Verzamelen voor een barre tocht

 

 

 

Natuureiland

 

 

Het eilandje Tiengemeten bij mij in de buurt is sinds een paar jaar een zogeheten natuureiland.
      Het gevolg is dat er veel meer vogels zijn dan in de tijd dat het nog een landbouwgebied was.

 

 

Dit jaar bijvoorbeeld zaten er meer lepelaars dan ooit.

Volgens mijn vriend Ton van der Graaf (Te gast 19), één van de zeer weinige vaste bewoners van het eiland, waren het er enkele honderden.

 

 

Hij maakte deze foto’s.

 

 

Naar West-Afrika

De lepelaars verzamelen zich op dit moment, want zij gaan vertrekken naar de kust van West-Afrika.
      Een tocht van ruim 4.000 kilometer.
Dat kost de vogels veel energie en daarom rusten ze een week of twee uit in Spanje of Portugal.
     In totaal doen ze er zo’n twee maanden over.

Naar verwachting zal de helft van het aantal jonge vogels de tocht niet overleven.
      Op sommige plekken wordt op ze gejaagd, ze vliegen zich te pletter op hoogspanningsleidingen of de inspanning wordt ze gewoon te veel.


 

Tussen de Hooglanders

Op Tiengemeten lopen ze in het seizoen gewoon tussen de Schotse Hooglanders.
      Ze zijn ongeveer zo groot als reigers en zijn onmiddellijk te herkennen aan hun witte kleur en lepelvormige snavel.
De vogels eten visjes, krabbetjes en rivierkreeftjes.

 

De komst naar Tiengemeten was in eerste instantie nogal verrassend.
      Het was de verwachting, dat de vogel vooral zou terugkeren als de sluizen van het Haringvliet op een kier gezet zouden worden.
Het zoete water zou dan weer brak worden en de driedoornige stekelbaars -favoriet voer voor de lepelaar- zou weer terugkeren.