Rijst met opgewarmde kliekjes

Details

Categorie: Reizen (518)

Gepubliceerd: 06 augustus 2022

Voorjaar 2009

 Witte kusten met brede stranden

De Costa Blanca bevindt zich in het zuidoosten van Spanje aan de Middellandse Zee.
      Het betekent letterlijk witte kust.
De naam komt -denk je dan- van de brede witte stranden, die je regelmatig tegenkomt.
      Maar dat is weer niet waar.

De naam is ontleend aan de wit bloeiende amandelbomen die je hier vooral in het vroege voorjaar ziet. Ze zorgen voor een soort witte glans om de bergen.
      De Costa ligt tussen Gandia in het Noorden en Torrevieja in het Zuiden. Grootste plaats is Alicante en andere bekende plaatsen zijn natuurlijk Benidorm, Gandia en Dénia.

Gandia 

Jàvea (Xàbia)

Dénia (kasteel)  

Toerisme is de belangrijkste bron van inkomsten voor de 4 miljoen inwoners.
      In het gebied wonen meer of minder regelmatig nog 50.000 buitenlanders, die daar vaak een tweede huis hebben.

La Granadella 

Het klimaat is er zeer aangenaam, hoewel het zomers wel erg heet kan worden.
      Soms zijn de stranden breed, soms is er helemaal geen strand. Vaak is het zand ,maar er liggen ook stenen.

Cabo de la Nao 

Soms zie je steil uit zee oprijzende rotsen.
      Men spreekt er Castellano (Castiliaans) en dat lijkt erg veel op gewoon Spaans.

Hoewel: Alicante heet daar Alacant.

Ibiza & Palma de Mallorca

Als je er een beetje genoeg van hebt kun je in Dénia de boot nemen naar de Balearen.
      Ibiza is twee uur varen; Palma de Mallorca drie uur.

Details

Categorie: Reizen (518)

Gepubliceerd: 31 juli 2022

Voorjaar 2009

Contrasterende dorpen in de Costa Blanca

Dit is Margarida. Een Moors dorpje in de Spaanse Costa Blanca.

      Een kilometer of veertig het binnenland in.
Het stamt uit de elfde eeuw en is nog authentiek. Margarida staat niet in de reisgidsen. 
      Het is een beetje verloederd.

Veel mensen hebben het verlaten en wonen nu in één van de kustplaatsen, waar in het toerisme veel geld te verdienen is.

Het dorpje ligt prachtig. Vanuit Dénia ga je naar Pego en dan verder over een bochtige weg met sublieme uitzichten. Bij helder weer -en dat is het daar zeer vaak- kan je de zee nog lang achter je zien.

GUADALEST 

Dit is Guadalest. Een Moors dorpje in de Costa Blanca.

      Een kilometer of 25 het binnenland in.
Het stamt ook uit de elfde eeuw, maar is niet authentiek meer. Alle huizen zijn wit geverfd.

      Guadalest staat prominent in alle reisgidsen. Er zijn cafés, stalletjes en souvenirwinkels.

Er wonen nog permanent zo’n 200 mensen, die geld verdienen aan het toerisme.
      Volgens één van die reisgidsen is Guadalest inmiddels de grootste toeristische trekpleister van Spanje.

Vorig jaar zou het meer bezoekers dan Het Prado in Madrid hebben verwerkt.

MOOIE UITZICHTEN 

Het dorpje lig wel heel erg mooi.

      Vanuit Benidorm is het zo’n 25 kilometer over een uitstekende weg met weinig bochten.
Maar ook weer een weg met adembenemend mooie uitzichten.

      Die zijn er ook vanuit Guadalest.

In dit dorpje waar je maar beter ’s ochtends vroeg naar toe kunt gaan zijn een paar interessante bezienswaardigheden.
Ondermeer het kasteel van San José en het fort van Alcozaiba, de toren van Alcalá en een barokke kerk uit de achttiende eeuw. Ook is er een museum met martelwerktuigen.

UITBUNDIG GROEN 

Als je een mooie rit wilt maken ga je vanuit Guadalest naar Callosa d’en Sarrià. Dat is ongeveer 10 kilometer.
      Dan rij je over een smalle hevig kronkelende weg naar Pego. (44 kilometer).

Je hebt hier voortdurend fantastische uitzichten en in de valleien is het uitbundig groen met amandelbomen, sinaasappelboomgaarden, olijfgaarden en palmbomen.

      Bij Pego ga je richting Alcalà de la Jovada, waar een beeld is opgericht voor de Moorse leider Alsahir ibn Al-Azzaq.

Hierna is het nog een kilometer of vijf naar Margarida.

Details

Categorie: Reizen (518)

Gepubliceerd: 22 juli 2022

Voorjaar 1999; Voorjar 2001; Zomer 2002

Melancholie in Sprookjesland

Je kunt de Baltische landen op diverse manieren verlaten. Ik heb 't drie keer gedaan, Steeds anders.
      Eerst met de auto de grens van Litouwen naar Polen over. Er waren rond 2000 maar twee overgangen voor buitenlanders, want de landen behoorden nog niet tot de E.U.. . 
De rustigste was bij Budzisko, want daar mochten geen vrachtwagens komen.
      Een andere keer nam ik de veerboot van Klaipeda in Litouwen naar Kiel in Duitsland. Een boot voor vrachtwagens, waar pariculieren met personenauto's gedoogd werden.    

De laatste keer ging ik met een snelboot (een soort grote catamaran) van Tallinn in Estland naar Helsinki in Finland.
Vooral die laatste tocht was bijzonder. Het was maandagochtend. Aan boord heel veel Finse mannen, die een weekendje hadden gestapt in Tallinn.
      De wodka daar was even goed als de Finse, maar tienmaal zo goedkoop. Zij logeerden in het behoorlijk verloederde hotel Viru. Daar waren voldoende hoeren. Het hotel had de bijnaam Virus.
 

Klaipeda/Tallinn

Veerboot

Aan dek van het schip en in de lounge hingen de doodvermoeide en nog half dronken mannen op stoelen en banken. Een enkeling was alweer aan het drinken en soms gingen ze meezingen met de muziek die aan boord van het schip werd gedraaid. Dat was een beetje eentonig, want er werden gedurende de overtocht van zo’n drie uur alleen maar Finse Tango’s gedraaid. Maar de mannen en trouwens ook de weinige Finse vrouwen aan boord vonden het prachtig. Hier en daar werd zelfs een dansje gemaakt. 

      De Tango is namelijk bijzonder populair in dat land. Er zijn beroemde componisten en vertolkers, er zijn Tango-Festivals en in cafe’s en restaurants hoor je het ook veel. Regelmatig gaan de mensen dansen en dan zie je werkelijk dat het al een lange traditie heeft. Ik heb ’t vaak aan Finnen gevraagd en die komen dan met verklaringen over de landsaard, de melancholie, de depressies, het hoge percentage zelfmoord, het barre klimaat (Er bestaan 35 woorden voor het verschijnsel sneeuw) , de donkere winters, de drankzucht en de ziel die gevoed moet worden met die nostalgische klanken.

      De tango in Finland kwam in 1910 rechtstreeks uit Argentinië. En het sloeg onmiddellijk aan. De beroemdste Finse tango is Satumaa (Sprookjesland) , gecomponeerd door Unta Mononen.

---Luister HIER naar Satumaa, uitgevoerd door ’t Saana ensemble.     

---En kijk eens naar dit prachtige filmpje van een Fins stel dat in de stromende regen een tango danst alsof het een wals is.

---En kijk eens HIER. De flashmob speelt zich af in een groot busstation te Helsinki. Een man zet een draagbare radio op de grond en laat de Tango horen.
      Hij gaat dansen met een partner en spoedig volgen veel meer mensen. Daar gaan ze die stugge Finnen. 

---En hoe het echt moet zien we HIER tijdens de Eurovision Dance Contest

Details

Categorie: Reizen (518)

Gepubliceerd: 18 juli 2022

Via Baltica deel 2

In 2001 heb ik de Via Baltica bereisd. Een weg die loopt van Warschau in Polen, via Vilnius (Litouwen), Riga (Letland) en Tallinn (Estland) naar Helsinki in Finland. Daar maakte ik een radioprogramma van. Een podcast zo u wilt. Dat werd in twee delen uitgezonden door de VPRO. Het werd als volgt aangekondigd.

Eén van de grootste en meest imponerende betogingen in het voormalig Oostblok werd gehouden op 23 augustus 1989. Twee miljoen mensen stonden arm in arm op de Via Baltica, de weg die de hoofdsteden van de Baltische staten Litouwen, Letland en Estland verbindt. Zij protesteerden omdat het op die dag precies vijftig jaar geleden was dat Hitler en Stalin een pact sloten, waarbij de onafhankelijkheid van die landen verkwanseld werd.
Anno 2001 zijn de landen tien jaar onafhankelijk, hebben ze een snelle sociaal-economische ontwikkeling doorgemaakt en staan ze op het punt om toe te treden tot de Europese Unie.
De Via Baltica: een symbolische weg met een romantische naam.
Ronald van den Boogaard bereisde de weg en sloeg af en toe ook links- of rechtsaf.

Luister HIER naar deel 2:
Riga-Tallinn-Helsinki