Poëzie

 

Pantsercolonne van kasseien

Vandaag is de Ronde van Vlaanderen. Daar heb ik eerder over geschreven in G.M. 11: Ronde van Vlaanderenweer en in Algemeen 32: De Ronde van Vlaanderen. Zwaarste obstakel en vaak scherprechter in deze prachtige wielerklassieker is de Muur van Geraardsbergen.
      Daar bij die muur is taverne-restaurant ’t Hemelrijck. Naast de ingang is op een inox-bord de tekst van een gedicht met laserstralen uitgebrand.

Het is een gedicht van Willie Verhegghe en gaat zo:


Poëzieroute  

In Geraardsbergen zijn nog zes andere wielergedichten van Willie Verhegghe op kunstwerken aangebracht.
      Ga voor de poëzieroute naar deze site van de gemeente.

 

Voorspelling voor vandaag:


6.00 A.M.

 

4.12 P.M.

 

 Van Rutger Kopland
                                                             
 (Zonder titel)

 

Vader Ronald  

Klaas Vos is afgelopen zondag ingetreden als dominee van de Protestantse gemeente Woensdrecht. (Media 45: Gods eigen kruisraket).
      Van 1987 tot 2006 werkte hij voor de VPRO-radio. Klaas Vos was een fenomeen. Wij hebben samen veel programma's gemaakt.

Toen ik 25 jaar in dienst was bij diezelfde VPRO schreef hij dit gedicht.

 

Magisch,mytisch, metafisisch


Ik was even in Bergen op de Algemene Begraafplaats (Poëzie 36: Adriaan Roland Holst) 
      Het plaatsje in Noord-Holland doet zijn naam als kunstenaarsdorp eer aan, want naast Roland Holst liggen hier ook begraven Eddy du Perron, Jan Toorop en Lucebert.
      Het graf van Lucebert valt het meest op, omdat er een zelf door hem gemaakt beeld staat.

 


OH OOR O HOOR 

Eind vorige eeuw verscheen een dubbel-CD met de titel ‘oh oor o hoor‘, waarop Lucebert zelf 38 van zijn gedichten voorleest.
      Hij doet dat op een meeslepende manier. Als je wat langer luistert is het bijna hallucinerend.

Erik Voermans, muziekredacteur van Het Parool vond dat ook. Hij liet zich inspireren door die gelezen teksten en maakte er op een elektrische gitaar en een effectapparaat muziek bij.
      Volgens mij is dat uitstekend gelukt, want ‘deze polyfone dialoog’ zoals Voermans dat noemt, maakt het werk van Lucebert nog beeldender en nog sprekender:


BERGEN

Had Lucebert iets met Bergen? In het boekje 'Hier scheen 't geluk bereikbaar', dat in 2001 verscheen bij uitgeverij Conserve probeert Mischa de Vreede daarop een antwoord te vinden.
      Zij bezoekt daarvoor Tony Swaanswijk, die 42 jaar de levensgezellin van Lucebert was. Noch in zijn gedichten noch in zijn schilderijen en tekeningen is daarvan iets terug te vinden. Toch had Lucebert het in Bergen naar zijn zin.

Tony Swaanswijk:
      'Hij ligt hier begraven. Dat wilde hij absoluut. Als hij ergens anders gestorven was, dan had ik hem naar Bergen laten brengen -zo'n wereldburger was hij nou ook weer niet. Hij ligt hier heel erg mooi'.   


Voor mensen, die het werk van Lucebert niet (goed) kennen volgt hier:


Lied tegen het licht te bekijken

 

 

 

 Van Alain Teister

Correspondentie