Foei! (4)
Heb ik toch te lang gedacht, dat het gedichtje Spleen van Godfried Bomans gewoon de titel Spelen had.
Spleen
Ik zit mij voor het vensterglas,
onnoemelijk te vervelen.
Ik wou dat ik twee hondjes was
dan kon ik samenspelen.
Dor als bladerloof zijn onze wanen (Bertus Aafjes)
Foei! (5)
Toen ik overigens wat ging speuren bleek dat Godfried Bomans dit niet zelf verzonnen heeft.
Michel van der Plas schreef het in zijn bloemlezing Ongerijmde rijmen ten onrechte aan hem toe.
Het gedicht is oorspronkelijk van Friedrich Torberg en vormt het slot van de Ballade der groszen Müdigkeit (1938).
Ich machte alles , was ich fühl nicht fühlen
und ganz allein sein.
Nein, nicht ganz allein:
Ich möchte gern zwei kleine Hunde sein
und mit einander spielen.