Details

Categorie: Reizen (518)

Gepubliceerd: 05 mei 2021

Niet plassen in de lift

Een volk in het gareel

(Door Rolf Weijburg)

De grootse plannen van Singapore, het op 19 na kleinste land ter wereld, en de haast die het land had om zich gedurende de afgelopen decennia tot ongekende hoogte te ontwikkelen stonden een al te democratisch bestel een beetje in de weg. Er moest niet te veel naar de vertragende democratische wensen van een volk geluisterd worden. Kritiek op het beleid moest worden beperkt. De bevolking moest in het gareel. Het recht van meningsuiting werd aan banden gelegd en ook andere fundamentele mensenrechten werden nogal eens met voeten getreden.

     

      In de straten verschenen steeds meer camera’s, samenscholingen van meer dan vijf personen moesten een politievergunning kunnen overleggen en als je wilde protesteren mocht dat alleen op bepaalde daarvoor gereserveerde plekken. De Singaporese overheid is zich zo langzamerhand gaan bemoeien met alle aspecten van het politieke-, sociale- en bedrijfsleven en zelfs in de slaapkamer is aan de bemoeienis niet te ontkomen - er kwam een wet die het aantal kinderen per gezin beperkte tot maximaal twee.

Geen Persvrijheid

Hoewel het juridische systeem als een van de betrouwbaarste in Azië wordt gezien en op de wereld index op de dertiende plaats staat, is het met de persvrijheid in het land slecht gesteld: in de 2021 World Press Freedom Index staat Singapore op een lijst van 180 landen op een belabberde 160^ste plaats, tussen Soedan en Somalië.

De vrijheidsindex van Freedom House klasseert de eilandstadstaat als partly free, maar daartegenover staat dan weer dat Singapore heel hoog scoort op veiligheidsindexen en dat het land ieder jaar weer in de laagste regionen van de Corruption Perceptions Index voorkomt.
      Die overheidscontrole en - beperkingen zijn uitingen van de autoritaire kant van het Singaporese systeem dat samen met goed bestuur en economische prioriteiten de basis vormt van wat The Singapore Model wordt genoemd.

      Dat model werpt tot op de dag van vandaag zijn vruchten af waardoor Singapore nu niet alleen de op drie na grootste valutamarkt en het op zes na grootste financiële centrum ter wereld is, maar ook het op twee na grootste handels- en logistieke centrum op aarde. De Singaporezen behoren door dit alles tot de rijkste mensen ter wereld die de kwaliteit van het leven heel hoog inschatten.

Geen Kauwgum

Op straat is het er allemaal heel geordend en schoon. Zo is Singapore het enige land ter wereld dat kauwgom - het bezit, de verkoop én de invoer ervan - heeft verboden. De bordjes waarop een kauwgombel blazend hoofd staat afgebeeld met een streep erdoorheen en de prijs van de boete bij overtreding zijn tegenwoordig nog maar nauwelijks te vinden. Misschien omdat ze een zeer geliefd toeristisch souvenir waren en ze voortdurend gejat werden. In plaats daarvan zijn de bordjes gereduceerd tot ijskastmagneten waar de souvenirwinkels vol mee liggen.

       Ik vind het wel een goed idee, geen uitgeplette kauwgom resten op het plaveisel. Over het algemeen valt het misschien niet zo op, maar let er maar eens op, vooral in voetgangersgebieden vind je nauwelijks een vierkante meter zonder kauwgom. Ik ken kruispunten in Utrecht, waar bij de stoplichten complete kauwgomdrempels zijn ontstaan.

Geen Durian

In Singapore is ook stank verboden. In de smetteloze wagons van MRT, de Mass Rapid Transit metrolijnen van het land, mag je geen durians, de heerlijke maar heftig stinkende vruchten, meenemen. Alsof je in Parijs niet met een tas vol Franse kaasjes de metro in mag.
      In Singapore zijn er bordjes voor.

Het is deels een Britse overlevering - Britten houden van ge- en verbodsbordjes - maar in het postkoloniale Singapore is de bordjescultuur flink doorgeschoten. Het lijkt wel bestuurs graffiti.

Niet skateboarden

Niet zitten

Niet vliegeren

Niet slapen

Niet spugen

NIETS

 

Rolf Weijburg's Atlas van de 25 kleinste landen in de wereld

Klik HIER voor alle afleveringen

Details

Categorie: Reizen (518)

Gepubliceerd: 28 april 2021

The Singapore Model

(Door Rolf Weijburg)

Nadat Singapore, het op 19 na kleinste land ter wereld, in 1965 uit de Maleisische federatie was verstoten en de onafhankelijkheid had uitgeroepen, stond ‘s lands eerste premier Lee Kuan Yew voor een niet geringe taak. De kersverse eilandstadstaat zat economisch vrijwel aan de grond, het onderwijs was nauwelijks ontwikkeld, er was een huisvestingsprobleem en er was grote werkloosheid. Etnische conflicten tussen de Chinese, Maleise en Indiase bevolkingsgroepen waren aan de orde van de dag waardoor de veiligheid ook ver te zoeken was. Bovendien bevond het kleine land zich ingeklemd tussen twee grote landen die de nieuwe republiek nou niet bepaald vriendschappelijk gezind waren.

      Maar Lee Kuan Yew stroopte de mouwen op en ging aan de slag met grootse economische en sociale projecten. The Singapore Model moest het land naar een nieuwe voortvarende eeuw brengen. In de 31 jaar dat Lee Kuan Yew Singapore op een niet altijd democratische en soms ronduit autoritaire wijze leidde, werden er bergen verzet.
      Een razendsnelle industrialisatie met een gestage economische groei tot gevolg, maakte Singapore in slechts enkele decennia van een onderontwikkeld land tot een Asian Tiger, een nieuwe generatie Aziatische hoge-inkomens-landen. Vooruitstrevende vijfjarenplannen voorzagen in landwinning, industriële uitbreiding, nieuwe havens, nieuwe woonwijken, een schitterend wegennet, metrolijnen, scholen en universiteiten, shopping malls, parken en plantsoenen.

Roads

Skyline

De stad zelf schoot de lucht in. Steeds meer futuristische wolkenkrabbers vulden de skyline.

Woontorens en hotels

Banken en verzekeringsmaatschappijen maar ook woontorens en hotels.

Marina Bay Sands Hotel

Een van mijn favorieten is het Marina Bay Sands Hotel. Het gigantische door de Israëlisch-Canadese architect Moshe Safdie ontworpen en in 2010 opgeleverde complex is vanuit vele plekken in de stad zichtbaar.

Het hotel heeft meer dan 2500 kamers, 7 (sterren)restaurants, het grootste casino ter wereld, een schaatsbaan, theater, museum en een compleet winkelcentrum waar je in een soort gondels door een kanaal kunt varen.

Marine Skypark

Op het “dak”, dat als een soort surfplank op de drie torens rust, is het Marina Bay Skypark met fantastische uitzichten over de stad en de talloze schepen die uit de kust voor anker liggen, wachtend op een plekje in de haven.

Hoofdattractie is de 150 meter lange infinity pool.

 

Rolf Weijburg's Atlas van de 25 kleinste landen in de wereld

Klik HIER voor alle afleveringen

Details

Categorie: Reizen (518)

Gepubliceerd: 12 april 2021

Een land met ‘n complexe geschiedenis

(Door Rolf Weijburg)
Kijk je op een kaart, dan wordt direct duidelijk dat de geschiedenis van Singapore, het op negentien na kleinste land ter wereld, onlosmakelijk verbonden is met die van Maleisië. De Chinezen hadden dat in de derde eeuw al begrepen toen ze Singapore Po-Luo-Chung noemden, Eiland aan het eind van het peninsula.
      De huidige naam zou volgens de overlevering refereren aan het bezoek - ergens in de dertiende eeuw - van een Sumatraanse prins aan het eiland. Die zou er een leeuw hebben gespot waardoor de nederzetting en later het hele eiland de naam Leeuwen Stad kreeg, in het Sanskriet Simhapura. Maar er is nooit enig bewijs geweest dat er ooit leeuwen leefden op het eiland. Wel tijgers.

Coat & Arms     

In het nationale wapen van het land zien we dat het schild wordt gedragen door een leeuw én een tijger, misschien om de aanvankelijke vergissing wat recht te trekken, maar de officiële verklaring is dat de leeuw staat voor Singapore en de tijger voor de historische banden met Maleisië.  Het motto Majulah Singapura betekent Voorwaarts Singapore.

Entiteiten

De geopolitieke geschiedenis van het Maleisisch schiereiland is een uiterst complex verhaal. Het gebied was en is verdeeld over elf min of meer autonome historische koninkrijken (later aangevuld met twee Federale Gebieden) die door de Britten in allerlei combinaties werden ondergebracht in kolonies en protectoraten.
      Entiteiten als British Malaya, The Federated States of Malaya, The Unfederated States of Malaya, the Straits Settlements, The Malayan Union en The Federation of Malaya volgden elkaar op waarbij verder gelegen gebieden zoals North Borneo, Sarawak, het eiland Labuan en zelfs de nog veel verder weg gelegen en nu tot Australië behorende Cocos (Keeling) Islands en Christmas Island werden toegevoegd en weer losgemaakt.

Thomas Stamford Raffles

De voormalige Britse luitenant-gouverneur van Benkulu, Thomas Stamford Raffles kwam in 1819 naar Maleisië met de opdracht om een geschikte plaats te vinden voor de vestiging van een Britse handelspost. Die vond hij in Singapore aan de zuidkust van het gelijknamige eiland, toen al een zeer kosmopolitische en bedrijvige havenstad. Nog datzelfde jaar werd een overeenkomst met de Sultan van Johor ondertekend die de British East India Company rechten gaf om er een handelspost te vestigen.
      Raffles was nauw betrokken bij de zeer voortvarende ontwikkeling van de stad en de haven en zou later de bijnaam Vader van Singapore krijgen. In 1824 werd Singapore een Britse kolonie die twee jaar later opging in de Britse Straits Settlements, een bonte verzameling kleine koninkrijkjes en verre eilanden.

Malaysia

Na de capitulatie van Japan dat Singapore in de Tweede Wereldoorlog had bezet, werd Singapore in 1946 - eerst nog een paar maanden samen met het eiland Labuan voor de Borneose kust - een Britse Kroonkolonie. In 1957 kreeg de kolonie zelfbestuur waarna het in 1963 werd opgenomen binnen de nieuwe onafhankelijke Federation of Malaysia waarin het samen met Malaya werd verenigd met de op Borneo gelegen staten Sabah (ex North Borneo) en Sarawak.

North Borneo Times

Overigens kennen we in het Nederlands slechts één woord voor Maleisië maar in het Engels is er een verschil tussen Malaya en Malaysia. Malaya is wat we nu West Maleisië noemen, het Maleisisch schiereiland. Na het samengaan van Malaya en Singapore met de staten Sabah en Sarawak op Borneo, werd de nieuwe federale republiek Malaysia genoemd, zeg maar Maleisisch Azië, Maleisië dus.
      Binnenlands maar ook in de regio ondervond de nieuwe staat veel oppositie. Indonesië zag door het ontstaan van de nieuwe federatie zijn aspiraties tot een Groter Indonesië gedwarsboomd en vreesde het verlies van overwicht en invloed in de regio. Soekarno riep het volk op om “Malaysia te verpletteren” en vanuit de binnenlanden van Borneo viel Indonesië in een ware guerrillaoorlog, de zogenaamde Konfrontasi, de oostelijke delen van de nieuwe staat aan.

SabahTimes

Onafhankelijk

Binnen de federatie vreesden de - islamitische - Maleisiërs dat de krachtige economie van het door Chinezen (taoïstisch en christelijk) gedomineerde Singapore met zijn belangrijke haven de federatie zou gaan overheersen. In Singapore zelf waren inmiddels de nieuwe wetten van de Maleisische federatie steeds meer gaan schuren. Vooral tegen de constitutionele privileges van de Maleisiërs ten opzichte van andere etnisch-religieuze  gemeenschappen in Singapore ontstond veel verzet.
      De tumultueuze jaren 64 en 65 werden daardoor gedomineerd door vele zeer gewelddadige opstanden met talloze doden en gewonden en uiteindelijk besloot het Maleisische parlement (overigens zonder aanwezigheid van de Singaporese parlementsleden) met 126 stemmen voor en 0 tegen, dat Singapore uit de federatie moest worden gezet.

Singapore stond er alleen voor en op 9 augustus 1965 werd de onafhankelijke Republiek Singapore uitgeroepen.

StraitsTimes

 

Rolf Weijburg's Atlas van de 25 kleinste landen in de wereld

Klik HIER voor alle afleveringen

Details

Categorie: Reizen (518)

Gepubliceerd: 07 april 2021

Twee kleine enclaves

(Door Rolf Weijburg)

Singapore is het op negentien na kleinste land ter wereld. Het is een eiland-stadstaat die onderaan het Maleisische peninsula bungelt, nèt boven de evenaar.

Het is lastig om te bepalen hoe groot Singapore precies is. Het hoofdeiland en de eilandjes eromheen blijven namelijk alsmaar groeien.
      Bij Singapore’s onafhankelijkheid in 1965 was de totale oppervlakte van het land nog 581 km², tien jaar later, in 1975 was het land gegroeid tot 596 km².

Masterplan 1958-2003

Weer twintig jaar later in 1995 waren daar maar liefst 50 km² oppervlak bijgekomen. In 2019 was het totale oppervlak van de republiek 725 km², 144 km² meer dan bij de onafhankelijkheid. Als dat zo door gaat haalt het land het Koninkrijk Tonga (met 748 km² het op twintig na kleinste land) binnen tien jaar in.

Masterplan 2019-2030

Landwinning
Het land presenteert iedere vijf jaar zogenaamde masterplans waarbij zaken als infrastructuur, havens en industrieterreinen, maar ook ruimte voor recreatie en wonen worden ingepland. Waar nodig worden daar dan ook grootse landwinningsprojecten aan vastgekoppeld, die in de loop der jaren of bij een volgend master plan, kunnen worden bijgesteld of uitgebreid.

Witte Rots

Het zal nog wel even duren voordat het Singaporese grondgebied dusdanig is uitgedijd dat het contact maakt met de twee kleine exclaves die het bezit: Pedra Branca oftewel Batu Puteh, de 8,500 m² grote Witte Rots, ongeveer 45 kilometer oostwaarts in de Straat van Singapore (precies halverwege Johor State in Maleisië en het Indonesische eiland Bintang).
      Vijftig kilometer ten westen van Singapore ligt het Maleisische eilandje Pulau Pisang, Bananen Eiland, waarop een vuurtoren staat die samen met een stuk land eromheen, de toegangsweg er naartoe en de aanlegsteiger officieel Singaporees eigendom is.

Pedra Branca

Proces

Pedra Branca, de Middle Rocks en South Ledge waren tot 1979 nauwelijks onderwerp van discussie totdat Maleisië in 1979 een kaart publiceerde waarop de eilandjes als Maleisisch gebied stonden ingetekend. De Britten hadden er in 1850 vanuit hun kolonie Singapore een vuurtoren (Horsburgh Lighthouse) gebouwd, ze waren er actief aanwezig voor onderzoek naar scheepswrakken, bouwden er een militaire zendmast en een paar gebouwtjes en maakten plannen om het eilandje uit te breiden.
      Toen Singapore in 1965 onafhankelijk werd, erfde het als het ware het beheer over de vuurtoren op Pedra Branca. Na de publicatie van de Maleisische kaart in 1979 begon een jarenlang  gesteggel over de soevereiniteit van de rotsen en in 1998 besloten beide landen de zaak bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag neer te leggen. 
      Na een drie weken durend proces in 2008 oordeelde het Hof uiteindelijk (eigenlijk hoofdzakelijk op basis van het feit dat Maleisië vóór 1979 nooit echt belangstelling voor de eilandjes had getoond), dat de soevereiniteit over Pedra Branca met haar vuurtoren, zendmast en constructies, naar Singapore ging. De Middle Rocks, niet groter dan 250 m², mocht Maleisië hebben. Het onbeduidende South Ledge dat bij hoog water onder water verdwijnt, bleef betwist gebied.

      Hoewel Maleisië not amused  was en nieuwe bewijzen zei te gaan aanvoeren, is de termijn van tien jaar voor het mogelijkerwijs heropenen van de zaak inmiddels verlopen.

Banana Light

Pula Pisang

De Singaporese enclave op het Maleisische Pula Pisang heeft in Maleisië sinds de uitkomst van de Pedra Branca zaak nieuwe aandacht gekregen.
      Toen er rond 1900 een noodzaak ontstond voor een vuurtoren aan de westelijke ingang van de steeds drukker bevaren Straat van Singapore, werd het hoge deel van het eilandje Pulau Pisang ( Banana Island) aangewezen als de meest geschikte locatie.

      Sultan Ibrahim van Johor sloot een overeenkomst met de Britten waarin hij, terwijl de Britten de soevereiniteit van de Sultan over het eiland bleven garanderen, een stuk land tezamen met de toegangsweg ernaartoe en de aanlegsteiger “tot in de eeuwigheid” toekende aan de Britten “zolang de noodzaak van een vuurtoren op deze plek bleef bestaan”.
      De vuurtoren werd in 1914 gebouwd en kreeg de naam Banana Light. Hoewel het eiland ook na de onafhankelijkheid van Maleisië en Singapore onbetwist Maleisisch territorium bleef, bleven vuurtoren, toegangsweg en aanlegsteiger integraal in het bezit van Singapore en bemand en onderhouden door Singaporees personeel. Het stukje grond is niet alleen een Singaporese exclave, het is doordat het geheel door Maleisië is omsloten ook een Singaporese enclave in Maleisië.

Vuurtoren

Het langdurig touwtrekken om Pedra Branca en de voor Maleisië nadelige uitspraak van het Internationaal Gerechtshof, zetten de situatie rondom de vuurtoren op Pulau Pisang weer helder op de kaart. Om het de Singaporezen niet al te makkelijk te maken kwam er een regel die vereiste dat Singaporezen die wilden aanleggen aan de Singaporese steiger van Pulau Pisang, ook al kwamen ze direct over zee vanuit Singapore, éérst hun paspoort moesten laten stempelen bij de Maleisische immigratiedienst in Kukup op het vaste land.

      Toen enige jaren geleden werd ontdekt dat Singapore het hek rondom de vuurtoren honderd meter verderop had gezet en was begonnen om de toegangsweg te verbreden, gingen de alarmbellen in Maleisië af. Als de Singaporezen zó beginnen, kan het vast niet lang meer duren voordat ze het hele eiland innemen.

      Maleisië zocht naar een list en lijkt die nu gevonden te hebben. Als er rondom Pulau Pisang slimme boeien gelegd konden worden die de zeevaart voldoende kunnen waarschuwen en de routes veilig kunnen aangeven, zou de noodzaak van een vuurtoren weggenomen zijn en zou de overeenkomst uit 1900 zijn geldigheid verliezen.
      Dan zou Singapore opeens weer een stukje kleiner zijn.

 

Rolf Weijburg's Atlas van de 25 kleinste landen in de wereld

Klik HIER voor alle afleveringen