Beelden (1135)

 

RADIO TIRANA

 

(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

 

Korte Golf uitzendingen

 

Ergens in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Ik had me een weekend opgesloten in huis met een wereldontvanger, dat was een radio die in staat was kortegolf uitzendingen van zeer verre landen te ontvangen. Maakte eigenlijk een soort wereldreis zonder tickets en suffe hotels.
      Ergens in dat weekend stuitte ik op een wel heel merkwaardig radiostation uit Albanië: radio Tirana. Grotendeels gesproken woord over de opnieuw behaalde of overtroffen resultaten in het communistische economische systeem. Meer melk, meer artsen, meer tractoren, altijd werd het maar beter.
      Daar kwam ik achter als ik in de dagen die volgden dat station nog eens opzette. De andere pijler van het station waren de aanvallen vanuit het buitenland die via een bombardement van woorden op het land afgeschoten werden. Speciaal het woord revisionisten viel om de vijf zinnen.
      Ik had geen idee wie of wat dat waren, maar het was niet pluis, zoveel werd wel duidelijk. U moet weten dat dit in die jaren één van de strengste communistische landen op deze aarde was, al jaren geleid door een angstige en wrede dictator. Zijn naam stond in keien op veel bergen geschreven. Door de uitzendingen van dit radiostation werd ik steeds nieuwsgieriger om maar eens zelf te gaan kijken.

 

Groepsverband

Dat kon alleen in groepsverband, het land liet mondjesmaat toeristen toe. Met dertig personen vliegen naar een grote stad in Joegoslavië, dan met een bus naar de grens, die grens lopend oversteken. De contrôle was zeer streng: geen baarden, geen foto's van dames in badkleding, geen bijbels. En dan was daar de Albanese bus met twee Engels sprekende gidsen die van het marxistisch-leninistisch communisme de hoed en de rand wisten.
      We zouden er twee weken blijven en kregen een streng programma voorgeschoteld. Bezoeken aan musea, coöperatieve landbouwprojekten, fabrieken. Iedere dag weer. Uitslapen was er niet bij, de bus wachtte toeterend en een flinke terechtwijzing volgde onvermijdelijk als er laatkomers verschenen. Tijdens de busreizen konden vragen aan de twee gidsen gesteld worden. Vragen die ze met veel geduld beantwoordden. Ook verzoeken omtrent het programma konden worden gedaan. Op een dag vroeg ik of er voor mij een bezoek aan radio Tirana kon woden geregeld. Ze zouden het proberen. Dagen gingen voorbij en radio Tirana liet niets van zich horen.
      Op een bepaalde avond was een bezoek aan de schouwburg georganiseerd. We zitten met zijn allen in de zaal, het doek kon ieder moment open gaan als er een man plotseling de zaal toespreekt. Mijn naam wordt genoemd en of ik me wil melden in mijn hotel: radio Tirana wacht op mij! Ik haast me naar buiten en in de hotellobby zitten drie heren in van die pakken die je wel meer ziet in Oost Europa; eigenlijk inmiddels een beetje te klein. Ze zeggen dat ze alle vragen die ik heb willen beantwoorden. Maar het punt is dat ik helemaal geen vragen heb.
      Ik heb uit Nederland een met foto's geïllustreerd manuscript meegenomen en wil hen dat laten zien om vast te leggen hoe ze op tal van controversiële plaatjes reageren.

 

Manuscript

Maar dat manuscript ligt op de hotelkamer en mijn toenmalige partner zit met de sleutel in de schouwburg....Ik excuseer me voor een minuut of tien en ga snel naar de schouwburg. Maar die is op slot en er is geen bel.
      Via een raam in een sousterrain kom ik in de kolenkelder en via ingewikkelde gangenstelsels weet ik de zaal te bereiken waar gelukkig een pauze aan de gang is.
      Met de sleutel weet ik via diezelfde kelder de straat te bereiken en ben na ongeveer twintig minuten met het manuscript bij de heren terug.

 

                  

Allereerst bekijken ze me van top tot teen en dan bezien ze het manuscript. Ze vinden het verschikkelijk en laten dat zeer opgewonden blijken. Het treffen is dan spoedig afgelopen, een bezoek aan radio Tirana kan ik wel vergeten. Als ik later in de spiegel kijk wordt me alles duidelijk: ik zie eruit als Zwarte Piet!
      Hen heb ik nooit verteld dat ik door kelders van het theater moest kruipen om aan de sleutel van de hotelkamer te komen. Ze moesten van deze gek uit het Westen af.

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 BRUIN


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

                                                                  -Pas op die son jo!

                                                            -ach joh ik hep faktor vijf

                                                             -wa hep jij gister gedoan

                                                                    -sat ik in de bar

                                                              -seker veel ingesloagen

                                                                            -sat

                                                                     -hoeveel is sat

                                                                       -ses rum cola

                                                                he jij da schip gesien

                                                                            woar?

 

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

 LEVENSSNELHEID


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)

Vreemde tegenstrijdigheden. Toen ik zes was dacht ik regelmatig: gebeurde er maar eens wat. Nu denk ik vaak: Ik hoop dat er een tijd niets gebeurt.

      Het heeft allemaal te maken met de krankzinnige snelheid die de tijd heeft genomen. Sorry, ik moet het schrijven even onderbreken; er verschijnt een pop-up van Lex dat hij me uit Bagdad wil spreken. Maar dat moet ik ook even uitstellen want Michal sms't me dat ze wil weten hoe laat we komen. Eerst Michal dus en dan Lex. Daarna schrijven we weer door.

      Nou zeg: in Bagdad niks nieuws. Lex zag me op zijn scherm voorbij komen en vroeg hoe het met me was. Ik heb hem geantwoord dat ik niet weet hoe het met me is, want dat is de waarheid. Wist ik het maar.

Van één ding ben ik overtuigd: er is geen medicijn om die snelheid aan te kunnen. Misschien de slaap, maar volgens mij droom ik ook al sneller.

      Ik weet niet of het waar is, maar voel het zo aan: mensen die in de zeventiende eeuw leefden verschilden helemaal niet zoveel van hun voorouders in de zestiende. Misschien de mode wat anders, maar dat was het dan toch. Nu in de één en twintigste eeuw, besef ik dat veel uit de twintigste eeuw reeds achterhaald is of gewoon weg. Even naar het postkantoor lopen, vergeet het maar. En zeg ook nooit tegen een twaalfjarige dat je een telefooncel zoekt. Die zal je aankijken alsof je uit een andere wereld komt.


Dit gebeurde gisteren of was het twee uur geleden.... Op bezoek hier in Hongarije mijn dochter en kleinzoon. Ze moeten over een paar dagen weer terug vliegen naar Nederland. Willen graag op hun aai-dingetje inchecken, dat gaat vlugger en goedkoper dan op de luchthaven. Maar hun incheckcode hebben ze achtergelaten bij een zoon van mij in Hoofddorp. SMS, de oplossing. Binnen vijf minuten heeft de opa die code in zijn IPAD in Hongarije. Binnen een minuut flutst hij die door naar hun aai-ding naar kleinzoon aan de andere kant van het huis hier. En de hele affaire inclusief het uitprinten heeft nog geen kwartier geduurd. Dat zou twintig jaar geleden totaal ondenkbaar zijn geweest.

      Jezus, er gaat hier een signaal. Iemand heeft me een foto toegestuurd die door een mens op de maan is gemaakt. Ik moet naar de maan, zoveel is duidelijk. Maar eerst moet ik U nog deelgenoot maken van een accordeon-optreden van de kleinzoon. Dat mag U niet missen. LUISTER HIER!

      Ik fluts het door.

Ik hoop dat het werkt. Anders haal ik de snelheid niet.

 

Klik HIER voor alle Photosophieën

 

 

 

Van Kerkplein naar Brielseweg

Voorstraten vind je vooral in dorpen en stadjes op de Zuid-Hollandse en Zeeuwse eilanden.
      Maar ze zijn er ook in andere provincies.

De Voorstraat, die vaak van de haven -of de dijk- naar het centrum gaat, is vrijwel altijd de belangrijkste straat.
      De mooiste panden, de beste winkels, het -voormalige- raadhuis en ook een kerk.

Aan de hand van oude ansichtkaarten en recente foto’s portretteer ik een aantal van die Voorstraten.

      Hoe was het en hoe ziet het er nu uit.

 

 Oostvoorne Voorne-Putten

 

 Dit is de Voorstraat in Oostvoorne, een plaatsje vlak aan zee op het Zuid-Hollandse eiland Voorne-Putten.
      Althans: Dit was de Voorstraat, maar nog voor de tweede wereldoorlog werd de naam veranderd in Burgemeester Letteweg.
      Er is in Oostvoorne overigens nog wel een Voorweg, maar die ligt even buiten de dorpskern.

 

 De oude Voorstraat/Letteweg is erg veranderd. De meeste panden zijn verdwenen.
      Er is veel nieuwbouw.

Oude postkantoor

 

 Midden achter ligt het voormalige postkantoor. Daar zit nu het Chinees wokrestaurant Happy City in.
      Het pand rechts is gerenoveerd en is nu een slijterij.
Het tweede pand links is blijven staan , maar grondig opgeknapt.

 

 Hervormde Kerk

                

 De Burgemeester Letteweg ‘passeert’ het Dorpsplein en het Kerkplein.
      De Hervormde kerk is waarschijnlijk gebouwd in de veertiende eeuw.
In 1627 werd de kerk verhoogd en kwam de peervormige spits erop.


Oude Gemeentehuis

 

 Vlak achter het Dorpsplein is het voormalige gemeentehuis uit 1909.
      Oostvoorne was tot 1980 een zelfstandige gemeente. Nu is het onderdeel van de gemeente Westvoorne.

De bouwgrond voor het gemeentehuis werd beschikbaar gesteld door meneer Nicolaas J.C.S.H. Lette, die burgemeester was van 1887 tot 1919.

      Of hij ook de naamgever van de straat is wordt mij niet geheel duidelijk, want George F. Lette was van 1850 tot 1884 burgemeester en daar weer voor -van 1825 tot 1850-had Oostvoorne Nicolaas J.C. Lette als burgemeester.   
      Waarschijnlijk is het dus een eerbetoon aan drie burgemeesters.

 

Voorweg

 

 

Aan de Voorweg wordt ondertussen druk gebouwd. Er is kennelijk genoeg belangstelling. 
      Oostvoorne ligt dicht bij zee, heeft aardige voorzieningen, het is er rustig en Rotterdam is binnen een half uur bereikt.

 

Autostrand

 

 Ooit had Oostvoorne een autostrand, het enige in Nederland. Daar werd jarenlang actie tegen gevoerd.
      Met succes , want het autostrand ging in 2004 dicht.
Nu is het een stuk rustiger op het Oostvoornse strand, waar de Maasvlakte overigens nooit ver weg is.

 

 

Meer Voorstraten

1: Stad aan 't Haringvliet Goeree-Overflakkee
2: Den Bommel Goeree-Overflakkee
3: Wissenkerke Noord-Beveland
4: Dirksland; Goeree-Overflakkee
5: Noordwijk Zuid-Holland
6: Asperen Gelderland
7: Piershil Hoeksche Waard
8: Middelharnis Goeree-Overflakkee
9: Colijnsplaat Noord-Beveland
10: Oud-Beijerland Hoeksche Waard
11: Beesd Betuwe
12: Kortgene Noord-Beveland
13: Maassluis Zuid-Holland
14: Dordrecht Zuid-Holland
15: 's Gravendeel Hoeksche Waard
16: Brielle Voorne-Putten
17: Sommelsdijk Goeree-Overflakkee
18: Lekkerkerk Krimpenerwaard
19: Sint-Annaland Tholen
20: Kollum Friesland
21: Stavenisse Tholen
22: Dinteloord West-Brabant
23: Oude Tonge Goeree-Overflakkee
24: Nieuw-Beijerland Hoeksche Waard
25: Velsen-Zuid Noord-Holland
26: Wijk aan Zee Noord-Holland
27: Egmond aan Zee Noord-Holland
28: Fijnaart West-Brabant
29: Sint Philipsland Zeeland
30: Melissant Goeree-Overflakkee
31: Mijnsheerenland Hoeksche Waard
32: Buren Gelderland
33: Stavoren Friesland
34: Ameide Alblasserwaard
35: Vianen Utrecht
36: Ammerzoden Bommelerwaard
37: Princenhage West-Brabant
38: Klundert West-Brabant
39: Katwijk aan Zee Zuid-Holland
40: Ooltgensplaat Goeree Overflakkee
41: Oud-Vossemeer Tholen
42: Zuid-Beijerland Hoeksche Waard
43: Willemstad West-Brabant
44: Nieuw-Vossemeer West-Brabant
45: Heukelum Tielerwaard
46: Klaaswaal Hoeksche Waard
47: Rilland Zuid-Beveland
48: Numansdorp Hoeksche Waard
49: Oostvoorne Voorne-Putten


Voorstraten die niet meer bestaan:

12: Kortgene Noord-Beveland
12A: Kats Noord-Beveland

25: Velsen-Zuid Noord-Holland
37: Princenhage West-Brabant
47: Rilland Zuid-Beveland
49: Oostvoorne Voorne-Putten

Voorstraten die nooit bestonden:

13: Maassluis Zuid-Holland
31: Mijnsheerenland Hoeksche Waard
42: Zuid-Beijerland Hoeksche Waard

 

 

 

 VREEMDE ZINNEN


(Door Peter Flik, photosooph te Hongarije)
 


Dat zou toch wel heel leuk worden. ''Wat?'', vraagt U. Nou, ik heb een idee en hoop dat de één of andere ondernemer er brood in ziet en mijn idee koopt.
      Om het dagelijkse winkelen opwindender te maken vervaardig ik volkomen van elkaar los staande opmerkelijke zinnen die zomaar verschijnen op bijvoorbeeld pakken melk. Het merk krijgt daardoor meer bekendheid en mensen gaan de zinnen uitknippen en verzamelen.
      De webhouder Ronald heeft mijn e-mail adres. Je kan nooit weten. Hier zijn voorbeelden van de zinnen.

 

Nou ja, misschien wordt het wat.

 


Klik
HIER voor alle Photosophieën

 

 

Subcategorieën