Details

Hoofdcategorie: Media (502)

Categorie: Media

Gepubliceerd: 09 september 2008

De man van……

In de Volkskrant van gisteren stond een interessant verhaal van correspondent Philippe Remarque. Het ging over Roseland, een beruchte wijk aan de South Side van Chicago. Een puur zwarte wijk met veel criminaliteit; een wijk ook met jonge gangleden, die rovend, vechtend, schietend en moordend de tijd doorkomen. In deze wijk zijn sinds vorig jaar mei maar liefst 86 kinderen door geweld om het leven gekomen.

Waarom schreef Philippe Remarque dit stuk?
      Simpel.
Barack Obama werkte ooit in deze wijk als opbouwwerker.
      De presidentskandidaat is dus goed op de hoogte wat zich daar -en daarmee op veel meer plekken in de USA- afspeelt.

Remarque schrijft het niet, maar ik denk dat hij ook bedoelt dat McCain van dit soort dingen veel minder goed op de hoogte is.

Ik was wel verrast door dit stuk. Remarque schreef sinds zijn komst in de V.S. alleen maar over die komende verkiezingen. Hij begaf zich daarbij naar mijn gevoel vrijwel nooit op zijpaden, maar volgde bijeenkomsten en conventies, bewerkte veel persberichten, volgde goed de kranten en de ander media; kortom werkte zich suf om een solide indruk te geven.
      Hij was daarmee een weinig opvallend buitenlands correspondent, die deed wat honderden anderen ook deden.

Nee dan zijn vrouw en moeder van zijn drie kinderen: Sylvia Witteman. Die was in Nederland een succesvol columniste voor diverse media en een nog succesvoller kookboekenschrijfster. Wat moest daar allemaal van terecht komen als ze als ‘de vrouw van….'. haar man naar de V.S. zou volgen.

Gelukkig hield Sylvia haar column in Volkskrant-Magazine. Zij woont in een wijk van bevoorrechten in Washington en signaleert daar haarscherp de ‘kleine dingen’. In puntige stukjes schrijft zij met humor over de vrouwen daar, die in trainingspak hun kinderen met de SUV naar school brengen, over kinderpartijtjes met dikke zwetende clowns, over de verwondering van haar kinderen voor die samenleving, over het eten daar, over de enorme hoeveelheden voedsel in de supermarkt.
      Dat alles uitvergroot door heerlijke overdrijving.

Philippe is ’de man van….’
      Maar als hij zo doorgaat wordt zij misschien wel weer 'de vrouw van....'.

Hij heeft nog twee maanden.

Details

Hoofdcategorie: Media (502)

Categorie: Media

Gepubliceerd: 05 september 2008

EEN JANMAATJE

Het begon vorige week maandag -‘ik hoorde je druk in de weer met Hans Janmaat‘- en kreeg de volgende dagen een vervolg. ‘Je ging wel tekeer zeg!’. ‘Wat was dat nou allemaal met die Janmaat’ en ‘Ik wist niet dat je zo grimmig kon doen’.

Wat bleek.

Op maandag 25 augustus was de nieuwe programmering van Radio 1 begonnen en in het middagprogramma VILLA VPRO (iedere werkdag van half drie tot vier) was een fragment van acht minuten herhaald van een roemrucht interview uit november 1983 met de leider van de Centrum-Democraten Hans Janmaat.
      Ik leidde het gesprek, dat verschenen is in het digitale VPRO-radioarchief. Mede-interviewers waren Max van Weezel (politiek redacteur van Vrij Nederland) en Henk van Hoorn, die een grote staat van dienst had als politiek medewerker voor de publieke omroep (NOS en VARA).

Janmaat was een racist (’Eigen volk eerst‘,’vermenging van rassen leidt tot criminaliteit’) en een anti-semiet (‘Ernst Hirsch-Ballin mag geen hoge politieke functie bekleden, want hij is van joodse komaf ’).
     

Hij was aanvankelijk van de in 1979 opgerichte Centrumpartij (een afsplitsing van de Nederlandse Volksunie).
Hij kwam als enige lid van die partij in 1982 in de Tweede Kamer.
Janmaat werd als een paria behandeld. Geboycot door zijn mede-kamerleden en vrijwel doodgezwegen in de pers.

Dat was een beetje merkwaardig, want zijn beweging werd toen al door enquête-bureaus geschat op een aanhang in Nederland van zo’n vijftien procent. Volgens Maurice de Hond bijvoorbeeld zou Janmaat wel eens vijftien tot twintig kamerzetels kunnen halen.

DE BLANKE TOP  DER DUINEN

In die maand november van 1983 maakten wij onder de titel ‘De blanke top der duinen’ een serie programma’s over de verrechtsing van Nederland en de toenemende intolerantie. Het was een tijd van grote demonstraties tegen de komst van kruisraketten, acties tegen milieuvervuiling en kernenergie, een tijd van krakersrellen, stakingen en bezettingen. Maar vooral ook een tijd van tegenbewegingen.

Wij vonden dat het tijd werd om Janmaat eens goed te ondervragen.
      Wij hadden ons goed voorbereid op het interview. Het partijprogramma doorgelezen en op zijn financiële consequenties laten doorrekenen en publicaties doorgenomen van het wetenschappelijk bureau van die partij. Er was een rolverdeling afgesproken en één ding stond van tevoren vast: wij moesten het hem zo moeilijk mogelijk maken.

Janmaat arriveerde met een vrij groot gevolg al vroeg in de studio. Mensen, die er op getraind waren dat ze -eufemistisch uitgedrukt- minder beleefd werden benaderd. Janmaat had een kleffe hand. Hij was erg zenuwachtig, begon vervelende vragen te stellen en eiste inzage in ons draaiboek, want hij wilde weten waar het allemaal precies over zou gaan.

GRIMMIG 

De sfeer werd uitermate grimmig en dat was het nog toen het interview begon. Janmaat gaf geen antwoord op vragen, maar probeerde lange uitwijdingen te houden. Dit zette kwaad bloed bij Max van Weezel en mij. Wij lieten hem niet meer uitspreken. Henk van Hoorn bleef in dit tumult uiterst rustig. De uitzending leek af en toe een tribunaal, waar een oorlogsmisdadiger terecht stond.
      Direct na de uitzending stond de telefoon roodgloeiend. Veel boze mensen , maar toch ook de nodige adhesiebetuigingen. Eén ding was wel duidelijk: Dit was in ieder geval spraakmakende radio.

In 'alle' kranten van Nederland en in diverse radio- en televisie-uitzendingen werden wij ter verantwoording geroepen. En steeds weer kregen wij te horen, dat Janmaat de underdog was geweest, die hiervan alleen maar zou profiteren.
      Dit ging gepaard met fragmenten uit de uitzending, want al die omroepen die Janmaat tot dan toe hadden geboycot, hadden nu ineens een reden om hem wel aan het woord te laten. (Dat Janmaat daar dan ook weer van zou profiteren, speelde natuurlijk geen rol).

Afgelopen zondag bleek in Zomergasten dat Joop van den Ende ook naar het radiofragment had geluisterd. Hij vond het wel goed dat er verslaggevers waren die zich tegen (’Hoe heet ’ie ook weer. Oh ja… Janmaat‘) afzetten. En weer kreeg ik reacties van vrienden en kennissen, die dit weer wel leuk vonden.

Sinds die uitzending in 1983 kreeg het Nederlands er overigens een woord bij: Een Janmaatje. Wij hebben dat jaren lang gebruikt als een interviewer er te stevig tegen aan ging of een geïnterviewde niet voldoende liet uitpraten. Het woord staat nog steeds niet in de Dikke Van Dale.

VILLA VPRO 

Villa VPRO trouwens ook niet. Een opvallende titel overigens voor een nieuw radioprogramma.
      Een ode wellicht aan het radioprogramma onder dezelfde naam, dat van 1978 tot in 1983 grote bekendheid had.

Of is het een grapje?

Toen had de VPRO nog echte villa’s.
      Nu zit men in een betonnen kolos.

Details

Hoofdcategorie: Media (502)

Categorie: Media

Gepubliceerd: 30 juni 2008

Kijk ook op Media 63: Karlijn overleden

De eerste Neanderthaler was een Belg

Er zijn wetenschappers, intellectuelen & snobs die beweren dat ze wekelijks het Amerikaanse Science Magazine of het Engelse Nature lezen. Dat zijn wetenschapsbladen, die in hoog aanzien staan. Een publicatie in één van deze bladen doet het zeer goed op je C.V.
     

In Nederland bestaat sinds 2004 het maandblad Quest.
Dit blad heeft geen grote wetenschappelijk pretenties. Het is -zoals ze dat zelf noemen- braintainment.
      Feiten en feitjes, leuke nutteloze dingen en dingetjes. Weetjes die goed van pas komen als een gesprek in een café of restaurant even niet wil vlotten. Veel korte stukjes, die inspelen op onze zapcultuur.
      Quest doet het goed. De oplage schijnt maandelijks 200.000 exemplaren te zijn. Overigens lang geen garantie dat er ook zoveel bij de mensen terecht komen. Eén van de feitjes in het blad vermeldt namelijk dat liefst 45% van alle tijdschriften niet verkocht wordt.
Er bestaat natuurlijk ook een doelgroep. Hoger opgeleide mannen in de leeftijd van 21 tot 49.
      Frans van 37, HBO en een leidinggevende functie bij Van Gent & Loos. Zoiets.

Hoofdredacteur is Karlijn van Overbeek.

Twee feitjes over haar.

Ze was in 2007 hoofdredacteur van het jaar.

Ze is de op één na mooiste hoofdredacteur van Nederland..

NUMMER VIJFTIG

In april verscheen het vijftigste nummer.
      Ik heb dat nummer eens goed doorgenomen en kan nu goede sier maken met ondermeer de volgende feitjes & weetjes.

De eerste Neanderthaler was een Belg

De staartvin van een vis is altijd verticaal; van zoogdieren als dolfijnen en walvissen horizontaal.

De totale hoeveelheid water op aarde wordt geschat op 1360 miljoen kubieke kilometer.

De eerste stofzuiger moest door paard & wagen worden voortgetrokken.

In 2020 moet het haalbaar zijn om een trein 800 kilometer per uur te laten rijden.

Volwassen chimpanseemannetjes blijven het liefst in de buurt van hun moeder.

Mensen met een mooie stem zijn seksueel actiever dan gemiddeld

Tachtig procent van de totale wereldbevolking is nooit op vakantie geweest.

Iedereen met blauwe ogen stamt van dezelfde voorvader af.

Een kolibrie fluit met zijn staart.

Een kolibrie kan achteruit vliegen.

Medische toepassing van stamceltransplantatie, zoals in Duitsland, is sinds 2007 in Nederland verboden.

Eén op vijf kunstwerken is vals.

Een tweede huwelijk loopt vaker spaak dan een eerste.

Mist verdwijnt net zo snel als het opkomt.

De meest mistige plek ter wereld ligt in Canada, vlak voor de kust van Newfoundland.

De Londense metro is in totaal 408 kilometer lang.

Toen de overblijfselen van Ramses II naar Parijs werden gevlogen voor medisch onderzoek, mocht ‘hij’ niet mee op reis zonder paspoort.
Bij beroep stond vermeld: Koning (overleden).

De langste rit met een taxi ging van Londen naar Kaapstad.
De reis was 34.908 kilometer lang en kostte in totaal 64.656 US$

Voor de overgang op de EURO lagen 14.89 miljard nieuwe bankbiljetten klaar.

Door een pollepel met gaatjes wordt de vloeistof waar door geroerd wordt beter gemengd.

Koffie koelt net zo snel af als thee.

In Turkije kan een duiker onder water naar zijn vrouw bellen.

Sperma is gezond voor de vrouw.

Elke kikker is giftig, de een alleen meer dan de ander.

Het eerste reuzenrad ter wereld werd in 1893 gebouwd in Chicago.
Het was 81 meter hoog.

De Star of Nanchang is het hoogste reuzenrad ter wereld.
Het is 160 meter hoog en staat in de Chinese stad Nanchang.

Een chimpansee kent geen menopauze.

De eerste ruiten waren lichtdoorlatend, maar je kon er niet doorheen kijken.

De Benedictijnse monnik Guido van Arezzo was de uitvinder van het notenschrift.

In 1970 schoot Feyenoord-keeper Eddy Treytel met een uittrap een meeuw uit de lucht.

Het Japanse bedrijf Kuchoufuku ontwerpt kleding met airco.

Het blad Quest bemoeit zich niet met het wel en wee van bekende Nederlanders.

Ook bij nader inzien is Karlijn van Overbeek de op één na mooiste hoofdredacteur van Nederland.

Details

Hoofdcategorie: Media (502)

Categorie: Media

Gepubliceerd: 23 mei 2008

Een voorspelbaar lijstje zonder vrouwen

Als u vanochtend om acht uur begint en het uitzit tot vanavond kwart voor elf kunt u op Radio 4 stukken en stukjes horen van de 84 hoogstgenoteerde klassieke werken uit de top 400. Het is de apotheose van een week radio.

U hoeft niet in spanning af te wachten waar u naar kunt luisteren, want de hele door luisteraars samengestelde lijst is al gepubliceerd.
Nummer één is de Matthäus Passion van Bach, tweede is het Requiem van Mozart en derde de Hohe Messe van Bach.
De korale werken doen het trouwens in de top heel goed, want ook de nummers vier (Messiah van Händel), vijf (Requiem van Fauré ) en zes (Stabat Mater van Pergolesi) vallen daar onder.

Naar zo’n lijst kijken vind ik altijd boeiend. Hoewel ik absoluut geen kenner op het gebied van klassieke muziek ben, ken ik vrijwel alle uitverkoren componisten. Daar is ook weer niet zoveel kennis voor nodig, want veel componisten komen meer dan één maal op de lijst voor. 
      Johann Sebastian Bach zelfs 47 keer; Wolfgang Amadeus Mozart 27 keer en Ludwig van Beethoven 26 keer. Beste Nederlander is Simeon ten Holt (66) met zijn Canto Ostinato. Andere Nederlanders zijn Louis Andriessen ( 173 ) met De Staat, Jan Pieterszoon Sweelinck (178 en 373) met Mein junges Leben had ein Eind en Psalm 90 en Peter van Anrooy (215) met de Piet Heyn Rhapsodie.

Natuurlijk staan er geen vrouwen op. Niet één.
      Vrouwen zijn geen klassieke componisten. Trouwens ook geen dirigenten. Vrouwen zijn uitvoerenden.

Waarom dat zo is, weet ik eigenlijk niet. Ik heb het hier en daar gevraagd en ook andere mensen -waaronder ECHTE kenners- blijven het antwoord schuldig. Vrouwen telden op dit gebied in ieder geval tot de twintigste eeuw niet mee.

Fanny Mendelssohn (1805-1847) bijvoorbeeld had volgens veel kenners meer talent dan haar beroemde broer Felix. Werk van haar werd onder zijn naam verspreid en uitgevoerd.
      Deze wijsheid heb ik geplukt van de site vrouwelijke componisten.
Daar staan veel namen op. Ook van vrouwelijke Nederlandse componisten.

Waarom wordt op Radio 4 eigenlijk zo’n voorspelbare Top 400 uitgezonden?
Goede vraag; simpel antwoord.

MARKTAANDELEN & LUISTERCIJFERS.

Sinds een jaar of vijftien wordt de publieke radio door dit verschijnsel geteisterd. De komst van zendercoördinatoren heeft hiertoe geleid. Ze moeten -of willen- een volstrekt willekeurig gekozen marktaandeel halen.
      Dat wordt van tevoren vastgesteld en als men dat percentage niet haalt gaat men over tot populisme, gemakzucht, voorspelbaarheid en ranzige middelmaat. Kortom; wat het doorsnee publiek wil omdat het publiek steeds meer zo wordt opgevoed.

Dit leidde een aantal jaren geleden al tot ingrijpende veranderingen op Radio 4. Jazz & geïmproviseerde muziek ging naar de Concertzender. Wereldmuziek onderging hetzelfde lot.
(Dat is er mede een verklaring voor, waarom er op die top vierhonderd niet één Aziaat, niet één Afrikaan, niet één Zuid-Amerikaan en niet één Australiër staat).

Daarvoor in de plaats populaire en toegankelijke muziek, simpele aan- en afkondigingen, quizzen & andere spelletjes, telefoontjes van luisteraars en de favoriete moppies van bekende Nederlanders

Grote concurrent van Radio 4 -al zitten ze alleen op de kabel en niet in de ether- is Classic F.M.
      Daar werd traditioneel op tweede Kerstdag de Top 100 klassieke muziek gedraaid. Toen dit een commercieel succes bleek, volgde de top 1.000 die werd uitgezonden vanaf tweede Kerstdag tot en met Nieuwjaarsdag. Dat werd dan in mei herhaald tot het tijd werd om in december de lijst een beetje bij te stellen en weer uit te zenden.

Radio 4 gaat over vier jaar een eigen top 4.000 samen stellen.
      Vanaf die tijd zal er niets anders worden uitgezonden dan deze top 4.000.
Hoewel dit qua marktaandeel een succes zal blijken, zullen er toch een paar politici zijn, die zich afvragen of we hier wel een publieke omroep voor nodig hebben.

Het antwoord luidt natuurlijk: NEE.

Goede reden om tegen die tijd Radio 4 de nek om te draaien.

Voor die klassieke muziek kunt u gewoon naar Classic F.M.; voor jazz, geïmproviseerde muziek en wereldmuziek naar de Concertzender; voor pop en andere moderne muziek, voor nieuwe ontwikkelingen en interessante experimenten gaat u naar 3voor12.