Algemeen (571)
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
Een Kunstwerk; een Meesterwerk
Eén van de mooiste sportboeken , die ik ken is ‘Het Wonder van Vlaanderen’ van Rik Vanwalleghem. Het beschrijft de roerige geschiedenis van de Ronde van Vlaanderen op een zeer boeiende manier en munt ook uit in vormgeving.
‘De meeste zaken die de mens produceert’, schrijft Vanwalleghem, ‘zijn wat ze zijn, in hun functionaliteit, hun bruikbaarheid, hun uitzicht of hun smaak.
Daarnaast is er die categorie buiten-gewone scheppingen, die, onbewust misschien, ons leven een ruggengraat geven. Het zijn creaties die om de één of andere mysterieuze reden het alledaagse overstijgen, ons stil doen worden, ons ontroeren. Het zijn gevallen waarin de mens zijn beperkingen afschudt, grenzen verkent, naar het goddelijke reikt.
De Ronde van Vlaanderen is zo’n geval
De Ronde van Vlaanderen is een kunstwerk, het is een meesterwerk’.
VERBETEN MAAR ONMONDIG
Vandaag wordt deze prachtige voorjaarsklassieker weer verreden. En ...... het is heerlijk Ronde van Vlaanderenweer. Straffe wind, koud en neerslag met kans op regen of hagel. Waarschijnlijk geen sneeuw.
Ook als het regent zullen er honderdduizenden mensen -sommige schattingen reppen zelfs van een miljoen- urenlang langs de route staan om de renners in een paar minuten voorbij te zien gaan. Vlamingen, vrijwel allemaal Vlamingen!
‘De Ronde van Vlaanderen is een brok eigenheid’, schrijft Rik Vanwalleghem.
’Ze legt de wortels van een volk bloot en weerspiegelt terzelfder tijd de elementaire natuur van dat volk: noest, koppig, zwijgzaam, verbeten maar onmondig, weinig assertief, vroom, gezagstrouw en geborneerd.
Typerend én duidend zijn de boetserende omgeving van de Ronde (de einders van de Polders, de glooiingen van de Vlaamse Ardennen, de knotwilgen), haar sociaal-historische achtergrond (de verknechting, het tekort aan zelfrespect, het dorpse, het zwoegen voor de dagelijkse boterham, het schuimende bier), haar gevecht met de elementen (wind, regen, hagel, sneeuw).
De Ronde houdt ons een spiegel voor waarin de kwintessens van onze volksaard wordt geschilderd‘.
Favoriet vandaag is Mathieu van der Poel, zeker nu Wout van Aert vanwege corona niet meedoet.
Hij won de klassieker twee jaar gelecden, Zijn vader Adrie in 1986.
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
Geplaatst in maart
31 maart: Gehoorde frasen 387; Moord zonder lijk
30 maart: Atlas van de kleinste landen 155; Grensovergangen 1 (Monaco)
29 maart: Blogcitaten 90; Tararaboemdiee
28 maart: Vindsels 105; Geknakte pruimenboom
27 maart: Groeten uit de USA 13; Europa-Amerika Lijnen
26 maart: Gehoorde frasen 386; Liefde op niveau
25 maart: Vindsels 104; Een paard met een vissenstaart
24 maart: Verhalen uit de dorpsbieb 100; Gedichtenhuisjes her en der
23 maart: Media 466; Mijn weblog online bij de Kon. Bibliotheek
22 maart: Groeten uit de USA 12; Chaos op Miami Airporrt
22 maart: Goedemorgen 10014; DRAAIDEURCRIMINEEL?
21 maart: Vindsels 103; Volle Broodtrommel
20 maart: Atlas van de kleinste landen 154; Drie werelden (Saint Lucia)
19 maart: Gehoorde frasen 385; Antropologie
18 maart: Groeten uit de USA 11; Point Roberts
17 maart: Vindsels 102; Gokken in Zeeuws stijl
16 maart: Gehoorde frasen 384; Leven & dood
15 maart: Reizen 426; Vluchtelingen in Budapest
14 maart: Groeten uit de USA 10; Lombardstreet San Francisco
13 maart: Vindsels 101; Inflatiepoen
12 maart: Gehoorde frasen 383; Onvolkomenheden
11 maart: Groeten uit de USA 9; Meneer T.F. Keohane Jr.; gevangenisdirecteur
5 maart: Algemeen 497; Kernkoppen in Nederland
4 maart: Verhalen uit de dorpsbieb 99; Lezen in de avondnevel
3 maart: Vindsels 100; Kunstcentrum Andy Warhol
2 maart: Atlas van de kleinste landen 153; Castries, Sint Lucia
1 maart: Algemeen 495; Geplaatst in februari
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
De kachelrand
Enfin; je zit met wat mensen bij elkaar en het gesprek komt op het straatliedje Tararaboemdiee.
We zijn het er al snel over eens, dat de bekendste versie zo gaat:
Tararaboemdiee
De dikke dominee
Die had zijn gat verbrand
al aan de kachelrand!
Een curieuze tekst.
We komen ook tot:......
Uit: Audio 132: Tararaboemdiee:
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
Gedichtenhuisjes her & der
(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)
Mijn gedachten zijn vooral bij de inval van Rusland in de Oekraïne - de vluchtelingenstroom die hierdoor ontstaat is mensonterend. Duizenden vrouwen en kinderen hebben huis en haard verlaten, op zoek naar geborgenheid . Sommigen met hond, kat en knuffel. Mannen en vaders mogen niet mee, zij moeten en willen strijden voor hun land. Tranen borrelen op bij het zien van zo veel ontheemde mensen op zoek naar een veilig heenkomen. Paniek en radeloosheid spat van het scherm.
Mijn oude moeder kijkt niet meer naar het Journaal, zij ziet haar eigen film van de Tweede Wereldoorlog weer aan zich voorbij trekken, babylijkjes hingen in de bomen vertelde ze mij onlangs. Ze slaapt er niet meer van. Ach, mai … ze is vast niet de enige die met een sprong weer terug is in de jaren 1940/45
In Bellingwolde staat een voormalig Asiel Zoekers Centrum, geheten ‘De Grenshof.’ Het gebouw is onlangs verkocht aan een investeerder die het wil afbreken om op deze grond appartementen uit de grond te stampen. Mooi plan.
Maar nu …. door de oorlog in Oekraïne zijn de meesten onder ons wakker geschud, hoe voelt vrede eigenlijk, hoe belangrijk is opgroeien in veiligheid. …. Hier gaan geluiden op om het oude AZC opnieuw in te richten om er nieuwe vluchtelingen op te vangen. In ons gastvrije dorp Bellingwolde. Hoop toch zo dat de gemeente Westerwolde dit weet te realiseren, samen met de nieuwe eigenaar van het ruime pand. Politieke weerstand? Nu toch even niet.
Ondertussen gaat in Nederland het leven in relatieve vrede en vrijheid ‘gewoon' door. In de bieb van Bellingwolde organiseren we iets liefs en verbindends, iets waarbij je kunt wegdromen naar andere werelden.
Hoe dan? Wat dan?
Iets met gedichten.
GEDICHTENHUISJES
Sjoerd Visser uit Sellingen heeft een creatieve geest. Hij vindt dat ook ieder gedicht een dak boven het hoofd verdient. Van afvalhout timmert hij huisjes - gedichtenhuisjes. Maar ja, hoe kom je nou aan bewoners.
Zijn vrienden Willem Sanders en Ids Vlieg zijn getuige van het plan en schrijven een mooi gedicht voor de eerste huisjes. Dan wordt de P.R. losgelaten, het Dagblad van het Noorden plaatst een artikel.
Mijn collega Harma vangt dit verhaal ergens op en komt bij me langs. ‘Wat denk je Mar? Zullen we aanhaken?’ Ja, natuurlijk direct, wat een mooi idee!’
Ondertussen vliegt een brutale volwassen koolmees nieuwsgierig naar één van de kleurrijke huisjes aan de Tritonlaan in Wedderveer. Niet verwonderlijk, het lijkt wel wat op een voederhuisje. Maar helaas, voor deze vogel is hier niets te smullen. Dit is slechts voorbehouden aan de wandelaar, de fietser, die een nieuwsgierig blik naar binnen werpt en zich mag verwonderen. Warempel er hangt een gedicht in.
En dan!
De bibliotheek van Bellingwolde gaat zich enthousiast inzetten om dit project tot een succes te maken. Meer huisjes, meer gedichten, meer lucht.
We maken een poster en printen flyers om uit te delen aan onze klanten. Bij ons zijn huizen genoeg te koop. Voor zeven-en-een halve euro ben je eigenaar van een huisje, krijg je een online schildercursus van Mieke van Es, plus een schrijfcursus van Lilian Zielstra.
Dan begint het stille genieten. De huisjes komen bij ons binnen.
Een kleine greep
Derk Sibolt Hovinga
Willem van Sanden
In mijn hart ben je
zacht
vol passie
koester ik je daar
Gevoel laait
flikkert
als een vuur
in de nacht
vonken vliegen
omhoog
Je ogen hebben mijn
hart gevangen
mijn ziel krult zich
om jouw warmte
jouw licht
Ik ga in je op
word die ik ben
omdat jij mij ziet
Anna Mulder
Steeltjes fris van groen
toeteren geluidloos geel
vol bruin loftrompet
Willem Jan van Wijk
Tegen het vallen
van de avond de Zwanen
hun wit rekt de dag
Succes
In de bouwsels van Sjoerd wonen sinds kort gedichten, ook van onze lezers. Het project blijk een succes.
Genieters in ons mooie Westerwolde kunnen zich dit voorjaar laven aan gedachten-roerselen van dichtende mensen uit Oost-Groningen.
Langs wegen en velden zijn ze te vinden en te lezen. De gedichtenhuisjes staan nu in Oudeschans.
Ik schat zo’n stuk of dertig.
Oudeschans
Mensenafval
Alles wat de wereld een beetje mooier maakt ….
Klik HIER voor alle biebverhalen
- Details
- Categorie: Algemeen (571)
Lees en huiver een beetje
Ooit -inmiddels 57 jaar geleden- was ik dienstplichtig militair. Je moest dan -zei men- man worden.
Ik had het allemaal verdrongen, maar het komt de laatste dagen voortdurend terug. Dat komt door die uitlatingen van Poetin tegen zijn ja-knikkende generaals om de kernmachttroepen te mobiliseren.
Krankzinnig. Natuurlijk.
En nog krankzinniger zou het zijn als er inderdaad kernwapens zullen razen.
Maar het was 57 jaar geleden natuurlijk ook krankzinnig, dat jongens van negentien en twintig jaar in het Nederlandse leger werden klaargestoomd om kernwapens te lanceren.
Zonder dat ze daar officieel van op de hoogte werden gesteld.
Ik was zo'n soldaat en heb daar in het verleden onderstaand stukje over geschreven. Lees het nog eens een keer en huiver een beetje.
Want zo ging het ooit in Nederland. En dan hoor je ook nog geluiden om de dienstplicht weer in te voeren.
Ik word er met terugwerkende kracht kotsmisselijk van.
Opleiding tot massamoordenaar
WE GAAN TERUG NAAR 1965.
Ik ben voor fl. 1,50 per dag dienstplichtig soldaat; registratienummer 450101030.
Na zes maanden opleiding in Ossendrecht en Breda word ik chauffeur-telefonist bij de 119e afdeling Veldartillerie, gelegerd in de Johannes Postkazerne in Steenwijkerwold.
Mijn 'aanspreektitel': DE KANONNIER.
Deze afdeling bestond uit vier batterijen. Ik zat bij de stafbatterij.
Zij beschikte niet over kanonnen, maar over raketten.
Om precies te zijn de Honest John raket.
Een niet geleide raket met een kaliber van 722 mm en een bereik van 30 km.
Het gerucht ging toen, dat deze raket geschikt was om kernwapens mee te lanceren.
GASMASKERS
Wij als dienstplichtigen wilden eigenlijk wel weten of dat waar was.
Of wij werden klaargestoomd om -als dat zo uitkwam- medeplichtig te worden aan GROOTSCHALIGE MASSAMOORD.
En waar lagen die kernkoppen? Die moesten wel in de buurt zijn opgeslagen als je er snel over zou moeten kunnen beschikken.
Wij wilden ook weten waarom wij tijdens oefeningen op de Lüneburger Heide moesten oefenen met gasmaskers als er een proefraket gelanceerd was.
En zou zo'n gasmaskertje radioactieve straling op een afstand van dertig kilometer wel voldoende tegenhouden? 
GEEN ANTWOORD
Natuurlijk kregen we geen antwoord.
Politici, die kamervragen stelden trouwens ook niet.
Altijd hetzelfde:
‘Over aantallen en locaties van in Europa aanwezige kernwapens kunnen om redenen van staatsbelang geen mededelingen worden gedaan’.
DE RINGEN VAN DARP
Eén jaar ben ik daar in de buurt van Havelte gelegerd gebleven. Natuurlijk wisten wij al snel dat de Honest John inderdaad kernkoppen kon afvuren. En natuurlijk wisten we dat die kernkoppen lagen opgeslagen in een nucleair depot in het dorpje Darp vlakbij de Johannes Postkazerne.
Ik ben daar toen diverse malen geweest. Het depot werd door twee ‘ringen’ militairen bewaakt. De binnenste ring door Amerikanen, de buitenste ring door soldaten van de compagnie Van Heutsz.
Geheimzinnigheid alom dus. Nog steeds.
Hoewel.
Op Internet vond ik een site van de Koninklijke Landmacht. En wat staat daar letterlijk onder het kopje Koude Oorlog in 1960:
'De eerste kernwapens (kernkoppen) in ons land zijn bestemd voor de Honest John.
Dit is een niet-geleide raket met een kaliber van 762 mm en een bereik van 30 km.
De 109e afdeling Veldartillerie bij ‘t Harde wordt als eerste uitgerust met de kernwapens.
Kort daarna volgt de 119e afdeling Veldartillerie in Steenwijkerwold.
De invoering van kernwapens ligt in het verlengde van de NAVO-strategie van ‘massale vergelding’ (massive retaliation), waartoe al op 16 december 1957 is besloten en die onder meer leidt tot de stationering van kernwapens in Europa'.
VREEMD
Toch vreemd deze openheid achteraf. Is dit geen staatsbelang?
Nee!
Het is namelijk allemaal niet actueel meer.
Geschiedenis.
De 119e afdeling veldartillerie werd in 1978 opgeheven. De Honest John was al snel verouderd en werd opgevolgd door de Lance raket, die weer werd opgevolgd door het zogeheten Multiple Launch Rocket System, een gemechaniseerd meervoudig raketsysteem, dat 12 met kernkoppen geladen raketten in één minuut kan afschieten.
Maar ook dit systeem is in 2004 uit de bewapening gehaald.
DOORLEEFD
In deze doorleefde nacht werd ik op de kazerne in Steenwijkerwold 21 jaar.
Wij moesten namelijk paraat blijven.
Er werden om middernacht rotjes & vuurpijlen afgestoken.
Daar waren we ook goed in.
PROOST!
De Honest John & z’n kernbommen (2)
Die geheimzinnigheid is er tot het laatst gebleven. Dat hoorde ik van Bé Kruize, die tot maart 1978 diende
bij de 119e afdeling veldrtillerie
Hij was de laatste lichting. De Afdeling werd toen opgeheven; de Honest John was verouderd.
Voor ‘t laatst werden die raketten toen gelanceerd in Duitsland.
Bé stond erbij en keek er niet alleen naar, maar maakte ook een fotoreportage, die hij mij opstuurde.
Overigens vind ik het nogal opmerkelijk, dat het een dienstplichtig soldaat zomaar werd toegestaan
om zo’n serie foto’s te maken.
Kernwapendepot Darp
De kernwapens lagen opgeslagen in een depot in het plaatsje Darp vlakbij de kazerne. Ook dat wisten wij destijds ‘officieus’.
Ook daar kon Bé zomaar foto’s maken.
Let wel: Het gaat hier om een opslagplaats voor atoombommen, waarvan het bestaan in die tijd nooit bevestigd werd.
Een plaats die ondermeer streng bewaakt werd door Amerikaanse militairen.
Een plaats waar ook na het verdwijnen van de Honest John kernbommen opgeslagen bleven, omdat een nieuwe raket werd geïntroduceerd: de Lance.
Subcategorieën
Algemeen Aantal artikelen: 163
Pagina 19 van 88