Beelden (1169)


IK VERTROUW MIJN EIGEN TANDENBORSTEL NIET MEER

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

         
Het kwam uit het niks. Zomaar een willekeurige dag. Er moest een nieuwe tv komen. Het moest een platte worden, want iedereen heeft een platte. Die met de bult waren out of date. Nou ja, dan maar een platte. Hier in Oost Europa zomaar naar de winkel gaan en er één uitzoeken is echt af te raden. Er staan er meestal wel twintig, die allemaal aan staan en aan het loeien zijn. De verkopers weten niets van die apparaten en smeren je maar iets aan. Eenmaal thuis kom je er achter dat je een achterhaald toestel hebt met de gebruiksaanwijzing in het Tsjechisch, Pools en Hongaars. Beeld komt er de eerste week al helemaal niet; er moet een mannetje worden bijgehaald. En mannetjes zijn vaak met vakantie of hebben een ander telefoonnummer.
      Dat werd dus het internet. HD voorbereid, maten in inches, Dual-polariteiten, vier HDMI aansluitingen, WIFI, en ga zo maar door. Het circus was begonnen en door eenvoudig afstrepen van al te krankzinnige mogelijkheden kwam je een eind. Onze keuze viel op een ding dat SMART-tv heette. Dat leek me een goede naam; in je kamer zitten met iets dat SUL heet leek me ook niet alles.
      Het installeren van de vorige tv zat me nog goed in het hoofd. De uitpakhel, de aansluithel en de menuhel…. Maar de jaren hebben hun werk goed gedaan. Deze Smart-tv kon veel zelf. Binnen een half uur was er beeld en geluid.
      EN TOEN GEBEURDE HET.
De tv begon vragen te stellen. Of we de nieuwste softwareversie wilden hebben. Natuurlijk zeg je daar ja op, wie wil er toch met achterhaalde software zitten! Eenmaal ja gezegd en hij kwam met een reeks van vragen. In welk land we woonden, welke satelliet we gebruikten, het email-adres, in welke taal de ondertitels en nog veel meer. Na afloop konden we gewoon gaan kijken. Mooi helder beeld en vooral scherp. Dat is wel prachtig al worden veel stomme programma’s ook ineens scherp en dat is niet zo prettig.
               

Tot dit punt in de tijd leek er niets aan de hand, maar dat was achteraf gezien schijn. Een vriendin nam de laatste uitgave van de consumentengids mee. Daarin een groot artikel over de gemeenheid van de door ons aangeschafte Smart-tv.. Want wat bleek: hij registreerde ons kijkgedrag en in de nacht als wij sliepen zond hij deze informatie door naar de adverteerders. Dat zond hij door ZONDER daar om toestemming voor te hebben gevraagd.
      De aanschaf van dit Paard van Troye is nu twee weken geleden en ik kan bijna aan niets anders denken dan aan bijlen en vernielingen. Mijn elektrische tandenborstel vertrouw ik ook al niet meer. Wat zendt die allemaal door…..

Ontvang inmiddels per e-mail GERICHTE reclame. Blijkbaar keken we naar diverse reisprogramma’s. De KLM wil ons graag naar Bali hebben, zo blijkt.


Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

Revolutionaire indianen met bivakmuts

 


Deze stoffen poppetjes komen uit Chiapas, een regio in het uiterste zuidoosten van Mexico. We zien een man (links) een vrouw (rechts) en een wat ouder kind. Ze zijn gehuld in guerilla kleding met felkleurige sjaals, bivakmuts en gewapend met een UZI pistoolmitrailleur.
      Het zijn Zapatistas, leden van het revolutionaire bevrijdingsleger EZLN, (Ejército Zapatista de Liberación Nacional), dat het gezag heeft over een deel van de Chiapas.

Het EZLN presenteert zich als een antikapitalistische beweging, die meer autonomie wil voor de Indiaanse bevolking. Het kwam in 1994 in verzet en is genoemd naar de Mexicaanse rebel Emiliano Zapata. Hoewel de poppetjes bewapend zijn wordt de beweging niet als extreem gewelddadig aangemerkt. Eerder als een beweging die via overleg tot resultaten wil komen.

Maya's

Chiapas is één van de armste delen van Mexico. Het is ’t traditionele woongebied van de Maya’s.
Overal zijn nog Maya ruïnes. En de poppetjes zijn in grote hoeveelheden te koop.

 Steven Albers en Mattheus Bleijenberg maakten voor het VPRO-radioprogramma Ongehoord een documentaire over de indianen in Mexico.
      Ze reisden ondermeer naar de Chiapas, bezochten ruïnes en vertellen over de Indiaanse tradities, klederdrachten en rituelen, over sjamanen, beschermheiligen, over gebeden en offers.
      Luister HIER naar Ongehoord nummer 108 onder de titel: Indianenverhalen.

 

 Indianenverhalen

   

De poppetjes worden bijgezet in het museum Ongehoord, want eindredacteur Ton van der Graaf eiste dat een ieder die voor dit programma op stap ging een souvenir meenam.


Museum Ongehoord

 


 Ga HIER naar toe voor alle museumstukken 

Museum Ongehoord dependance

 

 

 

Over Zandslootbrug naar Dorpskerk

 

      Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden. Maar ze zijn er ook in andere provincies. In België zijn er een paar net als in Zuid-Afrika. En er is er één op Sint Maarten in de Caraïben. 
     
      De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat. De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.
     

      Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.
Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.

 Katwijk aan den Rijn, Zuid-Holland

Dit is de Voorstraat in Katwijk aan den Rijn, ook wel Katwijk Binnen. Althans: dit was de Voorstraat. Tegenwoordig is het de Rijnstraat.
      De naam werd eind 1943 veranderd, omdat er ook een Voorstraat in Katwijk aan Zee is.
(Beelden 309).
En twee Voorstraten in één gemeente vond men in een tijd zonder postcodes verwarrend.
      Vooral ook omdat in beide Voorstraten een postkantoor was.

  

De voormalige Voorstraat is nogal veranderd. Een doorgaande straat , waar ze een paar snelheidsbeperkende maatregelen zouden kunnen nemen. Bescheiden winkelbestand. Een aantal panden is verdwenen of drastisch veranderd. De nostalgische linde rechtsvoor is verdwenen net als de tramrails.
      Het oude gemeentehuis staat te koop. Het deed dienst tot 1932. Daarna werd het ondermeer gebruikt als politiebureau en kleuterschool. Het is nu een groot soort herenhuis met maar liefst vijf slaapkamers.

Voormalig postkantoor

  

Het oud postkantoor op de hoek van Rijnstraat en Groote Steeg staat op de lijst van Rijksmonumenten

De Rijn te Katwijk



Dorpskerk
 

Dominant aanwezig is de Dorpkerk. De oudste delen zijn de overblijfselen van een R.K. kapel en een leprozerie uit de 13e eeuw.
      De kerk is een aantal malen gerestaureerd.

Pandje

             

Dit pandje is een voormalig vleeskeuringsbedrijf.

Zandslootbrug
 

Muurschildering
 

Deze mooie sfeervolle muurschildering van de oude Voorstraat is gemaakt door de de kunstenares Marleen Dijkdrent    
      Het is de wand van haar eigen huis.


De Geregtigheid

 

De molen aan het begin van de straat staat er nog steeds.
      Hij heet De Geregtigheid. Uit 1740.


Klik HIER voor alle Voorstraten; incl. de mooiste, kortste en langste

 

 


Bogart, Bergman, Fonda & Hopper

   

Dit groene doosje nam mijn vorig jaar overleden collega Lida Iburg precies tot op de dag achttien jaar geleden mee uit Casablanca Marokko. Ze had daar voor de VPRO-radio een programma gemaakt over de zeer succesvolle film Casablanca. Een romantisch drama, dat zich afpeelt in 1942. Marokko was in dat oorlogsjaar nog een Franse kolonie.
      De hoofrollen in deze film worden gespeeld door Humphrey Bogart en Ingrid Bergman. Ze doen dat meer dan fantastisch. Nu nog is de film een monument en een klassieker die tot de verbeelding blijft spreken.
      Muziek uit de film (As Time Goes By) werd wereldwijd bekend. Sommige citaten worden nog steeds gehoord: Louis, I think this is the beginning of a beautiful friendship; Here’s looking at you kid , We’ll always have Paris en You played it for her, you can play it for me. Play it.   
      Hoofdpersoon is Rick Blane (Humphrey Bogart) een wat duistere man, die een café annex goktent beheert in Casablanca. Hij beschikt over reisdocumenten, waarmee mensen door Nazi-Duitsland kunnen reizen of kunnen vertrekken naar het buitenland. Opeens verschijnen Ilsa Lund (Ingrid Bergman) en Victor Laszlo (Paul Henreid). Rick had ooit een gepassioneerde verhouding met Ilsa en Victor is een verzetsleider, die op de vlucht is. Rick kan ze aan de benodigde papieren helpen, maar na een dramatische scene bekent Ilsa dat ze nog steeds verliefd op hem is. Dat stelt hem voor een groot dilemma. Maar uiteindelijk vertrekken ze toch ondermeer nadat Rick een Duitse majoor heeft doodgeschoten.

Kijk HIER naar de trailer van de film


Easy Rider


Humfrey Bogart komt 27 jaar later terug in een andere zeer succesvolle film: Easy Rider. Hij is een werkwoord geworden in het lied Don't bogart me  van de Fraternity of Man. (Don’t bogart that joint my friend, pass it over to me). Rook die joint niet zoals Humphey Bogart rookte, houdt de stuff niet voor jezelf, maar geef het door.

                        

Easy Rider was een echte cultfilm uit 1969, waarin twee hippies (Peter Fonda en Dennis Hopper) op zware motoren door de USA rijden. Als ze op het conservatieve platteland door een fanfare rijden worden ze opgepakt en verdwijnen de gevangenis in. Daar worden ze geholpen door een alcoholverslaafde advocaat (Jack Nicholson) , die daarna besluit met het tweetal verder te reizen.

Hun uiterlijk, hun motoren, hun lange haren en hun kleding wekken alom verbazing, verontwaardiging en afschuw bij de plattelandsbevolking. Uiteindelijk worden ze alle drie vermoord en komt een eind aan hun vrijheidsdromen en idealen.
      Ook in deze film die in die tijd alle bezoekrecords brak , speelt muziek een zeer grote rol. Popmuziek wel te verstaan: The Byrds (Wasn't born to follow), Jimi Hendrix (If six was nine), Steppenwolf (The Pusher),  Roger McGuinn (Ballad of Easy Rider)

Kijk HIER naar de trailer van de film


Museum Ongehoord

Het doosje wordt bijgezet in het museum van het voormalige VPRO radioprogramma Ongehoord,
Er werd voor dit programma veel gereisd en eindredacteur Ton van der Graaf eiste dat iedere programmamaker een souvenir meenam.

 

 

Ga HIER naar toe voor alle museumstukken 

 

Museum Ongehoord dependance

 

 

 


VER, JA VER

(Door Peter Flik,photosooph te Hongarije)

   

Het is beter dat we weg gaan, weg van hier

Er zijn er al zoveel weg

Morgen gaan we, of een dag later

Wat nemen we mee?

Water.
      Schoenen laten we hier, die gaan toch maar stuk onderweg

Gaan we lopen?

Ja, het wordt lopen

Hoe ver is het dan?

Een jaar, of misschien wel twee jaar

Twee jaar?

Zoiets.
      Maar we zijn niet alleen

Hoe weet je de weg?

Yousef weet dat

En als Yousef afhaakt?

Dan is er een andere Yousef, er zal altijd een Yousef zijn.
      Die mensen hebben ook geld nodig

En als we dood gaan?

Dan zijn we er van af

Hoe ver is de zee nog?

Een paar maanden. Denk ik

Ik heb honger

Er zijn mensen die niets hebben, jij hebt ten minste nog honger.
      Eet gras, en als dat er niet is uitwerpselen

Ik kan niet meer

Dan gaan we morgen verder.
      Yousef gaat wel door

Moeten we dan met die Ali verder, die is duurder?

Ja

Ik ben ziek

Ook dat nog

Is dat de zee?

Dat is de zee

Wat is er aan de overkant?

Leven, leven

Gaan we dood op die zee?

Misschien wel niet

  


Op de foto's: Werk van de Japanse kunstenares CHIHARU SHIOTA


Klik HIER voor alle Photosophieën

 

Subcategorieën