Algemeen (571)
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
Wachten op de ‘’Prik naar Vrijheid’’
(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)
De vaccins komen ook in Groningen druppelsgewijs binnen. In ons team zijn de eerste medewerkers volgende week aan de beurt om hun mouw op te stropen en de langverwachte ‘’prik naar vrijheid’ te ontvangen.
Dity en haar man Sake zien er reikhalzend naar uit. Op weg naar knuffelen met hun kinderen en kleinkinderen.
Eindelijk uit je ‘bubble’ mogen komen. Bij ons is dat vaak onderwerp van gesprek - je geliefde vrienden en familie weer eens lekker vastpakken. Hoe heerlijk moet dat zijn, zonder bang te zijn dat je zelf besmet raakt of de ander ziek maakt. Zonder dat knagende gevoel - als je stiekem toch eens een arm om iemand heen hebt geslagen.
Jouk (l) & Anneke
Wij werken nog steeds met mondkapjes op - ook al zijn we met 4 personen aanwezig op 180 m2 en is afstand tot elkaar prima te handhaven.
We sprayen onszelf te pletter met ontsmettingsmiddel wanneer we de expeditie verwerken en tal die andere werkzaamheden verrichten.
Verschuilen ons achter spatschermen tijdens de arbeid en theepauze en wassen regelmatig onze handen. Al dertien maanden gaat het zo, we hebben er schoon genoeg van, maar houden vol.
Marga & Elly (r)
Complotdenker
Alsof we het niet druk genoeg hebben met het ontwikkelen van podcasts, digitale lezingen, cursussen en spellen krijgen we wekelijks bezoek van een man die de antivriusbeweging vertegenwoordigt. Hij komt doodleuk binnenwandelen in het voorportaal, is verbolgen dat hij niet de bibliotheek in mag, weigert een mondkapje te dragen - en of we zijn meegebrachte kranten maar even 
willen verspreiden onder onze lezers…Hij houdt vol, maar wij ook. Wij deponeren de door hem achtergelaten ‘lectuur’ linea recta in de prullenbak.
Zonder de discussie aan te gaan, weet ik de man duidelijk te maken dat zijn dure drukwerk hij bij ons bij het oud papier belandt.
Is dat erg?
BOA’S EN ADEMNOOD
Buitengewoon Opsporings Ambtenaren komen onverwachts binnen in onze bieb.Rechtop lopend met opgeblazen lijven, spierballen …. mét mond-en neusbescherming. Hun glimmende oogjes piepen er nog net boven uit.
Ze controleren of we de RIVM-maatregelen juist opvolgen. Ze doen waarvoor ze aangenomen zijn, net als wij. Nietsvermoedend zijn we druk bezig in een voor onze klanten gesloten bibliotheek. Eén van de vrijwillige medewerkers had net haar mondkapje afgedaan omdat ze achter een spatscherm zat te werken en vrij wilde ademhalen ….ze werd hierop aangesproken door de mannen en ontkwam ternauwernood aan een boete. Ik denk zeker te weten dat ze dit te danken heeft aan haar ontwapenende, charmante verschijning.
NOG MEER CONTROLE
Vandaag is de grens oversteken van Nederland naar Duitsland weer een spannende aangelegenheid geworden. Ik werk immers in Nederland en woon in Duitsland.
Duitsland heeft Nederland als hoogrisico-gebied aangemerkt en de regels aangescherpt. Meerdere versies van het ‘hoe en wat nu weer’ passeren de revue. Zou ik echt een negatieve Corona-test moeten laten zien? Gaan ze me aanhouden? Moet ik mee in het politiebusje naar een ziekenhuis voor een test?
Voor mij zie ik een lange wattenstaaf die diep mijn neus ingaat… en daarna tot kokhalzen toe achter in mijn keel rondgedraaid wordt. Wanneer ik bedenk dat ik dit gewoon mag weigeren op last van een paar dagen quarantaine lukt het me te ontspannen. Zachtjes laat ik mijn rechtervoet rusten op het gaspedaal en tuf naar huis…… geen grenscontrole die me staande houdt. Ik heb zo genoeg van deze stress….. mag ik een Pfizertje….alsjeblieft.
(BiebMiep)
Maar… er is meer… onze dankbare lezers die zó blij zijn met de boeken die we voor ze klaarzetten in het afgesloten voorportaal van onze bieb. Hierdoor houden wij vol. En zij ook.
Klik HIER voor alle biebverhalen
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
12':57"'
''We doen dit met plezier’’
Het was rustig op de priklocatie te Oud-Beijerland. Een sporthal met een grote parkeerplaats waar mannen in hesjes blij waren als er weer iemand arriveerde. Binnen waren alleen maar dames, die tot drie maal toe mijn rijbewijs controleerden. Ik moest een gezondheidsverklaring inleveren en nog wat vragen beantwoorden.
Het was eerste Paasdag. De mensen van de GGD Zuid-Holland Zuid deden het allemaal zonder morren. Ze moesten ook tweede Paasdag opdraven. “Meneer, we doen het met plezier”.
En ”ontbloot u de arm maar waar u de prik wilt’’.
Ik ontving na afloop deze Registratiekaart Coronavaccinatie.
Gele boekje
En toen ik vroeg of ze ook een aantekening konden maken in mijn inentingspaspoort was dat geen enkel probleem.
We zijn nu 18 uur verder. Ik heb geen moment last van die prik gehad.
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
Geplaatst in maart
31 maart: Vindsels 12; Zwierende algen
30 maart: Verhalen uit de dorpsbieb 68; FEELGOOD Filmtip (2)
29 maart: Goedemorgen 874; Eenzaamhijden
28 maart: Vindsels 11; Bric-à-brac
27 maart: Gehoorde frasen 284; Monnikenwrk
26 maart: Goedemorgen 872; Groot Zwitserland op Java
25 maart: Vindsels 10; Dromende bomen
24 maart: Media 444; GEWOON BLOOT in de NRC
23 maart: Vindsels 9; De zwarte spiegel
22 maart: Goedemorgen 871; Mijn eerste Coronaprik
22 maart: Verhalen uit de dorpsbieb 67; De onfortuinlijke val van een 95-jarige
21 maart: Goedemorgen 870; Poem
20 maart: Gehoorde frasen 282; Onuitroeibaar
19 maart: Vindsels 8; De Plas-Dras Situatie
18 maart: Verhalen uit de dorpsbieb 66; Zeven vrouwen van Martine
16 maart: Vindsels 7; Rooie spaarvarkentjes
15 maart: Gehoorde frasen 281: Calculerend Orakel
14 maart: Photosophieën 395: Peter aan Zee
13 maart: Groeten uit Mozambique 5; Een curieuze grens
12 maart: Vindsels 6; Het Slangenspoor
11 maart: Gehoorde frasen 280; 't Lulletje onder de chromosomen
10 maart: Groeten uit Mozambique 4; Rob; Verliefd op een land
9 maart: Verhalen uit de dorpsbieb 65; Een FEELGOOD FILMTIP
8 maart: Vindsels 5; Gesjochten oesters
7 maart: Groeten uit Mozambique 3; Mijnen & Hollandse honden
6 maart: Vindsels 4; Ozonrijke lucht
5 maart: Groeten uit Guinee Bissau/Mozambique 2; Radiostations
4 maart: Verhalen uit de dorpbieb 64; Afschrijven... of niet?
3 maart: Vindsels 3; Rottend reekadaver
2 maart: Home From Abroad 265: The Post-Insurrection Party
2 maart: Groeten uit Mozambique 1; Meedoen aan corruptie
1 maart: Algemeen 439; Geplaatst in februari
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
LES PLUS BELLES années D’UNE VIE
(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)
Naast boeken hebben we ook heerlijke films in onze collective.
Mijn favoriete nummer 2: Les plus belles années d’une vie. Een vervolg op de romantische klassieker uit 1966 Un homme et une femme - waarin Jean-Louis en Anne elkaar leren kennen.
Een iconische film die onze kijk op liefde voor altijd veranderde. Hij was toen autocoureur, zij een kersverse weduwe; ze ontmoetten elkaar via hun kinderen, waarna de liefde niet lang te ontkennen viel.
Jean-Louis Duroc is inmiddels in de tachtig en heeft in zijn leven heel wat vrouwen teleurgesteld. Vanwege geheugenproblemen woont hij nu in een verpleeghuis, waar de romantiek ver te zoeken is. Totdat hij bezoek krijgt van Anne, zijn oude liefde. Hoewel hij haar niet direct herkent, is het duidelijk dat de twee een verleden delen.
Hun verhaal gaat verder waar het stopte, vijftig jaar eerder.
Het is de zoon van Anne die zorgt voor de verbinding tussen de twee.
Liefde op leeftijd
Jean-Louis Trintignant en Anouk Aimée in ‘Les plus belles anneés d’une vie’.
Klik HIER voor alle biebverhalen
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
De onfortuinlijke val van een 95-jarige
(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)
Vorige week moest ik de ingang van onze bibliotheek delen met het stembureau. We zitten namelijk in een Multi Functioneel Centrum.
Normaal gesproken geen punt, maar in corona-tijd een handicap. Onze leners maken gebruik van dezelfde toegang om hun gereserveerde boeken af te halen bij de afhaalservice. Nou ja, maar zien hoe dit te combineren is. Met een beetje begeleiding gaat dit vast lukken.
We hielden stiekem wel een beetje ons hart vast, vooral toen we een mondkapjesparade zagen naderen. De tweede sluisdeur moest open, want deze route bood toegang tot het stemlokaal. Bibliotheekbezoekers mochten hier niet door. Ziet u de verwarring voor zich? Onze klanten dachten ‘ hé, de bieb is open, we mogen weer naar binnen!’ Tegelijkertijd liepen de stemmers onze bieb binnen, ze kwamen de weg vragen: ‘Waar moeten we zijn om onze stem uit te brengen?’
Wonderbaarlijk hoe iedereen zich keurig aan de afstandsregels hield, mondkapjes op had en de handen ontsmetten. So far, so good.
Het klimaatbeheersingssysteem had meer problemen. In korte tijd liep de temperatuur in de bibliotheek op tot zo’n 25 graden. Toch al opgewonden vanwege een ietwat vreemde, spannende middag - zal alles wel goed verlopen - keek ik eens om me heen. Willy, Bineke, Ria, Jouk en Dity liepen stuk voor stuk steeds roder aan. Gooiden vesten uit en puften wat rond. Hun stappentellers liepen al aardig richting de 5000 voetstappen; ze waren druk bezig met de raaplijsten en ja, daar krijg je het sowieso al warm van.
Na de theepauze moesten we écht even naar buiten om zuurstof te happen en af te koelen. We stonden op het terras, droog en koel over ditjes-en-datjes te praten.
En daar zien we de 95-jarige mevrouw Koolhof aan komen lopen. Haar auto strak geparkeerd, stembrief in de hand, keurig gekapt, blauwe kleurspoeling in de grijze haardos en haar zondagse kleren aan. Pico bello verzorgd, zoals altijd. We kennen haar als de op één na oudste lener van onze bieb. Nog steeds een bijdetijdse zelfstandige dame.
Inmiddels zo doof als een kwartel, maar als je haar recht aankijkt en duidelijk spreekt kun je een prima onderhoudend gesprek met haar voeren. Ze is het type ‘niet klagen, maar dragen.’ Ik hou er van.
Ze ziet ons staan en besluit een afslag naar rechts te nemen om even met ons mee te babbelen, ‘ oh wat leuk dat ik jullie even zie, wat is het lekker buiten hè.’ Al pratende met haar blik op ons gericht struikelt ze over een drempeltje in de betonnen vloer. We zien haar vallen, rakelings met haar hoofd langs een stenen pilaar, zijlings op het harde beton. Oei, dit kan niet goed gegaan zijn, haar broze botjes….
Iedereen schiet naar haar toe, we stonden te ver af om haar op te vangen, en daar lag ze.
Ach mai. Er schiet van alles door ons hoofd, stil laten liggen, aanspreken, voorzichtig bevoelen en vragen ‘waar heeft u pijn, kunt u dit bewegen, kunt u dat……’ Een bezoeker blijkt verpleegkundige, dit moest zo zijn, ze blijkt erg doortastend en steunend. Met elkaar houden we mevrouw stabiel en warm onder onze jassen, sjaals en dekens uit onze auto’s.
Ik bel de huisarts om de hoek, moet praten als Brugman om de ernst van de situatie uit te leggen…’druk spreekuur’, zegt de assistente, ‘de tweede arts is net naar een spoedgeval.’ ‘Dan bel ik 112 zeg ik, er moet écht een ambulance komen, mevrouw is er niet goed aan toe, voor zover ik dat kan beoordelen.’ Ik zal nogmaals overleggen ,’ hoor ik de assistente zeggen, ‘heeft u een momentje?’ Neeeee, wil ik schreeuwen - er ligt een 95-jarige vrouw op een koude vloer met een trauma - maar ik houd me netjes. Dan hoor ik ‘ klik’ - verbinding weg…..huh! Ik kijk naar mijn telefoon, batterij leeg? Nee! Dan gaat plots het toestel weer over, de assistente zegt ‘mevrouw, ik heb een ambu gebeld, deze komt er aan.’ !!! Ik kan nog net vriendelijk uitbrengen ‘wat fijn, hartelijk dank.’
Drie kwartier na de onfortuinlijke val wordt mevrouw Koolhof op de brancard gehesen met een van schrik en pijn vertrokken wit snoetje, haar mooie coupe in de war. Op naar het Ommelander ziekenhuis in Scheemda. Nu ligt ze er nog - een breuk in haar schouder, bont en blauw en een beschadigde heup. Vandaag gaat ze verhuizen naar een verpleegtehuis in Winschoten.
Van stemmen kwam het niet meer…..
Het beeld van die ambulance voor onze bieb -precies zo één als op de foto- staat verankerd op ons netvlies.
Wij stuurden een boeket bloemen met een lieve kaart. 
Klik HIER voor alle biebverhalen
Subcategorieën
Algemeen Aantal artikelen: 163
Pagina 31 van 88