Bloemen in de knop gebroken

In Poezie 16 haalde ik Drs. P (Heinz Polzer) aan, die een mooie parodie had gemaakt op het vermaarde gedicht Oogstlied van A.C.W. Staring.
      Linda Oltmans mailde mij, dat drs. P. dit wel vaker deed. Zij maakte mij opmerkzaam op deze volgens haar briljante parodieën.
     

Van Willem Klooos:

Ik ween om bloemen in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan.
Ik ween om liefde die niet is ontloken
En om mijn harte dat niet werd verstaan.

Van drs. P

Ik ween om bloemen in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan.
Ik had er zeven vijftig in gestoken
Je zou zo’n rotzak ongelukkig slaan.

Van H.K. Poot

Hoe genoeglijk rolt het leven
Des gerusten landmans heen
Die zijn zalig lot, hoe kleen,
Om geen koningskroon zou geven!

Van drs. P.

Hoe genoeglijk rolt het leven
Des gerusten landmans heen.
De geruste landman echter
Is een zeldzaam fenomeen.
Tegenwoordig zijn ze net zo
Ongerust als iedereen.

H.K. Poot is Hubert Korneliszoon Poot die eigenlijk alleen nog bekend is, omdat De Schoolmeester (Gerrit van de Linde) de volgende graftekst bedacht:

Hier ligt Poot
Hij is dood

Hugo Kijne (Te Gast 3) schrijft:

Ronald:

Mijn grootmoeder van vaders zijde was een rechtstreekse afstammeling van de dichter Poot.  De uitdrukking "mijn grootmoeder is een Poot" is dan ook een familiegrap geworden, waar wij als jongetjes veel plezier om hadden nadat we de bijbetekenis van het woord poot hadden opgepikt.

Hugo