Ronald van den Boogaard - Algemeen (571)

Links draaiend, rechtsdraaiend - nee, ik heb het niet over yoghurt - op m’n rug, op m’n buik. Tot ik er genoeg van heb. De wekker kijkt me met haar zachte verlichting stilletjes aan: 04.58 uur. Zucht… Een minuut later kijk ik opnieuw en warempel, het is zomaar 08.04 uur geworden. Ha, opstaan! In de badkamerspiegel vang ik een glimp op van mijzelf, die coupe - die kreukels…dat wordt niks vandaag.
Douche, thee, ontbijt, koffie. Zal er nog iets leuks gebeuren vandaag? Radio aan doen? Ik durf het niet, bang voor opnieuw ellende. Mijn andere toegang tot de buitenwereld ligt nog op mijn nachtkastje. Ophalen? Ja - nee - toch maar…. wie weet mis ik iets, haha. De trap afdalend met ‘het ding’ in mijn hand begint het te trillen - bzzzz, bzzzz zegt het ook nog.

You’ve got mail.

Ja! Daar is het!….. het goede begin van mijn dag! Het mailtje is afkomstig van iemand die mijn werk een warm hart toedraagt. Ik zet mijn geluid aan. Binnen een paar minuten regent het berichtjes. Het regent veelbelovend GOED NIEUWS. Wat de inhoud is? Nou, let op:

Het ministerie van Binnenlandse zaken stort een zak geld met 18 miljoen euro’s uit over de bibliotheken. Doel? Het opzetten van Informatiepunten Digitale Overheid. Afgekort IDO.

Lekker toch!

Das lekker, voor de bibliotheken en voor de burgers die behoefte hebben aan hulp bij het digitaal aanvragen van allerlei overheidsformulieren - diensten en ondersteuningen.

Laagdrempelig

Waarom dan in de bieb? Zeker weten doe ik het niet, maar ik vermoed omdat de bibliotheek laagdrempelig is, goed bereikbaar en er hele vriendelijke mensen werken die van heel veel dingen veel weten of het in elk geval voor je willen op- en uitzoeken.
Wat de overheid vervolgens doet met de informatie die zij van deze burgers toegestuurd krijgt… tja…. dat ligt buiten de invloedssfeer van het bibliotheekpersoneel of ‘ingehuurden.’ Jammer hė.

Niet schromen, gewoon komen

Eén ding weet ik zeker, wij als bibliotheken springen graag, met toewijding en plezier in dit zogeheten ‘digitale burgergat!’ En… je hoeft helemaal geen lid te zijn van de bibliotheek om van deze nieuwe dienstverlening gebruik te kunnen maken, aan leeftijdsdiscriminatie doen we ook niet - toegankelijk voor jong en oud. Niet schromen, gewoon komen.

Wij helpen u verder bij het Informatiepunt Digitale Overheid. Dingen regelen met de overheid: dit kan steeds vaker alleen op de computer, via het Internet.

Veel mensen vinden dit lastig. Wilt u iets regelen met de overheid en kunt u wel wat hulp gebruiken? Of kent u iemand die wel wat ondersteuning kan gebruiken?

Kom dan naar de bieb. Hier luisteren we naar uw vraag en denken met u mee. We geven u direct informatie waarmee u verder kunt. Of we verwijzen u door naar de juiste organisatie. U bent welkom zonder afspraak, hoeft geen lid te zijn van de bibliotheek en de hulp is gratis.’

Gratis

Vragen

Heeft u vragen op het gebied van:

* Belastingaangifte

* Zorgtoeslag

* Huurtoeslag

* Kinderopvangtoeslag

* Gezondheidsverklaring rijbewijs

* Rijbewijs aanvragen

* DigiD

* Aanvragen OV-chipkaart

* Rechtsbijstand

* AOW

* Partner- en kinderalimentatie

* WW uitkering

* WMO

* Inkomensverklaring

* Donorregistratie

Corona toegangsbewijs

Of anderszins? Kom binnen in de bieb!

Ook nog boeken

Mijn dag is weer helemaal goed. Bedankt mail- App-vrienden, ministerie van Cultuur en Binnenlandse Zaken.

Oh ja, boeken hebben we ook nog steeds…

Klik HIER voor alle biebverhalen

Details: Categorie: Algemeen (571); Gepubliceerd: 20 november 2021

‘Coronapuinzooiellendetroep.’

(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

Moeder. Iedere dag ga ik met mijn 91-jarige moeder naar het Universitair Medisch Centrum in Groningen. Ze heeft een kwaadaardige tumor op haar wang die ze daar met gammastralen te lijf gaan, naar nu blijkt - met succes, voorlopig. Zwaar voor haar en spannend voor ons. Moeders realiteitszin is ver weg, die van ons heel dichtbij.
Ondertussen draaien ‘mijn’ vrijwillige medewerkers de bieb vol gas en toewijding. Ze worden door onze klanten regelmatig verrast met doosjes Merci chocolade.

Als de bestralingstijden gunstig ingepland kunnen worden met de openingstijden van de bieb, ben ik óók daar op de werkvloer te vinden. Een welkome afleiding in deze onrustige tijd. Dat ik zo kan werken is mede te danken aan mijn fantastische team. ’s Avonds werk ik thuis de overige zaken af achter mijn pc.

Dinsdag

Dick en Paul. De computercursus KLIK & TIK wordt door deze twee mannen professioneel begeleid en loopt lekker vol. En….als je zit mag je mondkapje af. Een ware verademing, zeker voor oudere mensen. De spatschermen doen ook weer hun werk.

Woensdag

Dennis. Mijn collega op de service-organisatie in Groningen let op de centen. Hij verwerkt onder andere de geldstromen van alle bibliotheken in de provincie Groningen. Dennis is 1.95 lang, staat stevig in zijn stoere leren wandelschoenen en met zijn blonde haren op zijn guitige hoofd zie je het gelijk: een vrolijke vent met veel humor.

Sinds de Corona-epidemie is er in de bibliotheken en ook achter de schermen veel veranderd. Evenzo voor Dennis. Bibliotheken dicht - bibliotheken open. Wel kas-inkomsten - geen kas-inkomsten - wel pintransacties - geen pintransacties. Hierover stelde ik Dennis onlangs een vraag en kreeg het onderstaande antwoord.

Nu maak ik me toch ietwat zorgen om zijn stress-level, dat komt door zijn mailtje - hij bedacht een nieuw woord: ‘Coronapuinzooiellendetroep.’ Zijn frustratie springt van m’n scherm, dit is geen normale uitspraak van de opgeruimde man die ik ken. Hij gaat toch niet ten onder aan ……. Volgende week maar eens even met hem telefoneren. Bij de kernwoorden op ons intranet staat bij zijn profiel nog steeds dat ik hem ‘eigenlijk overal wel voor’ kan bellen.

Om dan gierend van de lach de telefoon neer te leggen, zoals we altijd deden voor die …………….

Donderdag

Thea. November is onze Nederland Leest maand. Voor ons bibliotheekteam normaal gesproken een drukke maand met heel veel bezoekers. Wij mogen dan een boek cadeau geven aan onze klanten - gegarandeerd vrolijke dankbare gezichten. Dit jaar is het rustig, zo rustig was het nooit. Weinig mensen vragen om het gratis boek, waar is iedereen? Het evenement leeft niet onder onze klanten. De PR voor dit bibliotheekfeestje laat dit jaar te wensen over, niks op de radio - niks op de tv, niks op social media. Alles draait om ……………

Blij verrast hoor ik daar plots een bekende stem.

Thea komt binnen lopen - diep weggedoken in haar donkerbruine winterjas -, haar mondkapje hangt een beetje losjes onder haar bril waardoor deze beslaat. Ik herken haar aan haar stem. Zij mij aan de mijne. Ik heb haar anderhalf jaar niet gezien in de bieb. Ze spreekt me aan en vraagt als eerste: ‘Ga je dit jaar nog een Literair Diner organiseren?’ Thea was hierbij altijd een trouwe bezoeker, ze genoot van de gedichten en het lekkere eten. Met spijt in mijn hart moest ik ontkennend antwoorden. Coronapuinzooiellendetroep dacht ik stilletjes.… Het was haar duidelijk, de reden waarom niet, ook.

Haar tweede vraag: ‘Mag ik dan misschien wel het boek van Adriaan van Dis?’ Kan ik haar toch nog een beetje blij maken, hoe fijn. We babbelen nog wat en daar gaat ze weer, met het boek-cadeautje in haar zwarte leren van-alles-en-nog-wat-tas. Het boek zit gezellig naast de prei - die piept nog net met z’n witte pruikenbol boven het randje van de sjieke shopper uit.

Vrijdag

Evelien. In mijn kantoor staat een krat maandverband en tampons te wachten.

De actie BLOEDSERIEUS is voorbij. In het zwarte boekenkratje zit de opbrengst van de bibliotheek in Bellingwolde. Ik WhatsApp Evelien om te vragen of ze de oogst wil ophalen. Een half uur later waait ze enthousiast binnen. ‘Jij bent vlot’, ontvang ik haar. ‘Tijd voor een kopje thee?’
‘Ander keertje graag’, zegt ze,’Ik kom net uit Delft, heb mijn moeder bezocht en mijn zoon zit nog in de auto.’ ‘Morgen breng ik deze pakketjes naar Winschoten, naar de voedselbank. We praten nog wat over de plaatselijke politieke beslommeringen, haar ambities en onze fijne samenwerking.
‘Reuze bedankt!’ ‘Tot gauw!’ ‘Dag Evelien!’

Handwerkcafé-middag

Vrijdagmiddag is Handwerkcafé-middag. Onze duizendpoot Dity is de drijvende spil achter deze verbindende activiteit. De brei- en haakdames brengen licht met zich mee, ze maken zich niet zo druk om de huidige realiteit. De een is slechthorend, de ander kwakkelt wat met haar gezondheid. Hoe en wat dan ook, ze genieten van het samen breien, thee drinken en bonbons snoepen. Op de achtergrond hoor ik rustgevend getik van breipennen afgewisseld door lachsalvo’s. Plezier voert de boventoon.

Als je zit mag je mondkapje af.

De rechter pompoen met het oplichtende buikje doet me denken aan collega Dennis.

Ik zou de pop naar hem willen opsturen met de tekst TEAMS-vergadering: ‘is het de bedoeling dat ik mijn manager naar rechts swipe?’ Galgenhumor onder collega’s, slaat nergens op maar is soms best lekker…………

Zal ik?

Klik HIER voor alle biebverhalen

Details: Categorie: Algemeen (571); Gepubliceerd: 07 november 2021

Een opspelende spinnenfobie

(Door Marga de Graaf, bibliothecaresse te Bellingwolde)

Anansi is een slimme en een beetje ondeugende spin met een hart van goud. Samen met zijn lieve vrouw Makuba en hun 7 bloedjes van kinderen woont hij in het tropisch woud. Met zijn vrienden, Schildpad, Konijn, Aap, Krekel en Haan maakt Anansi leuke, spannende en grappige avonturen mee.
Anansi en zijn vrienden krijgen het ook wel eens aan de stok met de gulzige Tijger en de bazige Koning. Doordat Anansi zooo slim is krijgt hij vaak alles wat zijn hartje begeert. Maar zijn plannetjes zijn niet áltijd zooo slim. Soms pakt het net even wat anders uit dan hij van tevoren bedacht had. Gelukkig weet Anansi zich daar meestal weer uit te redden.

''Wie niet sterk is, moet slim zijn''

Oh mai...

Ik moest laatst zo aan hem denken, of eigenlijk aan zijn soortgenoten. Waarom?
Mijn werkdag begon zo: … Ik steek de sleutel van mijn kantoor in het sleutelgat en voel een dreiging boven mijn hoofd. Dat heb ik anders nooit.

Voordat ik naar binnen stap kijk ik omhoog naar het systeemplafond … oh mai … een grote zwarte engerd kijkt me aan … ik doe vier flinke stappen achteruit en bedenk ‘wat nu te doen?!’ Wie niet sterk of groot is, moet slim zijn.
Ik ga op zoek naar Bert, de beheerder van ons Multi Functionele Centrum - hij zal er toch hopelijk wel zijn? Ja! Gelukkig! Ik tref hem zittend aan op een barkruk - in relaxte staat gebogen over zijn laptop. Hij hoort mijn hooggehakte voetstappen blijkbaar al aankomen, want zijn gezicht kijkt afwachtend naar wat komen gaat in de richting van de deur waardoor ik in opgewonden staat naar binnen stuif. Ehhh .., Bert… kun je mij helpen?
De uitgelezen vraag die een vrouw aan een man stelt om hem in beweging te krijgen. ‘Help’, piepte ik nog - eigenlijk overbodig, want Bert stond al naast zijn stoel - ‘wat kan ik voor je doen?’ ‘Nou eh… er zit een hele, hele grote spin in mijn kantoor … kun jij die… Voordat ik uitgesproken was baritonde hij op z’n allerdonkerst: ‘Ik kom wel even met je mee.’

Sorry!

Ik kan hem nauwelijks bijbenen. Hij schiet de toiletruimte in, grist een stuk blauw papier uit de handdoekenautomaat en stevent met zeven-mijls-stappen op zijn doel af. Een nietsvermoedende warmtezoekende spin gaat zijn einde tegemoet.

Ik heb meelij met het beest, maar ben zo bang voor grote spinnen. Heb sorry gemompeld tegen de behaarde acht-poter toen Bert hem met een uitgestreken gezicht vermorzelde en vervolgens in de prullenbak deponeerde.

Nou, nou, dacht ik nog …. je had hem ook gewoon buiten kunnen zetten …. Maar ja … dan was hij waarschijnlijk in een onbewaakt ogenblik weer vrolijk naar binnen gewandeld.

Onze Anansi zit nog lekker in zijn boek, geloof ik ….

Klik HIER voor alle biebverhalen