Een nostalgisch ansichtkaartje

Het was in een uitdragerij te Zierikzee: een soort Winkel van Sinkel. In een grote bak vond ik een enorme verzameling oude ansichtkaartjes.
      Mijn oog viel op het kaartje hieronder. In de eerste plaats omdat ik ruim 25 jaar voor de VPRO gewerkt heb.
De foto is genomen vòòr 1968.
      Tot dat jaar was het: V.P.R.O. Met puntjes.

  Het gebouw links op de foto is villa 65.
Achter de openslaande deuren bevond zich de radiostudio.
In totaal had de VPRO daar aan de ’s Gravelandseweg in Hilversum lange tijd zes villa’s in gebruik. Op nummer 63 werd altijd vergaderd.

  De Gids zat in 67 en de televisie in 69 en 71. De ingang van de VPRO-radio bevond zich niet aan de voorkant. Je moest links het trapje op en dan achterom lopen om naar binnen te kunnen. 
      Mensen van andere omroepen beschouwden dit als een kenmerkend elitair trekje.

(Kijk even goed naar het kaartje. Dit door mij gescoorde bordje hing tussen de twee linkerramen)

DE TEKST

Maar de tekst op het kaartje vond ik nog intrigerender.
      Kijk er eens goed naar!

Het is gericht aan Ilse Wessel, een vermaard presentatrice. Zij begon in 1953 bij de AVRO, werkte ook voor RVU en Humanistisch Verbond en was de laatste twintig jaar van haar omroepcarrière actief voor De Wereldomroep.
      Hoewel zij later ook voor T.V. werkte was het toch vooral een radiovrouw. Toen zij eind 2.000 aankondigde ermee te stoppen -ze was toen 70- besloot De Wereldomroep de Ilse Wesselprijs in te stellen.
      Om de twee jaar gaat deze prijs naar een aanstormend radio-presentatietalent.

  
Wat valt nog meer op?
      Het kaartje is getikt op een ouderwetse schrijfmachine.

De afzender heeft na het tikken het kaartje weer recht moeten strijken.
Herman is een oude bekende, die eveneens van gevorderde leeftijd is.
      Hij gebruikt plechtstatig Nederlands.
Het is een (oud)-collega die afstand houdt.

Hij schrijft bijvoorbeeld Beste en niet Lieve.

Hij geeft zijn achternaam niet en gaat er dus blindelings vanuit, dat Ilse weet om welke Herman het gaat.

GEEN STEMPEL

De postzegel is niet gestempeld. Dat zou er op kunnen duiden dat het kaartje Ilse Wessel nooit bereikt heeft.
      Het kan natuurlijk ook een foutje van de PTT zijn. 
Of Herman besloot om toch naar haar verjaardag te gaan en het kaartje mee te nemen.
      De kaart is geschreven tussen april 1982 en 1 augustus 1985, want toen gold een porto van 70 cent.

Wie is deze Herman? 
      Het zou Herman Broekhuizen kunnen zijn. Programmamaker bij de AVRO, die ondermeer Minjon (Miniatuur Jeugd Omroep) oprichtte. Hij presenteerde Kleutertje Luister en was ook componist.
      Het zou ook Herman Emmink kunnen zijn. Presentator bij de AVRO ondermeer van Muzikaal Onthaal. Hij was ook zanger: Tulpen uit Amsterdam.

HAAR COMMENTAAR

Ik heb Ilse Wessel een kopie van het kaartje gestuurd.
Zij vond het leuk en meende zich vrijwel zeker te herinneren dat ze het destijds heeft gezien. Hoe het dan in Zierikzee terecht is gekomen wist zij ook niet.

De Herman was inderdaad Herman Emmink.
Hij stuurt haar nog steeds ieder jaar een kaartje als ze jarig is.

Verder vond zij het zeer teleurstellend dat de Ilse Wesselprijs dit jaar niet uitgereikt is bij gebrek aan goede kandidaten.

En…: het zou kunnen dat dit een symbool is voor de teloorgang van de radio.