Poëzie
- Details
- Hoofdcategorie: Poëzie (358)
- Categorie: Poëzie
Oplossing NRC-puzzle: Boorman (Uit: Lijmen-Het Been)
Lees als beloning het stukje ook even
Kroketten in een Walgvogel
Op pagina 275 in De Walgvogel van Jan Wolkers komt het volgende zinnetje voor:
‘Ik dacht weer aan die reclameborden uit de oorlog voor de kroketten van Peter’.
De hoofdpersoon is aangekomen in Batavia zoals Jakarta toen nog heette. En dan volgt zijn eerste impressie:
‘Het zag er allemaal zo oosters uit. Echt zoals je je het voorstelde, zoals ik het van de toverlantaarnplaatjes van de City Lichtbeelden Serie over Indië onthouden had.
Maar het water waar we langsreden heette gewoon schaamteloos Molenvliet.
Soms zag je een gebit van een meter op een etalageruit afgebeeld staan en er boven DOKTER GIGI.
Dat was de tandarts. Altijd Chinezen.
Ik dacht weer aan die reclameborden uit de oorlog voor de kroketten van Peter.
En ik merkte met een glimlach dat ik al weer bezig was voor die Chinezen.
Een ONVERWOESTBAAR GEBIT_ DAT BETER DAN ’T ECHTE ZIT‘.
Hè.
Reclame in de oorlog voor Peters kroketten!
Zouden dat de kroketten van Willem Elsschot zijn?
In 1986 hield ik voor de VPRO-radio een vijf uur durend marathoninterview met Jan Wolkers. Tijdens een voorgesprek vroeg ik hem dat. Daar moest hij even om lachen, want dat was hem nou nog nooit gevraagd.
Hij beaamde het.
Waar gaat dit over?
Willem Elsschot, één van de beste Nederlandstalige auteurs die ooit geleefd heeft, had in Antwerpen ook een succesvol reclamebureau. Hij beweerde altijd dat hij reclame haatte, maar door sommige critici wordt dat als kokette onzin beschouwd.
Eén van zijn klanten was de krokettenbakker Peter.
Daarvoor maakte hij ondermeer de volgende gedichten:
Croquet van Peter
Er is niet beter
Dit ene weet u
Peters croquetten eet u
En:
Wat blief je meer mijn hartje
Zo’n croquet voor een kwartje
En:
Slechts korte tijd bloeit de meidoorn
Maar de smaak van Peters croquetten is onvergankelijk.
Die teksten waren dus volgens Jan Wolkers in de oorlog te lezen.
Je moet er in zulke barre tijden maar oog voor hebben.
- Details
- Hoofdcategorie: Poëzie (358)
- Categorie: Poëzie
Van Helen Potrebenko
Ex-minnaar
Hij kwam langs op kantoor om voor de
zoveelste keer te klagen over zijn vrouw.
Meestal zeg ik, had je maar met mij moeten trouwen,
Waarop hij soms antwoordt, had ik dat maar gedaan.
Maar die dag zei ik, ik wil het niet weten.
Zo jij je bed maakt, zei ik, zo slaap je d’rin.
Hij verweet me dat ik niet blij was hem te zien.
Wat ik grif toegaf.
We zijn toch vrienden, zei hij.
Vrienden? zei ik, nooit geweten dat wij vrienden waren.
Hij is niet meer langs geweest op kantoor.
Gek, nooit geweten dat wij vrienden waren.
(Vertaling: Kathleen Rutten)
Helen Potrebenko werd in 1940 geboren in Woking Canada. Zij werkte als laboratoriumtechnicus, als taxichauffeur en kantoormedewerkster. Daar schreef ze verhalen en gedichten over.
Ex-minnaar verscheen in de dichtbundel Life, Love and Unions en werd uitgegeven bij Lazara Publications in Vancouver.
Ook van haar:
Literatuurcritica
Boeken waarin mensen nooit huur betalen kan ik niet uitstaan-
snap je wat ik bedoel?
Van die boeken waarin mensen maar doordoen
en nooit een hypotheek aflossen of huur betalen-
Snap je wat ik bedoel?
Dan zijn er nog boeken waarin mensen niet eten.
En films ook.
Aan tafel voeren ze ernstige, dramatische of weet ik wat
voor gesprekken als onderdeel van de plot,
maar eten doen ze niet.
Snap je wat ik bedoel?
En dan die boeken waarin mensen op reis gaan
En er wordt niet gezegd hoe ze hun bagage dragen.
Vreselijk vind ik die.
Ik kan het verhaal niet volgen
want ik heb het te druk met uitzoeken:
hadden ze maar één koffer?
Zo ja, hoe konden ze alles in één koffer kwijt?
En hebben ze twee of drie koffers,
Hoe droegen ze die dan?
Hadden ze een kruier?
Zo ja, betaalden ze hem dan
met vreemd geld en hoeveel?
Snap je wat ik bedoel?
Maar het ergste zijn boeken waarin mensen nooit huur betalen.
Je snapt wel wat ik bedoel.
- Details
- Hoofdcategorie: Poëzie (358)
- Categorie: Poëzie
Bloemen in de knop gebroken
In Poezie 16 haalde ik Drs. P (Heinz Polzer) aan, die een mooie parodie had gemaakt op het vermaarde gedicht Oogstlied van A.C.W. Staring.
Linda Oltmans mailde mij, dat drs. P. dit wel vaker deed. Zij maakte mij opmerkzaam op deze volgens haar briljante parodieën.
Van Willem Klooos:
Ik ween om bloemen in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan.
Ik ween om liefde die niet is ontloken
En om mijn harte dat niet werd verstaan.
Van drs. P
Ik ween om bloemen in de knop gebroken
En vóór de ochtend van haar bloei vergaan.
Ik had er zeven vijftig in gestoken
Je zou zo’n rotzak ongelukkig slaan.
Van H.K. Poot
Hoe genoeglijk rolt het leven
Des gerusten landmans heen
Die zijn zalig lot, hoe kleen,
Om geen koningskroon zou geven!
Van drs. P.
Hoe genoeglijk rolt het leven
Des gerusten landmans heen.
De geruste landman echter
Is een zeldzaam fenomeen.
Tegenwoordig zijn ze net zo
Ongerust als iedereen.
H.K. Poot is Hubert Korneliszoon Poot die eigenlijk alleen nog bekend is, omdat De Schoolmeester (Gerrit van de Linde) de volgende graftekst bedacht:
Hier ligt Poot
Hij is dood
Hugo Kijne (Te Gast 3) schrijft:
Ronald:
Mijn grootmoeder van vaders zijde was een rechtstreekse afstammeling van de dichter Poot. De uitdrukking "mijn grootmoeder is een Poot" is dan ook een familiegrap geworden, waar wij als jongetjes veel plezier om hadden nadat we de bijbetekenis van het woord poot hadden opgepikt.
Hugo
- Details
- Hoofdcategorie: Poëzie (358)
- Categorie: Poëzie
Van Simon Vestdijk
APRIL
De eerste knoppen zijn al voorbereid:
Zij zwellen zoals ook de meisjes zwellen
Van weelde na die lange wintertijd
Dat ’t hart zich nog niet open wilde stellen
Straks zal hen wel een jonkman vergezellen;
En ’t groeit heel snel, om ’t even of men vrijt
Of dat men niet vrijt, – niets is te voorspellen,
Geen knop die ooit zijn zondeval belijdt!
Liefde doet wat zij wil: de smalle dijken,
De wegen en het eenzaam heidepad,
Zij staan vol knop tegen de avondval.
En zelfs de stad – die men vaak onderschat –
Zoemt van het vrijend volk, dat neer gaat strijken
En zwelt en breekt dat het hen heugen zal!
- Details
- Hoofdcategorie: Poëzie (358)
- Categorie: Poëzie
Een mooie parodie
Van A.C.W. Staring: Van drs. P.
Sikkels klinken; Sikkels klinken
Sikkels blinken Sikkels blinken,
Ruischend valt het graan Ruisend valt het graan.
Zie de bindster gaâren! Als je iemand weg ziet hinken,
Zie, in lange scharen, Heeft hij ‘t fout gedaan.
Garf bij garven staan!
Het complete gedicht van A.C.W. Staring gaat als volgt:
Oogstlied
Sikkels klinken;
Sikkels blinken;
Ruischend valt het graan.
Zie de bindster gaâren!
Zie, in lange scharen,
Garf bij garven staan!
't Heeter branden
Op de landen
Meldt den middagtijd;
't Windje, moê van 't zweven,
Heeft zich schuil begeven;
En nog zwoegt de vlijt!
Blinde Maaijers;
Nijvre Zaaijers,
Die uw loon ontvingt!
Zit nu rustig neder;
Galm' het mastbosch weder,
Als gij juichend zingt.
Slaat uwe oogen
Naar den hoogen
Alles kwam van daar!
Zachte regen daalde,
Vriendlijk zonlicht straalde
Mild op hal en aar.
Pagina 25 van 28