Details

Hoofdcategorie: Goedemorgen (1139)

Categorie: Goedemorgen

Gepubliceerd: 10 februari 2008

Eén jaar bloggen

Precies een jaar geleden begon ik dit weblog als volgt: ‘Op 10 januari 1987 voelde ik mij niet goed‘: G.M. 1: Voornemens

Ik beloofde om -liefst- iedere dag een bijdrage te plaatsen. Dat is aardig gelukt. Hoewel ik diverse pauzes heb genomen (sommige mensen vinden dat je tijdens vakanties gewoon door moet gaan; Ja DOEI!) staan er inmiddels 327 berichten op.

Vandaag neem ik maar eens vrij. Lekker weer enzo.

Goedemorgen!

Details

Hoofdcategorie: Goedemorgen (1139)

Categorie: Goedemorgen

Gepubliceerd: 28 januari 2008

Lijstjes om over na te denken

Een tijdje geleden verscheen een lijstje met de beste Europese voetballers van de twintigste eeuw. Samengesteld door een panel van deskundigen.
      Johan Cruyff was de beste en het deed mij deugd, dat Marco van Basten nog net bij de beste tien was. En daaronder ook die andere namen: Bobby Charlton, Frans Beckenbauer, Platini, Eusebio.

Eusebio? Hoezo?

Die speelde weliswaar in Portugal, maar was toch onmiskenbaar geboren in Mozambique. En dat ligt behoorlijk ver af van Europa. En het feit dat Mozambique tot 1975 een kolonie van Portugal was, lijkt mij geen legitimatie om Eusebio een Europeaan te nomen.

Ik bedoel: Stel je maakt een lijst van de tien grootste schoften van de vorige eeuw.
      En stel: Soeharto eindigt op de zesde plaats. Dan spreek je toch niet echt van de Europeaan -of erger nog- de Nederlander Soeharto, hoewel hij in Nederlands Indië geboren is.

Het afgelopen weekend heb ik eens gepeild onder wat mensen, hoe hun ranglijst eruit zou zien. En Soeharto, die vandaag begraven is, staat er bij iedereen op. Eén miljoen misschien wel drie miljoen doden op zijn naam. Tien miljard, misschien wel vijftien miljard Euro op zijn internationale bankrekeningen.

Het zijn van die zinnetjes, die zomaar passeren. In necrologiën lees je dat het economisch goed gaat met Indonesië. Dat zou vooral door Soeharto komen. Voorts zou het een stabiel land zijn. En de vrijheid van meningsuiting gewaarborgd.

Ik heb daar nogal wat vraagtekens bij. Indonesië heeft goedkope arbeidskrachten, die uitgebuit worden en geen enkel recht hebben. Kindarbeid is vrijwel overal aanwezig. Het verschil tussen arm en rijk is sinds de onafhankelijkheid alleen maar groter geworden.
De papoeas zijn voor een belangrijk deel uitgemoord en strijden nog steeds voor onafhankelijkheid. In Oost-Timor zijn veel mensen vermoord. Op Java zijn etnische tegenstellingen tussen Javanen en Chinezen. In de omgeving van Atjeh op Sumatra is opstand. Op Ambon en de Molukken zijn met grote regelmaat opstanden en onlusten. Het Indonesische leger treedt overal keihard en meedogenloos op. En er zitten nog steeds tegenstanders van het huidige regime gevangen alleen omdat zij tegenstanders zijn en dat laten horen.

Terug naar mijn niet geheel representatieve lijstje van de grootste schoften uit de vorige eeuw.
      (Laat maar weten als u het er niet mee eens bent!)

Tien: Saddam Hoessein.
Negen: Milosevitch.
Acht: Franco
Zeven: Hirohito
Zes: Soeharto
Vijf: Idi Amin
Vier: Pol Pot.
Drie: Mao tse Toeng.
Twee: Stalin
Eén: Hitler

Goedemorgen!

Details

Hoofdcategorie: Goedemorgen (1139)

Categorie: Goedemorgen

Gepubliceerd: 20 januari 2008

Januari 2008

Herman Heijermans & Edward Albee

Hotel de la Plage in Dieppe aan de kust van Normandië ligt aan de Boulevard. Vanuit de hotelkamer op de vierde verdieping hebben we een mooi uitzicht op zee. Het is druk in het stadje. Het hotel zit vol.
      Naast ons bevindt zich een jong stel, dat die nacht in ieder geval drie maal zeer luidruchtig de liefde bedrijft. Om te proberen hun opgewonden geluiden te maskeren zetten ze de televisie keihard aan. Als het dan ook nog gaat bliksemen en donderen voelen wij ons verzeild geraakt in een gedramatiseerd toneelstuk van Herman Heijermans.

De volgende ochtend in de volle ontbijtzaal is van het jonge stel geen spoor te bekennen. Maar het toneel wordt nu een stuk van Edward Albee, want naast ons zit een zeer Brits stel van gevorderde leeftijd. Zij & hij zitten aan een vierpersoonstafeltje schuin tegen over elkaar, ieder met een dik boek voor zich. Dat getuigt niet echt van intimiteit en al snel blijkt waarom.
      Zij legt haar boek weg, kijkt hem aan en zegt luid en voor een ieder in de zaal verstaanbaar, dat hij de meest egocentrische man is, die zij ooit heeft meegemaakt.   
      ‘Jij denkt’, zegt zij , ’alleen aan jezelf. Alles en iedereen moet altijd voor jou wijken‘.

Hij maant haar een beetje zachter te praten. 
      ‘Er zitten hier nog meer Engelsen’.

Dit maakt geen indruk op haar en zij zegt:
      ’Zie je nou wel. Dat is het enige waar jij aan denkt. Jij maakt je alleen druk om wat anderen van je vinden en je luistert niet eens naar me’.

Ze praat met veel ingehouden woede. Heel luid maar nooit met stemverheffing. Alles wat hij zegt maakt haar bozer.
      ‘Wij zijn met vakantie’, zegt hij. ’Kunnen we het niet een beetje gezellig houden? Kun je je niet een beetje inhouden?’

      ‘Inhouden?’, zegt ze. ’Moet ik me inhouden? Man! Ik ben nog maar net begonnen. Jij denkt niet één, niet twee, niet drie, nee acht maal eerst aan jezelf. Dan volgt de rest van de wereld en pas daarna kom ik.’

Hij kijkt om zich heen, zwijgt en buigt zich over zijn boek.

      ‘Zie je nou wel’, zegt ze opnieuw. ’Altijd als ik iets probeer aan te kaarten, vlucht jij. Maar ik ben het zat. Ik ben het meer dan zat. Nooit, echt nooit heb ik zo’n egocentrische klootzak als jij ontmoet’.

Dan komt het jonge verliefde stel binnen. De zaal zit vol en zij vragen in het Frans of zij aan het tafeltje van de Engelsen mogen plaatsnemen. Na het ’Bjainn sjuurre’ van de man gaan de jongen en het meisje ook kruislings aan het tafeltje zitten. Ze pakken elkaars handen en kijken verliefd.

'Hebben jullie goed geslapen?', zegt de man in dat zeer merkwaardige Frans.
'Excellent', zegt de jongen en geeft zijn vriendin een knipoog.

De Engelse mevrouw staat op.
      'Ik ga naar boven en wil vandaag terug naar huis!'

Het is pas kwart over negen.
      Wij hebben een prachtige dag voor de boeg.

Goedemorgen!

Details

Hoofdcategorie: Goedemorgen (1139)

Categorie: Goedemorgen

Gepubliceerd: 06 december 2007

Mooi, lekker & licht verend

In De Volkskrant schrijft Diederik Samwel een verhaal over het voetbalstadion van Clarence Seedorf in het binnenland van Suriname. Kop: Verbondenheid kweken op beschuitgras.
      In het artikel wordt niet uitgelegd wat beschuitgras is. De auteur vindt dat niet nodig, omdat hij er kennelijk van uitgaat dat iedere lezer weet wat beschuitgras is. Bij het artikel is een grote foto geplaatst met enigszins korrelig laaggroeiend gras.
      Een nader onderzoekje leert dat dezelfde Diederik Samwel in 2002 een boek schreef onder de titel Blootvoeters en beschuitgras; over het Surinaams voetbal en de band met Nederland. Op internet kan je dit door Prometheus uitgegeven boekje overal kopen. Als je dat doet, kom je natuurlijk snel te weten wat het is. Maar in die advertenties staat het niet.

In de Surinaams-Nederlandse woordenlijst die is opgenomen in het Groene Boekje komen we de volgende verklaring tegen:
      'Soort gras. Veel gebruikt voor het aanleggen van grasvelden (gazons)'.

Tja.

De dikke van Dale dan.
      'Zekere grassoort, gebruikt voor gazons'.

Tja.

Het Witte Boekje dan.
      Staat er niet in.

Het is een Surinaams woord. Dat is wel zeker.
      De soort beschuitgras valt onder de boeskoetoegrassi.
Gras, dat plat op de bodem groeit. Het schijnt voor vee prettig te grazen zijn.

In veel advertenties voor huizen in Suriname wordt vermeld, dat het gazon in de tuin bestaat uit beschuitgras. Het Bromptji pren plein is er bijvoorbeeld ook mee begroeid. 
      Het gras van de Paramaribo golfbaan is eveneens van de kwaliteit beschuit.

Beschuitgras is dus zowel siergras als verbruiksgras. Het is mooi, lekker en licht verend en -begrijp ik- prettig om op te spelen voor technisch begaafde voetballers.

Waarom in de Amsterdam-ArenA nog steeds geen beschuitgras te vinden is, is mij inmiddels een raadsel.

Goedemorgen!