Media
- Details
- Hoofdcategorie: Media (502)
- Categorie: Media
Even de kont gekeerd en hup….
Ik neem de kranten door van de afgelopen tijd, omdat ik even ben weggeweest.
Daar is ‘ie: de nieuwe zaterdagkrant van De Volkskrant. De Zaterdagplus.
Maar liefst acht katernen op een totaal van 84 pagina’s. Tot mijn genoegen zijn er weer dingen veranderd, die ik eerder als absurde nieuwlichterij beschouwde.
Neem de sport. Dat was een paar jaar lang een achtervoegsel, dat je van achter naar voor moest lezen. (Media 24).
Nu is het weer een aparte bijlage.
Drie rechterpagina’s sport; dan dammen, schaken & puzzels, het weer en de rtv-programma’s. Reclame staat op de linkerpagina’s.
Zo was het lange tijd; zo is het nu weer.
EN ZO IS HET GOED!.
Neem De Verleiding. Dat was een paar jaar lang een enge bijdrage, die m.i. niet in De Volkskrant thuis hoorde. (Media 2)
Half vorig jaar werd die bijlage opgenomen in Het Magazine -men kon er kennelijk niet ineens af-, maar nu is het helemaal verdwenen.
De redactie:
’Iets ingrijpender zijn de veranderingen in het tweede deel van het magazine. Daar hebben we het één en ander gehusseld, geruild, bedacht en verwijderd om gedaan te krijgen dat het magazine vanaf nu weer gewoon een magazine is, en niet een magazine waarin opgenomen de Verleiding‘.
PRIMA!
Maar ja: sinds vorige zomer is er weer een nieuw katern bij: Hart en Ziel.
‘Voor een ieder die zichzelf en de wereld beter wil begrijpen’.
Met persoonlijkheidstestjes en dat soort dingen.
Ik geef dit katern nog hooguit één tot anderhalf jaar. Dan begrijpen ze bij De Volkskrant dat ze dit soort dingen niet kunnen en ook niet moeten willen.
- Details
- Hoofdcategorie: Media (502)
- Categorie: Media
Van VOOR naar ACHTER; van ACHTER naar VOOR!
De nieuwe bezorger deed gisteren in plaats van De Volkskrant het Algemeen Dagblad in mijn bus. Dat was maar een beetje vervelend, want ik had ineens zeker een uur over.
Ik begin een krant altijd bij de voorpagina. Dat heb ik vroeger zo geleerd.
Maar de tijden veranderen. Want gisteren merkte ik dat je het Algemeen Dagblad moet beginnen op de achterpagina. Daar staan namelijk de korte aankondigingen van de wat langere stukjes. Met een verwijzing naar de betreffende pagina.
‘Meisje op krukken onderuit geschopt’, staat er dan op pag. 32.
P 3.
’Circussen vrezen voor hun voortbestaan’.
P 4&5
Het verschijnsel VAN ACHTER NAAR VOOR is overigens niet nieuw.
Bij De Volkskrant doen ze dat ook.
Een paar jaar geleden had de krant weer eens een nieuwe opmaak met een nieuwe letter en toen verschenen in het tweede katern -Het Vervolg- van de zaterdagkrant de sportpagina’s achteraan.
Eerst een paar achtergrondverhalen, dan de puzzels, dammen & schaken, het weer en de t.v.berichten, vervolgens zes pagina’s advertenties en dan pas drie sportpagina’s.
Met de voorpagina op de achterpagina.
Op pagina 38 bijvoorbeeld staat:
‘Val deert Gerritsen niet langer’
37.
Of: ’Roddick verliest hoofd en partij’.
37.
Dat ze bij De Volkskrant met dit merkwaardige initiatief ook hun hoofd hadden verloren bleek uit lezersreacties. De één na de ander schreef dit heel lelijk te vinden.
Kennelijk vonden ze dat bij De Volkskrant ook, want anders hadden ze nooit zoveel ingezonden brieven van die strekking geplaatst.
Maar: het hielp niets en nog steeds moet je op zaterdag de sportpagina’s van achter naar voor lezen.
Die sportredactie heeft er mee leren leven, want er zijn kennelijk invloedrijke types bij de krant, die geen eind willen maken aan deze wantoestand.
P.S.
Dit stukje heeft geholpen, want per 1 maart is De Volkskrant tot bezinning gekomen.
Zie Media 26: De Zaterdagplus krant
- Details
- Hoofdcategorie: Media (502)
- Categorie: Media
Roddel, overspel, zuipen & andere Ierse tradities.
Als je met pré-pensioen bent kun je gewoon ‘s middags naar de televisie kijken.
Zo ontdekte ik een maand of twee geleden de BBC-serie Ballykissangel. Het werd om drie uur uitgezonden op de VRT. Drie keer per week. Direct na de eerste keer was ik gegrepen door deze levensechte soap, die zich afspeelt in het kleine Ierse dorpje Ballykissangel.
ACHTERKLAP
Roddel, achterklap, flirten, uitdagen, overspel, de overheersende Rooms Katholieke kerk, culturele tradities van het Ierse platteland, andere gewoontes en gebruiken, platte Ierse dialecten, zuipen & slempen, dood, verderfenis & zelfmoord, lichte corruptie, spot & zelfspot, echte humor & verkeerde humor. Alles, werkelijk alles komt langs in deze serie, waarin verschrikkelijk goed geacteerd wordt. Types met namen als Niamph, Oonagh, Padraigh, Siobhan, Donal en Dermot lijken zo echt, dat je werkelijk gelooft dat ze in dit dorp geboren en opgegroeid zijn.
Ik vond het jammer, dat ik een aantal afleveringen gemist had, maar bleef regelmatig kijken. Het bleek ook geen probleem om afleveringen over te slaan, want als je de karakters een beetje kent, kun je ieder moment invallen.
Het programma bestaat uit zes series, onderverdeeld in zes, dan weer acht of twaalf afleveringen. Karakters komen & gaan. Soms stort er iemand van een trap en gaat dood; soms loopt er iemand de zee in en komt niet meer terug; soms vertrekt iemand met zijn hebben en houden naar Dublin, Londen of Rio de Janeiro.
De VRT heeft afgelopen vrijdag de laatste aflevering vertoond. Dat was jammer.
MAAR: er is een oplossing. Ik blijk op mijn UPC/abonnement de zender BBC-prime te hebben en -echt waar- daar zenden ze het programma iedere middag ook om drie uur uit. Vandaag kunt u bijvoorbeeld kijken naar aflevering vier van serie drie: Stardust in your eyes.
In deze fase is het nog onduidelijk of de zeer Engelse pater (Father) Peter Clifford en de mooie erg Ierse en anarchistische bareigenaresse Assumpta Fitzgerald elkaar echt zullen vinden.
Ik ken de ontknoping natuurlijk al, maar ga dat niet verklappen.
FAVORIET
Mijn favoriet in deze serie is Siobhan Mehigan (Deirdry Donnelly), een fantastische actrice. Zij is de lokale veearts.
Na een avondje stappen versiert zij onderwijzer Brendan Kearney.
Beide types hebben niets met elkaar gemeen en willen absoluut niet verder met elkaar, maar Siobhan krijgt wél een kind.
Als zij bijvoorbeeld naar een spoedbevalling moet, dropt zij dat kind in de klas van Brendan en zegt dan alleen maar:
‘Jij hebt dat kind gemaakt klootzak.
Dan moet je er ook maar voor zorgen‘.
De serie is bedacht door de Engelsman Kieran Prendiville, die geïnspireerd werd door zijn jeugdvakanties in Ierland. Het werd van begin 1996 tot in het voorjaar van 2001 door de BBC uitgezonden. De NCRV heeft dat hier gedaan. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik het toen nooit gezien heb en er ook niemand over gehoord heb.
Dat is wel vreemd, want de serie is wereldwijd een groot succes. Eén van de beste exportproducten van Ierland, want de streek waar de serie is opgenomen Vale of Avoca is inmiddels een toeristische trekpleister van de eerste orde.
- Details
- Hoofdcategorie: Media (502)
- Categorie: Media
De perfecte persiflage
NRC.FM is de heldere titel van de wekelijkse podcast –radioprogramma op Internet-, waarmee NRC-Handelsblad vorig jaar 5 oktober begonnen is. Ik werd daarop attent gemaakt door Anne Frid de Vries (Te Gast 14) in zijn weblog
Ieder medium hoort tegenwoordig immers multimediaal te zijn. Iedere vrijdagavond is er een aflevering en dat is iets om je op te verheugen, want de programma’s zijn een fantastische parodie op de wijze van radiomaken van met name de publieke omroepen.
Luister eens naar de uitzending van 21 december vorig jaar.
Aan de orde is een artikel van de Amerikaanse hoogleraar psychologie Roy F. Baumeister onder de alarmerende titel: Waar deugen mannen eigenlijk voor?
Het artikel moet tijdens de opnames van het programma nog verschijnen (persiflage 1) en daarom vat discussieleider Paul Steenhuis het even samen. Hij doet dat subtiel stamelend en hakkelend (persiflage 2) in volstrekt onbegrijpelijk Nederlands (persiflage 3), maakt geen enkele zin af (persiflage 4), laat spannende stiltes vallen (persiflage 5) en slaagt erin om een inleiding van maar liefst 6’26” te houden (persiflage 6; de mooiste!).
Hij wordt even onderbroken door een onaangekondigde vrouwenstem (persiflage 7), die de gespreksleider erop wijst, dat hij de trade-off’s vergeten is (persiflage 8) .
Steenhuis die regelmatig de term ’Ikzelf’ gebruikt (persiflage 9), wordt na zijn inleiding partij in de discussie (persiflage 10) en slaagt er daarna in om de overige gesprekspartners ( NRC-columniste Heleen Mees, Joanneke Lootsma, directeur van de Summeracademy van Felix Meritis en Internetjournalist Daan Diederiks) nooit aan te kondigen of bij de naam te noemen (persiflage 11). Met het medium radio wordt verder niets gedaan, want bewust wordt het programma niet voorzien van geluidsfragmenten, historisch materiaal, statements of korte reportages (persiflage 12).
Tenminste niet in het eerste kwartier, dat ik naar dit programma luisterde.
Daarna heb ik het maar uitgezet, want zelfs een hilarische parodie kan te lang duren.
Vooral als het (persiflage 13; FM nietwaar) ook nog eens slecht is opgenomen.
- Details
- Hoofdcategorie: Media (502)
- Categorie: Media
Bagger & borreltjes
Als je wat langer aan het bloggen bent, neemt het aantal reacties toe. Ook vervelende anonieme en mysterieuze opmerkingen. Ik plaatst dat soort dingen over het algemeen niet.
Er schijnen mensen te zijn, die dat vreemd vinden. Zo wordt schrijfster, politica en feministe Anja Meulenbelt regelmatig gekapitteld als zij haar 'spelregels' nakomt. Zij selecteert. Daar is van diverse kanten soms felle kritiek op gekomen. Het schrappen van reacties heet dan ook 'meulenbelten'. Eind maart signaleerde zij dat in haar weblog.
Afgelopen zondag plaatste zij een stuk over het congres van de Socialistische Partij. Er kwamen 10.000 mensen op haar blog langs. Maar opnieuw moest zij haar spelregels duidelijk maken. Hieronder het stukje uit maart.
Plus reacties.
Anja Meulenbelt
Weblog
donderdag 29 maart 2007
Bloggen
Nieuwe blog in de webwereld. Ronald van den Boogaard ken ik nog van de roemruchte vrijdagse radiouitzending Het Gebouw van de VPRO. Daar wilde ik nog wel naar luisteren. In de tijd dat de VPRO nog zo herkenbaar de VPRO was. Ik zat nog eens 24 uur met hem in een huis in Haarlem voor een marathonuitzending. Ik was de vaste gast en de bedoeling was dat we al die tijd opgesloten zouden zitten op een kamertje en dat de ontboezemingen dan wel zouden komen. We ontsnapten nog wel eens en gingen een borreltje jatten uit de koelkast van de gastvrouw.
Ronald van den Boogaard is nu met ‘pré-pensioen’ en is een weblog begonnen waar hij de verhalen die vroeger voor de radio waren nu kwijt kan. Specialiteiten: reizen, eten (recept voor Zierikzeese waterzooi) en het verzamelen van nieuwe woorden, zoals daar zijn de verspaarlamping, de topneplaptop en de belspeldel.
Bij Ronald mag je komen lezen, maar reageren, als je niet toevallig zijn email hebt, is er niet bij. Misschien wel verstandig. Er zijn meer weblogs waar dat niet kan, zoals van Bie, van Hanneke Groenteman en Francisco van Jole. Bij Klaas de Vries kon het ook niet. Ik overweeg af en toe ook om mijn weblog om te bouwen en de reacties te laten schieten, vanwege de tijd die het kost en de rotzooi die je krijgt. Maar dan zouden we ook veel interessante bijdragen missen.
Ik heb er voor gekozen om wel reacties toe te staan maar erg streng te zijn in het modereren. Dat levert een nieuwe stroom modder op, maar werkt uiteindelijk goed. Het heeft wel een nieuw werkwoord opgeleverd, oa bij Wikipedia te vinden: het ‘meulenbelten’. Oftewel onwelgevallige reacties er af smijten.
Het is me een eer om één van de pioniers te zijn die proberen om van een in principe erg leuk medium iets te maken en vast te houden dat niet ten onder gaat in de bagger. Andere webloggers geven er inmiddels de brui aan, wat dan ook weer zo’n gezellige stroom reacties op gang zet in de trant van ‘geen ruggengraat, geen ballen, moet ie maar tegen kunnen’, met andere woorden, wij gooien met stront en jij moet dat maar goed vinden.
Er zijn dus mensen die daar geen zin meer in hebben, zoals Volkskrant blogger Bert Wagendorp. Ik hou het nog wel een tijdje vol, maar ik ben dan ook erg streng geworden en bedien de deleteknop nu met de pink.
Over hoe bezoekers een weblog kunnen gijzelen.
Zie hier.
https://ronaldvandenboogaard.nl
PS. Bij ‘nog eens Karen Armstrong’ vraagt Clara Legene zich in een middernachtelijke gedachte af waarom zoveel mensen op dit weblog zich verschuilen achter een nickname of alleen met een (al of niet fictieve) voornaam ondertekenen. Als je nou toch zo voor vrije meningsuiting bent, kun je dan niet gewoon laten weten wie je bent? Ben ik het mee eens. Het grootste deel van de bagger komt ook van lui die zichzelf dapper verstoppen achter valse namen en vaak ook nog valse emailadressen. Draagt allemaal bij aan de verloedering van wat een mooi medium zou kunnen zijn.
Pagina 16 van 20