death

19 oktober: Beelden 114; Doekjes voor het bloeden

18 oktober: Beelden 161: Een verdacht leien dakkie

17 oktober: Beelden 125: Valloria Bloemenrivièra (De geschilderde deuren)

16 oktober: Beelden 102; Imperia aan Zee, Schuitje varen theetje drinken

15 oktober: Ontmoetingen in de open lucht 67; De Olievrouw, een Ligurische

15 oktober: Goedemorgen 712; WIJSHEID

14 oktober: ZoekPoëzie 122: C. Buddingh’ (2)

13 oktober: Beelden 870; Lekkere Nazomer, Groeten uit Ouddorp

13 oktober: Home From Abroad144: Mob Rule

11 oktober: Algemeen 335; 's Nachts een vent. Overdag ook een vent.

10 oktober: Atlas van de kleinste landen 88; Het eiland Principe (Slot)

9 oktober: Photosophieën 356: De Hond en het Circus

8 oktober: Beelden 868; Gele Mosterd

7 oktober: Reportages 149; Groeten uit Hulst

6 oktober: Goedemorgen 712; Eén buitenlandse zaak

5 oktober: Home From Abroad 143; Daddy's Favorite Klutz

4 oktober: Ontmoetingen in de open lucht 66; Lisa, schoonmaakster te Zuid-Afrika

3 oktober: Atlas van de kleinste landen 87; Het eiland Principe

2 oktober: Photosophieën 355: Stoomlocomotieven & stormlantaarns

1 oktober: Familie 147; Op stap met de hele familie

1 oktober: Home From Abroad 142; Here Comes the Judge

 

 

GEEN SPOEDGEVAL

(Door Theo Uittenbogaard)

Nadat Eddy vierentwintig uur lang hulpeloos op de vloer van z'n badcel had gelegen -voordat hij werd gevonden door een buurvrouw- weigerden de per 112 opgeroepen, ambulancebroeders hem naar het ziekenhuis te vervoeren, met het argument "Geen spoedgeval". Hij was immers al 24 uur eerder omgevallen en hij leefde nog. Dus niks acuuts, volgens de hulpverleners. En ze waren goddomme weer vertrokken met hun ambulance. ("Bezopen", moeten ze hebben verondersteld, omdat hij zo blubberend praatte). Ze hadden het "een klusje voor de huisarts" genoemd -die Eddy alsnog met gillende sirenes naar het Lucas/Andreas-ziekenhuis had laten brengen, omdat hij, zo vreesde de arts, waarschijnlijk getroffen was door een hersenbloeding, en z'n schedel met spoed gedraineerd moest kunnen worden.

De huisarts had gelijk gehad. Een hersenbloeding. Onverhoeds was Eddy 's morgens om 11 uur omgevallen en kon hij, tot zijn verbazing -hij had toch niks gebroken-, niet meer overeind komen. Hij had geroepen, en niemand had hem gehoord. En niemand had toevallig aangebeld. Het was middag geworden. Het was nacht geworden. Hij had een badhanddoek naar zich toe kunnen grabbelen, om zich enigszins te beschermen tegen de optrekkende kou. Hij had het de volgende morgen weer licht zien worden. En pas toen zijn buurvrouw langskwam voor koffie, en ze aanstalten maakte om weer weg te gaan omdat hij niet open deed, had hij zo hard hij kon -en dat was heel zachtjes- geroepen: "Help ! Luister ! Luister aan de brievenbus !" En toen had de buurvrouw zich naar de brievenbus gebogen, en uit de verte instructies gekregen waar ze de huissleutel kon vinden. Als ze hem niet gevondenhad, was hij dezelfde dag nog dood geweest.

Hij was het hele jaar ervoor al erg moe. Van niks. Nou ja, hij had eindeloos gekrabd en geklust aan z'n kajuitbootje op de werf van Bouwmeester, maar de weg erheen was hem steeds zwaarder gevallen. Hij kwam met z'n fiets de brug over het Amsterdam-Rijnkanaal bijna niet meer op. "'t Gaat niet goed", had hij in november al voorspeld. En in februari vertelde hij me door de telefoon, dat hij kanker had. In z'n lever. "Met uitzwaaiingen", voegde hij er met zijn onnavolgbare humor aan toe, want er was niks meer aan te doen. "Maar ik ga toch naar Kroatië", had hij meteen gezegd. Dat reisje had hij in december al geboekt. Hij had zijn zinnen gezet op Biševo, een eilandje met 15 inwoners in de Dalmatische archipel, waar hij wilde gaan wildkamperen in mei. Nog tijdens het telefoongesprek besloot ik en stelde ik meteen maar voor, om met hem mee te gaan naar Kroatië, en even later boekte ook ik dezelfde vlucht naar Split. Met annuleringsverzekering voor jeweetmaarnooit. En toen moest die val in de badcel nog komen.

De dokters in het Lucas/Andreas hadden gezien dat de bloeding zo diep in Eddy's hersens zat, dat er van buitenaf niets te draineren viel. Maar omdat hij nog leefde, en nog steeds bij zinnen was, en de symptomen niet vergergerden, zou het geknapte bloedvat spontaan kunnen zijn gesloten, dachten ze, en zou het ontsnapte bloed geresorbeerd worden door z'n lichaam. Hersenbloedingen zijn niet vreemd bij mensen boven de 60, maar ze waren wel nieuwsgierig naar het hoe en wat, en of het, in dit geval, misschien samenhing met eventuele uitzaaiingen. "Geen sprake van", had Eddy gezegd, toen ze hem een week later toestemming vroegen in zijn hoofd te kijken, "Ik wil niet behandeld worden tegen de kanker, heb ik al gezegd, en ik wil ook geen kijkonderzoek". Een beetje teleurgesteld had de chirurg hem toen maar teruggestuurd naar zaal.

En het ziekenhuis had hem, zodra er ergens plek was, begin april naar een oord in Diemen afgeschoven, om te revalideren. Hij moest zichzelf weer leren lopen en dat deed hij fanatiek. In de eerste plaats omdat hij weer fit wilde zijn voor ons reisje naar Kroatië, maar ook omdat hij zo snel als mogelijk het genade-oord Berkenstede wilde verlaten. Het-van-modern-linoleum-glimmende-voorportaal-van-de-dood, zoals hij vrolijk aan me beschreef waar we zaten; waar medemensen mummelend in rolstoelen hingen, of voorover met hun hoofd in hun bord pap in slaap vielen.

Na een week of twee besloot de medische staf van Berkenstede, dat hij zaterdag aanstaande, wel naar huis toe kon. Een mededeling. Zonder diagnose of prognose. Zonder enig overleg met de patient, en zonder enige voorziening of, en enige navraag naar wie hem thuis zou kunnen verzorgen. Zonder zelfs het vervoer naar zijn huis te regelen. Op een zaterdag. Mantelzorg, hadden ze gemompeld. Voor iemand alleen. Na zijn protest was zijn vertrek een week uitgesteld, totdat er een hoogpotig ziekenbed was gehuurd, een leuning in de badcel was aangebracht, een rollator was geleend, een alarm was aangelegd en in thuiszorg was voorzien.

Vrienden en buren waren allerbetrokkenst en zaten urenlang aan zijn bed midden in de woonkamer, te kakelen, te drinken en te blowen. En hij lag er stralend bij. Grappend als altijd. Behoorlijk opgewekt door de voorgeschreven verdovende medicatie, die steeds meer palliatief moeste zijn. "Ik wil geen pijn", zei hij. Broodje krab wilde hij wel. Maar een uitje nog even niet. Ook niet met z'n nieuwe lichtgewicht rollator. Zelfs niet naar z'n favoriete bestemming; het voormalig kindersanatorium Sonnevanck te "Lijk aan Zee", zoals hij het graag noemde, met z'n te ver doorgebruinde bejaarden op het terras, en andere doorzakkers aan de witte wijn. Nee, hij lag wel lekker, vond hij. Hij kreeg steeds minder zin in de reis naar Kroatië, toen het hem langzaamaan duidelijk werd, dat zo'n urenlange overtocht, en dan ook nog naar een ver, verlaten eiland, zonder vervoer of enige andere voorziening, er niet in zat, en dat we wellicht op het vasteland, in de buurt van de toeristenhel van Split, zouden moeten blijven.

"Zet mij maar bij het oud vuil", had hij steeds beweerd, als we voorzichtig over zijn naderend einde spraken. En uit pure nijd over de oplichterspraktijken van uitvaartondernemers, besloot hij zijn lichaam aan de wetenschap te schenken, want dan zouden die boeven tenminste niks aan hem verdienen. "Dan kom ik ook nog eens op de universiteit. Voor het eerst ", mijmerde hij tevreden. Toen de pijn ondragelijk begon te worden, opperde de huisarts euthanasie. Daar voelde Eddy wel wat voor; "'s Nachts een vent. Overdag ook een vent". Een tweede arts werd geconsulteerd en uitgenodigd. Aan alle zorgvuldigheidseisen werd dag na dag, en punt voor punt in alle rust tegemoet gekomen. "Wil je dood ?" vroeg de huisarts. Hij knikte. "Wanneer dan ?" vroeg de huisarts. Hij zweeg. "Volgende week ?"... "Morgen ?"..."Niet ?"... Hij zweeg. Hij zei niets meer. Het was een onmogelijke vraag, besefte ik voor het eerst. Het is een onmogelijke vraag, weet ik, sinds toen. "Ik hou van je", fluisterde hij in mijn oor, toen de huisarts weg was.

Op de beoogde dag van vertrek van ons reisje naar Kroatië, vertrok Eddy uit de tijd. Hij werd door twee mannen, diep in de nacht naar de universiteit gebracht. Mijn reis-annuleringsverzekering kon niet tot uitkering komen, zo werd mij meegedeeld; want ik was geen partner van de overledene, en geen huisgenoot, en bovendien had ik de reis niet samen met hem geboekt.

 

 

 

Geplaatst in september


30 september: Algemeen 334; Geplaatst in september

28 september: Ontmoetingen in de open lucht 65; De ladderman, een walnotenplukker

27 september: Goedemorgen 711; FAKE NEWS

26 september: Blogcitaten 78; Het rode boekje voor scholieren

25 september: Reportages 148: De Kwade Hoek; een buitendijks prachtgebied

24 september: Goedemorgen 709; KAN DIT?

24 september: Algemeen 333; Losse hoofdsteunen

23 september: ZoekPoëzie 121: De Génestet

22 september: Home From Abroad 141; Deny, Deny, Deny

21 september: Familie 146; Sam is zeventien

20 september: Goedemorgen 708; KOOPJE

20 september: Atlas van de kleinste landen 86: Principe (São Tomé e Príncipe)

19 september: Media 316; Leven zoner Nieuwe Media

18 september: Ontmoetingen in de open lucht 64; Rob, een Nederlander te Mozambique

17 september: ZoekPoëzie 120: J.J.L. ten Kate en Frederik van Eeden

16 september: Blogcitaten 77; Speeltoneel & Schouwtoneel

15 september: Home From Abroad 140; It's a Matter of Nature, Folks

14 september:Ontmoetingen in de open lucht 63; Een schilder te Ameland 

13 september: Beelden 865; Een Markt & een Pluimpot

12 september: ZoekPoëzie 119: J.J.A. Goeverneur, Minheer Prikkebeen

11 september: Goedemorgen 706; Waarom klopt deze zin niet?

10 september: Intussen bij mijn kreek 20; Een witte duif

9 september: Blogcitaten 76; De eerste satelliettelefoons

8 september: Home From Abroad 139; Crazytown

7 september: Goedemorgen 704; De Waterbedman

6 september: Ontmoetingen in de open lucht 62; De poppenmaker, een Zimbabwaan

5 september: Voorstraten 100; Lienden Betuwe 

4 september: Goedemorgen 703; Bear From Fass 

3 september: Reportages 147; Veere en zijn top-, tuit-, lijst-, punt-, en trapgevels  

2 september: Media 313; The Obama Fake

1 september: Home From Abroad 138; The I-Word

1 september: Algemeen 332; Geplaatst in augustus

 

Subcategorieën