Details

Categorie: Goedemorgen (1139)

Gepubliceerd: 11 april 2016

Rijkdom

Armoede dwingt, rijkdom springt

Goedemorgen!

Details

Categorie: Goedemorgen (1139)

Gepubliceerd: 06 april 2016

Logeerhond

Ik ga vandaag niet stemmen, want ik heb een logeerhond

Goedemorgen!

Details

Categorie: Goedemorgen (1139)

Gepubliceerd: 15 maart 2016

Het mysterie van Soekaboemi

Ik vond deze briefkaart in een uitdragerij. Kartoepos dus in Indonesië. Ontvangen op 25 november 1935.
      Wanneer werd die kaart verstuurd en wat staat er op de achterkant?

De weledelgestrenge of weledelgeleerde heer Hermanides uit Arnhem heeft een postwissel gestuurd van fl. 37.50 voor de oude vrouw Minah te Soekaboemi Indonesië. Zijnde een toelage.
      Dat was een bijdrage voor drie maanden. Een behoorlijk hoog bedrag. Fl. 37.50 stond in 1935 gelijk met fl. 776,48 of € 352.35 nu. Dat is per jaar € 1.409,40.  Als je bedenkt dat het gemiddeld jaarinkomen in Indonesië nu € 4.200,-- is, dan gaat het dus om bijna éénderde van een gemiddeld jaarinkomen in die dagen.
      Waarom was dat bedrag zo hoog? Tja! Laat uw fantasie er maar op los.

      Wat leert de kaart verder?
De datum van schrijven is 25 september 1935 en de datum van ontvangst 25 november van dat jaar.
      De kaart deed er dus twee maanden over. Zo'n drie dagen van Soekaboemi naar Jakarta. (150 km). Twee tot drie weken weken voordat er een schip vertrok uit de haven. Vier weken op zee en nog een paar dagen van Rotterdam of Amsterdam naar Arnhem.
      De bemiddeling werd verricht door venduhouder en commissionnair J. Kremers. Eén van de weinige personen in Soekaboemi die telefoon had, want hij heeft nummer 184.
      Of hij aan deze transactie heeft verdiend vermeldt de kartoepos niet.

Goedemorgen!

Details

Categorie: Goedemorgen (1139)

Gepubliceerd: 12 maart 2016

Sociale cohesie

Het is druk bij de haringkar. Wij wachten op twee lekkerbekjes, die gefrituurd worden. 
      Een mevrouw, die een wat wereldvreemde indruk maakt, bestelt een onsje tonijn. De mevrouw achter de toonbank kijkt na deze bestelling een beetje zuinig naar haar vrij forse stukken tonijn in het koelvak.

Een jongeman staat er geamuseerd bij en doet daarna bij de visboer zijn bestelling. ‘’Wij willen drie haringen en ook nog ééntje voor de hond”.

De visboerin pakt ondertussen een stuk tonijn, weegt dat en zegt: “Ik heb hier een stukje van twee en een half ons’’.
      Zij kijkt haar cliënte aan en hoopt dat zij dit aan haar kwijt kan, zodat ze niet met een reststukje blijft zitten. Maar de mevrouw geeft geen krimp en zegt: ‘’Geeft u maar de helft’’. De visboerin zucht en snijdt het stuk inderdaad doormidden.

Intussen pakt de visboer een ‘’vuile’’ haring uit zijn tonnetje, houdt hem vast bij zijn staart, steekt hem omhoog en zegt: ‘’Hoe wil de hond de haring?’’

“Zo’’, zegt de jongeman en wijst. ‘’Geef hem maar zo’’.
De visboer doet de haring in een doosje en daarna schrokt de hond de haring heel snel naar binnen. Inclusief de kop, de staart en de graten.

Alle klanten -behalve de tonijnvrouw- kijken hier enigszins verbaasd naar.

‘’En?’’, zegt de visboer tegen de jongeman, ‘’hoe willen jullie de haring?’’
‘’Schoon en geen uitjes’’, is het antwoord.’’ Hij kijkt ons aan, geeft een knipoog en zegt daarna: ‘’En weet je wat…. Doe ons ook maar dat kleine stukje tonijn wat is overgebleven’’.
      De visboerin knikt tevreden.

Goedemorgen!