Beelden (1169)
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
Austins, Jeeps en dubbel clutchen
Het was op de N-59 op Schouwen-Duiveland.
Daar reed een Austin A30. Een heel klein autootje, dat er zeer goed uit zag.
De eigenaar was duidelijk een liefhebber, die er plezier in had om zijn auto te vertroetelen.
Mijn oom Gerrit was vroeger ook zo iemand. Jarenlang had hij zijn Austin wekelijks gewassen en ieder vlekje keurig weggewerkt.
Dat kon hij goed, want ome Gerrit was huisschilder.
Begin 1967 kreeg hij het ineens in zijn hoofd om een andere wagen te kopen. Een Renault Dauphine.
Ik mocht zijn A30 overnemen voor Fl. 150,-- Het was mijn eerste eigen auto.
A30
Een maand of vier heb ik erin gereden.
Vaak van Breda, (waar ik toen woonde) naar Amsterdam waar mijn vriendin een etage had in het centrum.
Ineens had ik een lekke koppakking en de garagist vond het niet meer de moeite waard om de wagen te repareren.
‘Nee jongen, er moet een nieuwe motor in en dat is die wagen echt niet meer waard’.
Ik reed een beetje raar in dat wagentje. Althans dat vonden sommige bijrijders.
Ik deed bij het terugschakelen aan het zogeheten dubbel clutchen, hoewel dat helemaal niet nodig was.
Dat komt zo!..
Ik had dat geleerd in het leger. Ik haalde mijn rijbewijs in een Nekaf, een Jeep waarvan de versnellingsbak niet -volledig- gesynchroniseerd was.
Als je terugschakelde van twee naar één moest je dubbel clutchen. Daarbij trap je je koppeling in en zet je de versnelling vrij. Je geeft een dot tussengas, trapt opnieuw de koppeling in en schakelt terug.
De instructeurs in het leger benadrukten dat je ook bij het terugschakelen van drie naar twee moest clutchen, hoewel het daarbij niet nodig was. Maar het kon geen kwaad, vonden zij. (De auto had maar drie versnellingen, maar had natuurlijk wel een hoge en een lage gearing)
NEKAF
Ik had in dat leger zo vaak dubbelgeclutcht dat het een soort tweede natuur was geworden.
Ik schat dat ik -ook na mijn A30- nog zo’n tien jaar deze gewoonte heb volgehouden.
En zelfs nu vind ik het nog leuk om af en toe te doen. Als de mensen dan vragen gaan stellen, kan ik namelijk verhalen kwijt.
Bijvoorbeeld over mijn kapitein in dat leger.
Op oefening in Duitsland moest ik hem regelmatig naar Bremen brengen. Hij ging dan naar een vaste hoer in de Helenenstrasse.
De visites duurden nooit lang. ’Laat je motor maar draaien’, zei hij dan.
Als je de Nekaf een beetje kende wist je dat je die met een vinger in het contact kon starten. De kapitein wist dat natuurlijk ook.
Tijdens een oefening had hij op deze manier mijn auto ‘geleend’. Ik hoorde dat de auto gestart werd en zag hem ermee wegrijden.
Op de terugweg toen hij teveel gedronken had, reed hij de auto in een sloot.
Ik heb toen de schuld op me genomen. "Sorry, ik moest met oorlogsverlichting rijden en heb de bocht te laat gezien''.
Daar was de kapitein mij erg dankbaar voor, want de man zou voor de Krijgsraad zijn gesleept en oneervol zijn ontslagen.
Hij tekende daarna vrijwel ongezien ieder verzoekje van mij om een paar dagen vrij te krijgen. En dat deed ik nogal vaak.
(Eerder geplaatst: 13-08-'12)
Ontmoetingen in de lucht:
1. Jevgeni, een Oezbeek
2. Mira, een Zuid-Afrikaanse
3. Harald, een Noor
4. Ilse, een Vlaamse
5. Jolande, een Hollandse
6. Joe, een Samoaan
7. Nor, een Singapore-girl
8. Mariah, een Braziliaanse
Ontmoetingen in de open lucht:
1. De kapitein, een Montenegrijn
2. Salomon, een Mozambikaan
3. Meri-Tuuli, een Finse
4. Lama Tsultrim, een Bhutanees
5. De viskoopster, een Malta-ganger
6. Marco, een Boliviaan
7. Dominee Kiss, een Hongaar in Roemenië
8. Mevr. Sobolovic, een Joegoslavische
9. Uncle Basil, een indiaan in Guyana
10: Boris, een Siberiër
11: Mr. Omar, een Soedanees
12: Arvid, een Gotlander
13: Mr. T.F. Keohane Jr.,een Yank
14: Stefan, een Tovenaar
15: De Museumdirecteur, een Mauritiaan
16: Godfrey, een Zimbabwaan
17: Bassam Abu Sharif, een Palestijn
18: De oude schilder, een Cypriotische
19: Lucky, een hond te Lesotho
20: Mulu, een Eritreeër
21: De dierenarts, een Belg
22: De taxichauffeur, een Egyptenaar
23: De uitbater, een Bosniër
24: Piia, een Estlandse
25; De wapendrager, een kolonist op de Westbank
26: De pizzakoerier, een Geluidsliefhebber
27: Sigurd, een IJslander
28: De opvarende, een Helsinki-ganger
29: De luitenant-kolonel, een militair in Mozambique
30: Stan Aerts, een veehouder in een Schierenclave
31: De Jilkiankans, een familie in Kirgizië
32: Brigita, een Letse
33: De intrigant, een Engelsman in Griekenland
34: De kapitein, een hoerenloper in Bremen
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
Van nieuwbouw naar Ganzendiep
Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. In België zijn er een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.
De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.
Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.
Grafhorst Overijssel
Dit is de Voorstraat in Grafhorst. Eén van de kleinste stadjes in Nederland (stadsrechten in 1313).
Het ligt vlakbij Kampen in Overijssel en heeft niet meer dan 1.000 inwoners.
De Voorstraat is kort en kent nog een paar wat oudere woningen.
In 1849 werd Grafhorst getroffen door een enorme brand waarbij vrijwel alle huizen en andere gebouwen werden verwoest.
De oude foto is uit het begin van de vorige eeuw, Sinds die tijd is er behoorlijk wat gerenoveerd.
Oud Gemeentehuis
Dit is het voormalig gemeentehuis. Een man, die voorbij fietst bevestigt dat.
Grafhorst was tot 1937 een zelfstandige gemeente. Toen ging het naar IJsselmuiden en sinds 2001 maakt het deel uit van de gemeente Kampen.
Ganzendiep
De Voorstraat raakt het Ganzendiep, een water dat in verbinding staat met de IJssel.
Eiland van Kampen
Aan de overkant ligt het eiland van Kampen
Nieuwbouw
Er breken mooie tijden aan voor de Grafhorster Voorstraat, want er worden nieuwe huizen gebouwd.
Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
DE PAARDENTRAM EN DE OMROEP
OFWEL VAN UITZENDING NAAR INZENDING
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Je kan je er wel over blijven opwinden, kwaad worden, boze brieven schrijven of wat dan ook in werking willen stellen: ALLES BLIJFT AL JAREN BIJ HET OUDE.
Ik moet het maar met een vergelijking doen, die gaat nooit voor honderd procent op, maar deze komt een heel eind.
Ooit, eind negentiende eeuw, begin twintigste, ontstond de paardentram. Comfortabel was het allemaal niet, maar het ging harder dan lopen. Zouden de vervoersmaatschappijen dit in 2018 nog uitvoeren, was het land te klein voor woorden van afkeuring.
OMROEPEN
Maar de omroepen gaan nog steeds met de paardentram. Vanwege etherschaarste, die er nog was rond de jaren dertig van de vorige eeuw moest de uitzendtijd van de diverse omroepen verdeeld worden over de dag en de week. Er moesten omroepbladen worden opgericht waarin de diverse schema’s werden gepubliceerd.
100 JAAR VERDER
We zijn nu bijna honderd jaar verder en dit volkomen achterhaalde systeem blijft men hanteren. Vijf(tig) radiozenders, drie en misschien wel drieëndertig televisiezenders die hun programma’s uitzenden op vastgestelde tijdstippen.
Daar heeft de luisteraar of kijker geen invloed op. En dat terwijl het al jaren mogelijk is dit via internet te doen, zoals Netflix. Alle inhoud ALTIJD beschikbaar, en alle inhoud ALTIJD te pauzeren.
Omroepbladen worden verlost van het moeten publiceren van uitzendtijdstippen en kunnen zich bezig houden met het geven van achtergrondinformatie. Veel etherfrequenties overbodig. Besparing enorm.
WAAROM GAAT DIT NIET ZO?
OMDAT HET NIET ZO GAAT.
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
Van Kerk naar Admiraliteit
Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. In België zijn er een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben.
De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.
Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.
Zwolle Overijssel
Dit is de Voorstraat in Zwolle, hoofdstad van Overijssel. Op de achtergrond de Sint Michaelskerk ook wel de Grote Kerk. De straat ligt binnen de stadsgrachten in het centrum. Maar het is duidelijk niet de drukste straat.
Er staan diverse mooie Rijksmonumenten en opvallende objecten. De foto is uit het begin van de vorige eeuw. Het aanzicht is hetzelfde.
Maar er is veel gerenoveerd en men is ook nu nog druk bezig.
Stadsmuur
Hier en daar zijn nog restanten van de Middeleeuwse stadsmuur.
Vrouwenhuis
Een gebouwencomplex uit de 14e tot 18e eeuw. Gesticht door Aleida Greve en nagalaten als hofje voor bejaarde vrouwen.
Binnen is een collectie van schilderijen, gemaakt door vrouwen
Andere kant
Als je vanaf de kerk de Voorstraat doorgaat, strand je op het Admiraliteitshuis.
Vernoemd naar admiraal Jan Pieter van Braam, die dit patriciërshuis eind achttiende eeuw betrok.
Admiraliteit
De molen op de achtergrond is er niet meer. Net als de schoorsteenpijp en de monumentale boom.
Volgens een man, die in de Voorstraat woont zijn er nog wel wat restanten van de molen te vinden.
Veilinghuis De Voorstraat
Stedelijk museum
Het Stedelijk Museum is klein en wel aardig, maar je moet in Zwolle natuurlijk naar het prachtige museum De Fundatie.
Het ligt vlakbij de Voorstraat.
De Fundatie
Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste
- Details
- Hoofdcategorie: Beelden
- Categorie: Beelden (1169)
DE SPEISEZIMMER (vervolg)
(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
Ja je ruimt eens wat op, je gooit eens wat weg. Je hoofd op hol. Soms te neer zitten, dan weer verbazing. Zou ik de lezer aanbevelen dit ook te doen?
Nee.
Een kleine greep uit het fotoarchief.
Het Gebouw
Het Gebouw was een radioprogramma van de VPRO. Ook echt uit een gebouw. Georganiseerde chaos, zo is het nog het best te omschrijven.
Ging er wel eens iets mis?
Ja. Maar als je er om kan lachen valt dat goed mee.
Pepijn
Dit is Pepijn, hond met verlatingsangst. Moest altijd mee naar alles. Toen de vpro eenmaal van de villa’s ging verhuizen naar een nieuw complex werd er een speciale bijeenkomst georganiseerd. Onderwerp: het nieuwe hondenbeleid.
Uitkomst was dat alleen bestaande honden mee naar het werk mochten, nieuwe honden niet. Bij die vergadering was ook Pepijn erbij. Dat werd mij niet in dank afgenomen door Van Beers, directeur.
Jammer dat #MeToo toen nog niet bestond. Waarom vraagt u zich af.
Nou dan was ik gekomen op die dag dat ik Van Beers zag wegduiken in de rododendrons. Niet met een hond….
Digitaal oefenen
Ik was niet overal vroeg bij, maar met digitale fotografie wel. Dit is vijf en twintig jaar geleden.
Ik mocht mee met koningin Beatrix op staatsbezoek in Nieuw Zeeland. De RVD had zo wat achterdocht, maar na een soort examen kon ik mee.
Er was een restrictie. Op fotomomenten mocht de radio er niet bij zijn.
Mijn list: ik kocht een digitale camera en kon op fotomomenten niet geweigerd worden. Thuis oefende ik met dat ding.
Doei!
Werd het me allemaal bij die radio wel eens teveel? De foto geeft antwoord.
Klik HIER voor alle Photosophieën
Subcategorieën
Beelden Aantal artikelen: 408
Pagina 85 van 169