Goedemorgen

 

Noordwijkse toestanden

Het is drie kilometer van de Voorstraat in Noordwijk-Binnen naar de Koningin Wilhelmina Boulevard in Noordwijk aan Zee.
      Aan een mevrouw in Noordwijk-Binnen stel ik een vraag over de mooie oude bomen, die er staan.

      ‘Eigenlijk’, zegt ze , ‘eigenlijk moet je niet bij mij zijn, maar bij mijn overbuurman. Hij is van hier; een Binder.
     
Ik kom van Noordwijk aan Zee, een Zeeër.

      Zeeërs gaan bijna nooit naar Binnen.

Want Zeeërs en Binders, meneer, geloof me.
     
Dat gaat niet goed samen’.


Goedemorgen!

 

 

 

Matten met visie

Ik rij achter een busje van een firma die matten maakt.
      ‘Matten met visie’, staat erop.
Barmatten en promotiematten.

Hè.
      Wat in godsnaam zijn barmatten en promotiematten?
Het blijkt simpel.

Deze ‘matten met visie’ zijn niets anders dan matten waarop reclame is aangebracht.

Een nader onderzoekje wijst uit dat er nog vele andere matten zijn. 
      Daar gaat ‘ie.

De huidige crisis komt door een uit de hand gelopen kapitalistische verspillingsmaatschappij.
      De mattenindustrie lijkt me daar een aardig voorbeeld van.

En... vrijwel alle door mij gevonden firma's schrijven spaghettie toch echt met ie.

Goedemorgen!

 

 

 

 

We thank you for your trust

Kamer DeLuxe    

Maar dit keer moet het er toch uit. We hadden een kamer DeLuxe gereserveerd.
Dat was per Internet bevestigd: 
      ‘We thank you for your trust en wish you a pleasant stay’.

Bij aankomst zei een zeer matig Nederlands sprekend meisje dat ze slecht nieuws voor ons had.
      Er was namelijk geen DeLuxe kamer beschikbaar.
      ’Maar’, zei ze stralend .’ik kan u downgraden naar een kamer die twintig Euro goedkoper is.’

Hollandse borrel  

Tja. Het is al laat en waar moet je anders heen.
We kregen een formuliertje, waarop onze namen al stonden.

Ook was onze woonplaats vermeld: Andorra.     

We bestelden twee borrels.
De jongen achter de bar vroeg:
      ‘U bedoelt jonge jenever?
     
‘Ja!’

      ‘Het spijt me’, was het antwoord ,’maar dat hebben we niet’.

Wij kregen een sleutel en kwamen terecht in een grote DeLuxe kamer. Dus toch gelukt.

Helaas!
      Er stond een laptopje op een bureau. Verder was er een grote koffer met dure spullen en er lagen drie zakken met nieuwe in de P.C. Hooftstraat gekochte kleren.
De badkamer was ook al ingericht.

      ‘Foutje’, zei het meisje in de receptie.
      ‘We hebben het namelijk heel druk gehad vandaag’.

We kregen een andere kamer. De barjongen ging mee.
      Dit was inderdaad een heel klein kamertje.
Bovendien bloedheet.

      ‘Waarom is het hier zo heet?’, vroeg ik maar eens.
      ‘Er komen veel buitenlanders’, zei de jongen.
      ‘En die willen altijd warme kamers. Maar ik kan er wel iets aan doen hoor’.

Hij stapte op een raam af, zette dat wagenwijd open en liet vrolijk de wind en de regen naar binnen komen.
      ‘Als u even geduld hebt, is het hier zo weer aangenaam,’, zei hij.

We zijn maar weg gegaan.

Goedemorgen!

 

 

Naaien & tornen

In het café in Amsterdam Oud-West is het erg druk. Aan de bar hebben twee vrouwen van middelbare leeftijd grote onenigheid om niet te zeggen ordinaire ruzie. Ik kan lang niet alles verstaan, maar begrijp dat de zoon van de één en de dochter van de ander samen een kind hebben verwekt.
      De vrouwen, die beiden bier drinken, maken over en weer verwijten die er op neer komen dat de moeder van de zoon vindt dat haar kind verleid is door ‘die vieze del’ , terwijl de andere moeder vindt dat haar dochter slachtoffer is geworden van ordinair haantjesgedrag.
      Als de moeder van de dochter voorzichtig oppert dat de vrucht misschien nog zal afdrijven verheft de andere moeder haar stem en schreeuwt door het café:
      'Oh nee. Geen schijn van kans. 
      Wat goed genaaid is tornt niet!'

Goedemorgen!

 

 

Koffiebroodje


Ik sta in de rij bij de slager. Een man voor mij vraagt:

      'Heeft u ook koffie?'

      'Nee', zegt de slager.

      'Daarvoor moet u verderop bij de bakker zijn'.

Goedemorgen!