Reizen (518)

 

God en de Plumpudding

Een aantal jaren geleden publiceerde ik dit gedicht van Nico Scheepmaker.

Twee dingen zijn er niet

Twee dingen zijn er niet
in de hemel

ten eerste een god
en ten tweede een plumpudding
made in great britain

Dat lijkt mij een ernstig
gemis

niet dat ik van plumpudding hou
want daar gaat het niet om
maar je leeft zonder god
zo onhandig


Reacties

Ik kreeg daar diverse reactie op. Ondermeer van Rolf Weijburg, die u kent van zijn mooie serie ‘Atlas van de 25 kleinste landen in de wereld’.
      Hij wist dar er in de wereld twee eilanden bestaan met de naam Plumpudding. Eén zo’n eiland -150 bij 100 meter- is onderdeel van de Penguin eilanden voor de kust van Namibië in zuidelijk Afrika.

Rolf schrijft:

Ik heb nog een mooie kaart ''gepubliseer deur die Suidwes-Afrikaanse Landmeter-generaal'' van de Namibische kust rondom Lüderitz waarop alle Penguin Eilanden zichtbaar zijn. Daarop zag ik net dat er ook een False Plumpudding is! Daarnaast hebben we nog eilandnamen als Roastbeef en Little Roastbeef en verderop ten noorden van Lúderitz vinden we Kartoffelbucht. Ik stuur je een scan van het zuidelijk deel van de kaart, een stuk van pakweg 40 km Namibische kustlijn ten zuiden van Lüderitz.

 

 

Brits

Waarom heet dat eiland zo. ''Dat ligt voor de hand'', denkt u. ''Het lijkt op een plumpudding''.
      Maar Namibië is nooit een Britse kolonie geweest. Het werd gekoloniseerd door Duitsland en heette Zuidwest Afrika.
In de eerste wereldoorlog werd het bezet door Zuid-Afrika en dat bleef zo tot 21 maart 1990, toen het land onafhankelijk werd.


     
Maar Walvisbaai en de Penguin Eilanden waren wel degelijk Brits, zoals uit dit oude kaartje (voor de Eerste Wereldoorlog) blijkt. Het zou duren tot 28 februari 1994 tot die eilanden onderdeel werden van Namibië.

Solomons
Een ander Plumpudding eiland ligt op de onafhankelijke Solomons Eilanden ten noordoosten van Australië. (Midden op het kaartje)

Het wordt ook wel Kennedy eiland genoemd. Naar president John F. Kennedy, die in 1943 commandant was van het kleine patrouilleschip PT-109.     
      Het schip werd geramd en overvaren door een Japanse torpedoboot. Twee bemanningsleden kwamen om het leven; de rest bereikte zwemmend het kleine eiland.

 

 

Eindpunt Island Hopper Service: GUAM

Na een korte stop op het vliegveld van Weno, de hoofdstad van Chuuk-state, trok het vliegtuig de lucht weer in, draaide over de lagune en begon aan de twee uur durende vlucht in noordwestelijke richting naar Guam.

Guam


Amerikaans eiland

Guam is een Organised, Unincorporated Territory of the USA, ook wel een Devolved Presidential Constitutional Dependency of the USA genoemd. Een Amerikaans eiland kortom, waarvan de 180.000 inwoners de Amerikaanse nationaliteit hebben, maar niet mogen meestemmen in de presidentiele verkiezingen.


Militaire basis

Het grootste bestaansrecht van Guam als Amerikaans territorium is uiteraard de grote militaire basis rondom Apra Harbor, in het westen van het eiland, niet ver van de hoofdstad Agana. Het is oa de thuisbasis van de Pacific Fleet en er verblijven een kleine 25.000 militairen.


United Airways

Guam is het eindpunt van de legendarische Island Hopper Service die drie keer per week wordt uitgevoerd door de Amerikaanse vliegtuigmaatschappij United Airways. De 16 uur durende vlucht vertrekt vanuit Honolulu op Hawaii en vliegt via Majuro en Kwajalein in de Marshall Islands en Kosrae, Pohnpei en Chuuk States in de FSM naar Guam, zo’n 7000 kilometer naar het westen. Als je van landen en opstijgen op prachtige tropische eilanden houdt, kom je op deze vlucht niets te kort.
      Maar United heeft hier wel een monopolie. De maatschappij die deze route ooit van Air Micronesia (zeg maar Air Mike) overnam, is de enige maatschappij die binnen de Federated States of Micronesia de diverse deelstaten met elkaar verbindt.

      Als je als inwoner van de FSM een binnenlandse vlucht van pakweg Pohnpei naar Chuuk wilt maken, moet je met United en dat is zeker niet goedkoop. Maar wil je naar Yap, de meest westelijk gelegen deelstaat van de FSM, dan moet je eerst naar het buitenland. De enige verbinding van Yap State met de rest van de FSM is via het Amerikaanse Guam waar je moet overstappen om verder te vliegen. Dat is op z’n zachtst gezegd onhandig, duur en ook nog eens een stuk om.


Yap

De relatieve onbereikbaarheid van Yap wordt nóg erger als je je in buurland Palau bevindt, hemelsbreed nog geen 500 kilometer zuidwestwaarts.  Vanuit Palau moet je eerst naar Manila in de Filippijnen, vervolgens van daaruit naar Guam en dan van Guam naar Yap, bij elkaar bijna 5000 kilometer en met een heel aanzienlijk prijskaartje.

       Yap ligt ten opzichte van de rest van de FSM, ver weg. Van Yap naar Chuuk is het hemelsbreed 1500 kilometer, van Yap naar Kosrae, de meest oostelijke deelstaat van de FSM, is het bijna 3000 kilometer hemelsbreed. Dat is van hier tot de Canarische Eilanden.

      En dat allemaal binnen de grenzen van het qua landoppervlak op 18 na kleinste land ter wereld.

Omdat inmiddels de hele FSM vanwege corona op slot ging, moesten we onze vlucht van Guam naar Yap cancellen. Corona zat ons op de hielen, het ene land na het andere ging op slot en reizen bleek opeens niet meer mogelijk.
      In plaats van een bezoek aan het geïsoleerde Yap, de meest traditionele deelstaat van de FSM, boekten we onze tickets om naar een vlucht naar Manila en van daaruit via Abu Dhabi direct door naar Amsterdam.
     36 uur later waren we, net voor de eerste Nederlandse lockdown, weer thuis …

 

 

Rolf Weijburg's
 A
tlas van de 25 kleinste landen in de wereld

Klik HIER voor alle afleveringen



 

 

 

Lüderitz aan Zee

     


 Waar oh waar ligt Lüderitz?  

Lüderitz ligt niet in Duitsland.
      Ook niet in Zwitserland, Oostenrijk of Luxemburg.
En voor de slimmeriken onder u:
      Ook niet in het westen van Polen of Tsjechië, Oost-België, de Nederlandse Achterhoek, Zuid-Denemarken of de Franse Elzas.

      In Lüderitz schijnt namelijk bijna altijd de zon en de temperatuur daalt ook in de winter nooit onder de 19 graden.
Image

      De waarschuwing gaat ook in de lokale taal en in het Afrikaans, omdat het land langdurig bezet is geweest door Zuid-Afrika. Ca. tien procent van de bevolking beheerst die taal.
       Volgens sommige bronnen werd die taal er overigens al in de negentiende eeuw gesproken.

 

 Waarskuwing

  

Unheimisch  

In augustus 2013 werd de naam vanwege het koloniale verleden veranderd in Naminus, maar dat gedijt niet. De inwoners willen het niet.

Lüderitz is een enigszins unheimische stad geworden, waar men overigens nog steeds Duits spreekt. Het draagt ook nog het stempel van de oude Duitse koloniale architectuur. 
      Dat geldt zowel voor de rechtbank als het station, het postkantoor en de concertzaal. Als het er niet zo bloedheet was zou je je in een wat afgelegen Oostduits stadje kunnen wanen.
      Overigens was de eerste gouverneur in Duits Zuidwest Afrika, dr. H.Göring.
Inderdaad: DE VADER VAN......

 

 

 

The Ghost Fleet of TRUK

 


(Door Rolf Weijburg)

Chuuk wil zich afscheiden. De dichtstbevolkte deelstaat (50.000 inwoners) van de Federated States of Micronesia (FSM), het op 18 na kleinste land ter wereld, streeft naar onafhankelijkheid. De eilanden hebben schoon genoeg van de betutteling vanuit het centrale gezag in de deelstaat Pohnpei en de ondoorzichtige verdeling van het geld dat vanuit de VS op de federale Micronesische bankrekening wordt gestort in ruil voor Amerikaanse militaire aanwezigheid.

Onafhankelijkheid


Data voor een referendum zijn vanwege corona nu al twee keer uitgesteld, maar hoewel niet iedereen zit te springen om een onafhankelijk Chuuk, blijven de verwachtingen hoog dat  een onafhankelijkheidsreferendum dit jaar dan toch eindelijk doorgaat.

Mocht het ooit zo ver komen, dan zou een onafhankelijk Chuuk met 127 km2 het op vijf na kleinste land ter wereld worden. Maar de effecten zullen veel groter zijn, want waarschijnlijk zou dan ook de hele FSM ophouden te bestaan. De deelstaten Pohnpei en Kosrae die fysiek en cultureel dicht bij elkaar liggen, zouden samen een aparte staat kunnen gaan vormen terwijl het verre westelijke Yap zich logischerwijs bij buurland Palau aan zou sluiten.
      Chuuk zelf zou zich voor zijn financiën waarschijnlijk niet meer tot de VS kunnen wenden, maar ach, China staat maar al te graag klaar om eenzelfde deal met het nieuwe land af te sluiten als de VS met de FSM: heel veel geld voor militaire toegang. Daarbij gaat het, net als in de Tweede Wereldoorlog , vooral om de toegang tot de strategische Chuuk-lagoon.

Lagoon

 

Truk

Vóór en tijdens de Tweede Wereldoorlog bezette Japan de eilanden van de FSM en daarmee ook Chuuk, dat toen nog Truk heette. Het land vond in de Chuuk-lagoon de ideale plek voor een enorme basis en vanaf 1939 begon het keizerrijk aan de totale metamorfose van de eilanden tot een gigantische gefortificeerde basis.
      Scheepswerven, communicatie centra, ziekenhuizen, wegen, opslagcentra, verdedigingswerken, genoeg barakken voor bijna 50000 manschappen, een basis voor onderzeeërs en een voor watervliegtuigen, vijf vliegvelden en talloze havens werden er aangelegd. In 1943, toen de angst voor een grote geallieerde aanval toesloeg, werd alles nog eens extra versterkt en uitgebreid.


Evacuatie

Begin 1944 was de dreiging van een aanval op Chuuk zo groot dat Japan overhaast aan een evacuatie begon. Maar te laat. Op 16 februari 1944 startte de Brits-Amerikaanse Operation Hailstone. Negen vliegdekschepen met meer dan 500 gevechtsvliegtuigen aan boord ondersteund door een enorme vloot aan torpedojagers, slagschepen, kruisers en onderzeeërs waren opgestoomd naar Chuuk-lagoon.

Zie hier een Amerikaanse nieuwsfilmpje uit die tijd.

https://www.youtube.com/watch?v=I-qqTVsrxb4


Verwoesting

De Japanners waren compleet verrast. Veel gevechtsvliegtuigen werden al vernietigd nog voordat ze konden opstijgen en veel transportschepen werden tot zinken gebracht voordat ze hun kostbare ladingen oorlogsmaterieel hadden kunnen uitladen. Na twee dagen strijd was de complete Chuuk-lagoon basis verwoest. Van de installaties was niets meer over, 45 Schepen waren tot zinken gebracht en bijna driehonderd vliegtuigen neergeschoten. Het was een van de heftigste luchtslagen uit de Tweede Wereldoorlog.
      Zoals de basis in de Chuuk-lagoon vanwege haar omvang en goede vooruitgeschoven strategische ligging met de Amerikaanse basis Pearl Harbor op Hawaii vergeleken kon worden, zo is de aanval en de verwoesting ervan op een macabere manier evenzo vergelijkbaar met de Japanse verrassingsaanval op Pearl Harbor in december 1941.

Wrakken alom

      Chuuk-lagoon werd een gigantisch kerkhof, een massagraf, en de gigantische hoeveelheid scheeps- en vliegtuigwrakken die ook nu nog op de bodem van de lagune ligt is omgedoopt tot de Ghost Fleet of Truk.

Nergens ter wereld liggen zoveel scheeps- en vliegtuigwrakken bij elkaar als in Chuuk, waardoor door de jaren heen een wereldwijde stroom duikers de weg naar het Micronesische atol heeft gevonden.
      Chuuk-lagoon heeft een enorm toeristisch potentieel, zozeer zelfs dat het gezien wordt als een bijna rechtvaardigende ondersteuning van de onafhankelijkheidswens. Immers: als Chuuk-lagoon eenmaal echt wereldberoemd is en iedereen naar Chuuk wil om te gaan wreck diving, zal het voor een onafhankelijk Chuuk de nationale kip met het gouden ei zijn.

A rough place

Vooralsnog lijkt er nog wel het een en ander te moeten gebeuren. Als je wat rondzoekt op diverse duik-websites kom je al gauw dit soort commentaren tegen: “Chuuk is a rough place, not a place for vacationing. If you’re not a diver spending most of the time at sea, stay away from there …”

Voor ons was de vraag, blijven of niet, niet meer van belang. Vanwege corona ging het hele land op slot en na een korte stopover op het vliegveld van Weno vlogen we in een grote bocht over de eilandjes van Chuuk-lagoon en verlieten Chuuk State op weg naar het Amerikaanse eiland Guam.

 

 

Rolf Weijburg's
 A
tlas van de 25 kleinste landen in de wereld

Klik HIER voor alle afleveringen



 

 

Najaar 1995

Bezeten op zoek naar een vierlandenpunt

Onbekend continent 1880

Kijk eens naar deze kaart van Afrika. 1880. Een vrijwel volkomen onbekend continent.
      De Turken zitten nog in delen van Tunesië, Libië, Egypte en Soedan. De Portugezen hebben al bezittingen in Angola en Mozambique. De Engelsen hebben Nederland definitief uit Zuid-Afrika verdrongen en de Fransen zijn actief aan de Westkust.
      De rest is wit op de kaart , maar in feite een donker gebied, waar -zo wordt meer en meer in Europa bekend- veel te graaien valt.

Het grote graaien tot 1914

Kijk maar naar de kaart hieronder. 1914. Het continent is in ruim dertig jaar opgedeeld. De grenzen zijn getrokken door ambtenaren aan tekentafels. Soms speelden ze een spelletje poker en moesten bij verlies de grenzen verleggen.
      Frankrijk, Engeland, Duitsland en Portugal worden de grootgrondbezitters.
België krijgt in Kongo zijn eigen kolonie. Italië en Spanje doen ook nog een beetje mee.

Gelukszoekers & andere criminelen

Afrika wordt overspoeld door goud- diamant- en andere gelukszoekers, door een nieuwe lichting slavendrijvers, kolonisten, avonturiers, missionarissen en zendelingen, door militairen, landrovers en andere criminelen.
Slechts Ethiopië en Liberia - gesticht door ex-slaven uit de V.S.- blijven onafhankelijk.

      Vooral de Duitse expansiedrift is opmerkelijk.
Ze zitten in Togo, Kameroen , Tanzania (Duits Oost-Afrika) en Namibië (Duits Zuidwest-Afrika ).
      In 1890 sloten de Duitsers met de Britten het zogeheten Zanzibarverdrag.
Engeland kreeg Zanzibar in ruil voor Helgoland. Bovendien kregen de Duitsers de strook grond van circa 450 kilometer in het noordoosten van Namibië .
      Dit is de Caprivistrip, vernoemd naar Georg Leo Graf von Caprivi, van 1890 tot 1894 Rijkskanselier.

      De Duitsers hadden nu toegang tot de Zambezi, maar wilden eigenlijk dwars door Afrika een corridor oprichten, die de Duitse kolonies Zuidoost Afrika en Oost Afrika met elkaar zou moeten verbinden.
      Dat is ze niet gelukt.
Maar het gevolg van deze ruil was, dat er in zuidelijk Afrika een soort vierlandenpunt ontstond tussen Namibië , Botswana, Zambia en Zimbabwe.

Het enige in de wereld.

De waarheidsvinding

Omdat ik de onblusbare gewoonte heb om altijd op kaarten te kijken en in atlassen te bladeren, hield deze kwestie mij soms hevig bezig.
      Was dat nu een echt vierlandenpunt of leek het er maar een beetje op?
Ik probeerde daar informatie over te krijgen, maar dat lukte niet. Niemand die ik benaderde wist het of was er in geïnteresseeerd.
      Tot 1995.
Ik ging een paar radioprogramma’s maken over het ranzige koloniale verleden van Afrika; over de verdeel- en heerspolitiek van een aantal Europese landen en over de gevolgen die dat allemaal met zich teweeg had gebracht.
      En passant zou ik kunnen uitzoeken of dat vierlandenpunt werkelijk bestond.
Maar ook toen was er geen informatie over te krijgen.
      Internet moest zich nog helemaal ontwikkelen en Wikipedia werd pas een aantal jaren later opgericht.

Deskundigen
Ik sprak in Victoria Falls Zimbabwe met een historicus. Hij wist het niet.
Met een vierwiel aangedreven auto ging ik naar Botswana. In Kasane sprak ik met een soort stadsarchivaris. Hij wist het niet.
Ik reed naar Katima Mulilo in de Caprivistrip van Namibië en kreeg in de Zambezi-lodge bezoek van een deskundige.

Hij wist alles van de onafhankelijkheidsbeweging, die zich verenigd had in de Caprivi Liberation Army, maar niets van grenzen.
De grenzen waren daar volgens hem gewoon niet getrokken.
Ik heb 't er toen maar bij laten zitten

Kazungula

Ik reed terug naar Botswana, waar bij Kazungula (ten noordoosten van Kasane) een veerpontje vaart naar Zambia. De enige grensverbinding tussen die landen.
      Er was niets dat verwees naar een mogelijke toeristische attractie in de vorm van een vierlandenpunt.

Toen besloot ik mijn eigen punt te creëren.
Kijk eens naar de foto hieronder.

        

 

Het punt in de Zambezi

De grenzen van de vier landen situeerde ik in de Zambezi.
      En als ik met de veerpont zou gaan zou ik vanzelf over het punt varen. Ik was daar met Godfrey, een man uit Victoria Falls. Samen zouden we een fles champagne openmaken als we halverwege waren.
     
Het was later allemaal op de radio te horen. 

                              HIER

 

 

Impalila-eiland

Boudewijn Büch ging een jaar laten ook maar op zoek naar het vierlandenpunt.
Hij maakte er in zijn serie De wereld van Boudewijn Büch een T.V.-programma van, dat werd uitgezonden op 18 mei 1996.
      Volgens Büch bestond het punt wel degelijk en lag het op Impalila-eiland.
Maar hij verklaarde dat het hem verboden werd om daar naar toe te gaan.
      Het is overigens een heerlijk gedateerd programma, waarin Büch het met de waarheid niet zo nauw neemt.

Hij zegt dat hij niet met de veerpont over mocht.  ONZIN. GEEN ENKEL PROBLEEM.
Hij zegt dat hij geen visum voor Zimbabwe had. HELEMAAL NIET NODIG. (1996)
En hij zegt dus dat het punt op Impalila-eiland ligt. VERZONNEN. ONMOGELIJK WANT HET EILAND LIGT IN ZIJN GEHEEL IN NAMIBIE.
Hij zegt dat hij niet naar het eiland mocht. ONZIN. GEEN ENKEL PROBLEEM.

U kunt er HIER naar kijken. Vanaf ongeveer veertig minuten is hij in de buurt.

     

Quadripoint

Op Internet wordt hier en daar nog steeds gespeculeerd over het wel of niet bestaan van dit Quadripoint..
      Er is geen eenduidigheid. Maar het toerisme heeft vat op het onderwerp gekregen.
Zowel op Impalila als Ntwala zijn lodges waar je voor behoorlijk veel geld een chaletje kunt huren.
      Je kunt vandaar op Safari gaan, boottochten in luxe schepen of in uitgeholde boomstammen maken; je kunt vissen of anderszins recreëren.
      Als je maar niet in de rivieren gaat zwemmen, want de krokodillendichtheid daar is angstaanjagend groot.
Het toppunt van deze vakantie bereik je echter als je in een luie stoel gaat zitten, een drankje neemt en uitkijkt op mijn vierlandenpunt.

  Ntawala Impalila

 

 

 

Subcategorieën

Domar: Noord Bangladesh