Beelden (1169)

 

Een mooi bewaarde kerkring



  


Als Vlissingen vol zit -en dat gebeurt nogal eens in het seizoen-, kunt u bijvoorbeeld uitwijken naar Koudekerke. Een aardig dorp op een paar kilometer afstand van Vlissingen en Middelburg. Duinen en strand zijn vlakbij.
      Het dorp heeft een goed bewaard gebleven kerkring (Dorpsplein), een paar nieuwbouwwijkjes voor forenzen en telt ook een paar monumentale panden. Volgend jaar bestaat het 950 jaar.


Michaëlskerk



  


De Michaëlskerk (Prot.) vormt niet alleen het hart van ’t dorp , maar is ook van alle kanten te zien. Ooit stond hier een houten kerk, die de bijnaam koude kerk (coldekirka) kreeg.


Oud gemeentehuis



  


Op het Dorpsplein staat het voormalig gemeentehuis (rechts). Koudekerke was tot half 1966 een zelfstandige gemeente. Hoewel het dus dichtbij Vlissingen en Middelburg ligt, hoort het sinds 1997 bij de gemeente Veere.

 

Oorlog

Het dorpje heeft een bewogen oorlogsverleden. In De Plaatsengids staat het volgende vermeld:

Een in 2013 verschenen boek over Koudekerke gaat over de meest aangrijpende periode uit de geschiedenis van Koudekerke. Vanaf mei 1940 toen de eerste slachtoffers vielen onder de burgerbevolking tot ver na de bevrijding heeft het dorp op indrukwekkende wijze standgehouden. Aan de hand van veel documentatie waaronder acht dagboeken, wordt inzicht gegeven in de Duitse bezetting, de bouw van bunkers, de vele intensieve bombardementen, beschietingen en het bombarderen van de zeedijken in oktober 1944 door de geallieerde bevelhebbers waardoor het grootste deel van Walcheren onder water kwam te staan. Koudekerke werd zo een eiland in oorlogslandschap. Toen de Duitsers waren verdreven was de ellende nog niet voorbij. Tweeduizend mensen woonden in de dorpskern die nog droog was. Mensen werden geëvacueerd; het bestaan kenmerkte zich door praktische improvisatie en leiderschap. De Michaëlskerk werd een opslagplaats voor levensmiddelen, de kruising Middelburgsestraat - Prinses Beatrixlaan veranderde in een haven en het gemeentehuis in een hospitaal.


Huis der Boele


  

Even buiten het dorp ligt het grote Huis der Boele. Hier worden 22 kavels verkocht, waar men zijn eigen villa kan laten bouwen.
      Op de weide lopen hertjes, die door dorpsgenoten worden gevoederd.


Huys ter Schelde


  

Ook dit pand ligt buiten de dorpskern. In een dependance kan men overnachten.


Dorpszicht


  

Er zijn diverse mogelijkheden om een hapje te eten. Dat kan bijvoorbeeld bij Dorpszicht of Zeeuws Genot.


Zeeuws Genot

  

 

 

 

Van Wellington naar Picton

  

(OF) Van Noordereiland naar Zuidereiland

  
  

  

 

  

 

  

 

  

 

 

 

Van Rode Plein naar Vagankovo Kerkhof

 

  

 

   

 

  

 

  

 

  

 

  

 

  

 

 

 

Van Kathmandu naar Bungumati

 
  

 

  

 

  

 

  

 

  

 

  

 

 

 

Poëtisch teksttheater in een botenhal

 

Wij waren weer even op het Nazomerfestival in Zeeland. Een interessant evenement, dat zich ieder jaar op een aantal vaak bijzondere locaties afspeelt.
      Dit keer ging de tocht naar Scharendijke op Schouwen-Duiveland. Dat ligt aan de Grevelingen, vlakbij de Noordzee.

      We kwamen terecht in een botenhal aan de zogeheten Haven Kloosternol, waar het Vlaamse toneelgezelschap De Tijd een bewerking van Amos Oz’ roman Dezelfde zee opvoerde.
      Het werd een fenomenale ervaring.

 

  

Geen actie, geen dialogen, geen confrontaties, maar louter monologen in een minimalistisch decor. Een grote houten vloer tegen een achtergrond van een blauwe wolkenlucht boven de zee. Hier en daar lag nog een verloren boot. Teksttheater dus of poëtisch speeltoneel.
      Vier acteurs vertellen in de derde persoon enkelvoud het verhaal van Amos Oz. Over afscheid nemen, de dood, wanhoop en een bijna onstuitbaar erotisch verlangen.
      We zien belastingadviseur Albert, wiens vrouw net is overleden aan kanker. Zijn zoon Rico probeert die dood te verwerken door bergen te beklimmen in Nepal. Zijn jonge vriendin Dita heeft geen onderkomen en trekt in bij haar schoonvader. En Alberts vriendin Bettine wordt daar weer jaloers en boos om. Het taalgebruik is subliem en de opgeroepen spanningen werken bijna hallucinerend. Vanavond en zaterdagavond kunt er nog naar toe.

  

Zoals vrijwel altijd bij dit soort voorstellingen is het publiek aan de rijpe kant. Een deel van de bezoekers werd met een bus vanuit Middelburg naar de botenloods gebracht. Ik hoorde een mevrouw tegen haar dochter van een jaar of veertig zeggen: ‘’Jij bent by far de jongste hier’’.
Voordat het gezelschap in ganzenpas naar de hal mocht, kregen zij te horen dar er geen toiletten waren in de hal. ‘’Dus als u nog even moet, ga dan naar brasserie De Westenwind. Kunt u ook koffie krijgen’’.

  

Gezelschap De Tijd met v.l.n.r Lucas Vandervorst, Mieke de Groote, Evgenia Brendes en Jonas de Vuyst

  

 

Subcategorieën