Beelden (1169)
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
VERDRINKEN IN DE TIJD
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Pas later zie je het. Ik ben te vroeg geboren. En nog niet eens uit liefde, maar uit vergeetachtigheid. Waarom komen die gedachtes, nu ik tachtig ben, zomaar op. Ik zal het uitleggen, zo goed als dat gaat.
We waren in Brabant. Voor een feestje, en dat is in Brabant niet moeilijk. Na afloop een autorit. De route loopt via den Bosch. Die stad wil ik binnen. Ik moest nu in die stad zijn. Heb daar jaren gewoond. Eerst toen ik kind was en later met een partner.
Geboren in Groningen in 1938. Vader bij de NSB (een politieke stroming die Duitsland zag als de redding van de wereld). Broer bij de SS. (Joden afvoeren en vergassen).
Geen leuke jeugd, niemand wilde met me spelen en ik wist niet waarom. Er werd thuis nooit over de toen heersende politiek gesproken, althans niet met mij. Na de oorlog kwamen vader en broer in de gevangenis. Het leven in Groningen hervatten was geen optie toe ze eenmaal vrij kwamen. We verhuisden naar den Bosch.
Maar opnieuw keerde de tijd zich tegen me. We waren protestant en dat was geen voordeel in het katholieke Brabant van toen. Pas op de middelbare school vond ik aansluiting bij de andere kinderen.
Den Bosch is autoluw gemaakt, zie ik nu. De stad zomaar binnen rijden gaat niet meer. Aan de randen zijn grote ondergrondse parkeergarages gegraven en van daar loop je de stad in. Al bij het uitstappen voel ik de tijden op me afkomen. Er is een oplossing. Gemakkelijk kan je er niet van zeggen, maar ik splits mijzelf op in twee persoonlijkheden. De eerste wandelt al keuvelend met het gezelschap de stad in en de tweede vol heimwee en herinnering.
We strijken neer op de parade, aan de voet van de basiliek Sint Jan. Toen ik kind was een plein vol met geparkeerde auto’s en kramen met Bosche Bollen, een soort slagroomgebak. Nu een leeg plein met wat geparkeerde fietsen en scooters. Al bij het gaan zitten voel ik sterk dat ik hier niet meer bij hoor. Jonge bakfietsouders, mannen in de kracht van hun leven, af en toe toeristen die hier ook niet horen. IK KOM HIER NOOIT MEER TERUG.
Gelukkig gaat mijn gezelschap even de stad in en ben ik alleen. Persoonlijkheid twee dient zich meteen aan. Hoe oud was ik toen het gebeurde, misschien zestien. Met een vriendje klom ik in de toren van de Sint Jan, de gids die altijd mee ging bleef die keer beneden en we waren verder alleen. Op driekwart van de hoogte bevindt zich het uurwerk. Ook aan de binnenkant zitten er van die grote wijzers. Je hoeft niet naar buiten om de tijd in te stellen. We wachtten tot het uurwerk aan zijn tweede halfuur was begonnen en kwam dit uurwerk op kwart voor, JA DAN gingen we aan die wijzers hangen en zetten we de klok met een kwartier terug. Eenmaal weer terug op de parade zagen we diverse mensen hun horloges bijstellen.
In het nu van nu begrijp ik pas wat ik deed. Ik probeerde de tijd terug te zetten. Als het met een kwartier kan kan het misschien ook wel met de jaren. Dan verdrink je niet meer in de tijd. Dan leefde de muziekleraar Frans van Amelsfoort nog die het bestond op de middelbare school les te geven aan drie klassen tegelijk in de aula. Hij met een grammofoon op het podium en maar plaatjes draaien. En wij overal doorheen kletsen, want die man had toch niets te zeggen.
Dan leefde mijn moeder nog en iedere week op de Bosche markt ging kijken of ze niet met een echte Rembrandt naar huis kon komen.
Achterop haar fiets.
Dan leefde Janus Kiepoog nog, een stadsfiguur die iedereen schrik aanjoeg met zijn misnaakte hoofd.
Ik begrijp nu ook dat de tijd nu wel heel dicht achter me zit. Even nog en ik zal afscheid moeten nemen van allen die ik lief heb.
Nog een koffie P?
Ja toe maar.
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
Een nu eens niet fotograferende Jap
Meneer Jacques. Oswald Wenckebach 1955.
Kröller-Müller Museum Hoge Veluwe.
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
As van de vesting
Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. Veel in Friesland bijvoorbeeld. In België zijn er ook een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.
De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.
Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.
Oudeschans Groningen
Dit is de Voorstraat in het vestingdorp Oudeschans in Oost-Groningen.
Een aardige vrij korte straat, die onmiskenbaar de kern vormt van deze vesting, die nog geen honderd inwoners telt.
Dorpspomp
De dorpspomp is er nog steeds.
Verder ademt de Voorstraat nog enigszins de sfeer van begin vorige eeuw, toen de oude foto gemaakt werd.
Eigenlijk jammer, dat al die auto’s daar geparkeerd staan.
Dorpsput
Oudeschans heeft ook nog een dorpsput. Die is in 1983 met een wichelroede teruggevonden en daarna opnieuw opgemetseld.
Het poesje vond het wel interessant allemaal, want zij liep de hele tijd met ons mee.
Garnizoenskerkje
De Garnizoenskerk werd vrij snel geopend, nadat de vesting in 1593 was aangelegd. Dat was aan het begin van de Tachtigjarige Oorlog.
Later geraakte de vesting ernstig in verval, maar de inwoners namen in 1972 het initiatief om de schans weer in ere te herstellen.
Wandelroute
Er is een wandelroute over de verdedigingswallen.
Maar je gaat natuurlijk eerst door de Voorstraat. Er staan diverse Rijksmonumenten
Museum
Aan het begin van de straat is het Vestingmuseum
Smidse
Piekenier
Voor een consumptie na afloop is er café-restaurant De Piekenier met een aardig terras.
Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
VERGETEN? VERGEET HET MAAR
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Eigenlijk zou dit schrijven naar de directie van Transavia moeten gaan, maar omdat je weet dat ze dit meteen in de prullenbak gooien laat je het maar weer zitten. Want wat is het geval? Ik word de laatste week overspoeld met mails waarin allerlei websites gaan uitleggen hoe ze met jouw privacy omgaan. Pagina’s lang.
En wat is de indruk nadat je hun mails hebt gelezen. Die indruk is dat ze in tegenstelling tot vroeger nu OPSCHRIJVEN wat ze allemaal van je weten en delen met anderen. MASSAAL. En geen verweer mogelijk. Overal heb ik gezocht naar een knop met DAT WIL IK NIET. Die knop is er gewoon niet.
Je bent aan hen uitgeleverd. Ja op hun websites komt wel eens een vraag of je hun nieuwsbrieven wilt ontvangen. Kan je wegvinken, maar dat is dan ook alles. Alle gegevens die ze van je hebben delen ze met anderen. Zo ook Transavia. Enige tijd terug brak mijn vrouw vlak voordat ze met die maatschappij zou gaan vliegen, twee ribben. Dus een rolstoel besteld voor het transport op het vliegveld. Gevolg: die rolstoel was aanwezig, maar in de weken die volgden allemaal mails van firma’s die tegen aantrekkelijke prijzen rolstoelen aanboden.
Met Transavia naar Spanje? Hotels melden zich.
Bij Transavia vegetarisch voedsel bestellen? Websites komen bij je op bezoek.
Nog helemaal niet zo lang geleden kon je van reclamedrukwerk verlost worden door een sticker met NEE op je brievenbus te plakken. Sinds het internet is nee zeggen tegen reclame onmogelijk geworden.
JE WORDT NOOIT MEER VERGETEN.
Klik HIER voor alle Photosophieën
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
Exercitieterrein op de middenbaan
Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. Veel in Friesland bijvoorbeeld. In België zijn er ook een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.
De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.
Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.
Bad Nieuweschans Groningen
Dit is de Voorstraat in Bad Nieuweschans, de meest oostelijke plaats van Nederland. Beschermd dorpsgezicht.
Een mooie brede straat met een soort beemd in het midden, aan de rand bomen en aan beide zijden goed onderhouden panden, die vrijwel allemaal op de lijst van Rijksmonumenten staan.
Op de oude foto de zogeheten Hoofdwacht met een kloktoren.
Er is niet zoveel veranderd in de Voorstraat.
Tot diep in de negentiende eeuw zaten er garnizoensleden in de Hoofdwacht.
Zij exerceerden op de grasvlakte in het midden.
Grasvlakte
Hoofdwacht
Huizen westzijde
Huizen oostzijde
Nieuweschans was ooit een vesting in de vorm van een regelmatige vijfhoek. Maar eind 19e eeuw werden de grachten gedempt en de wallen afgegraven.
Van een grensvesting was toen geen sprake meer.
Pastoorslogement
Dit pandje uit 1660 is te koop. In de -volgens advertenties- mooiste straat van Noordoost Groningen.
Bad Nieuweschans ligt in de gemeente Oldambt. Het was niet zo lang geleden nog gewoon Nieuweschans. Maar sinds maart 2009 staat er Bad voor.
Het is namelijk een kuuroord, waar vooral Duitsers komen. Zout, mineraalrijk bronwater.
Van die heisa is in de Voorstraat niet zoveel te merken.
Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste
Subcategorieën
Beelden Aantal artikelen: 408
Pagina 82 van 169